به گزارش شبکه ایران، اصرار دکتر صوفی، رییس صدا، برای باقی ماندن گیل آبادی در رادیو به جایی نرسید و با اعلام کناره گیری احمد نوریان از معاونت اجتماعی و سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، شهردار تهران در یک رفتار سیاسی، گیل آبادی را به سازمان فرهنگی هنری شهرداری فراخواند تا هم اطرافیان خویش را برنجاند و هم سازمانی که روزی فردی مانند دکتر عسگری یا احمد نوریان بر آن ریاست داشت را به پرحاشیه‏ترین و جنجال‏سازترین مدیر این سالهای رادیو یعنی شهرام گیل‏آبادی بسپارد. به این ترتیب از این به بعد باید منتظر رفتارهای جنجال‏برانگیز و سیاست زده یک سازمان فرهنگی مهم باشیم.

در عین حال روزنامه اعتماد نیز در روزهای گذشته از انتصاب گیل آبادی به معاونت اجتماعی شهرداری تهران و کناره‏گیری نوریان از هر دو سمتی که در شهرداری داشت نیز خبر داده بود.

این در حالیست که احمد نوریان از جمله نزدیکان قالیباف محسوب می شود که از دوران دفاع مقدس با او همراه بوده و اکنون این شهردار تهران است که در برابر انتقادات اهالی فرهنگ و هنر، یار دیرین خود را کنار می گذارد و انتصاب گیل آبادی را ترجیح می‏دهد. احمد نوریان فعلا معاونت اجتماعی فرهنگی شهرداری تهران را در دست دارد تا نفر بعدی از سوی باقر قالیباف تعیین شود.

از زمانی که این گمانه مطرح شده بود، احمد نوریان رئیس سابق سازمان فرهنگی هنری دلخوری هایی از این تصمیم پیدا کرده و آن را تغییری سیاسی برشمرده بود.

گفته می‏شود نوریان که بعد از حرف و حدیث های مربوط به ورود گیل آبادی به سازمان موبایلش را به نشانه اعتراض به مدت دو روز خاموش کرده بود، سرانجام راضی به رفتن به ساختمان بهشت شده است.

اما گیل‏آبادی که در زمان حضورش در رادیو جوان نیز تعاملاتی با این سازمان داشت، از قبل برنامه های خود را برای این سازمان آماده کرده بود و بالاخره به خواسته دیرینه‏ی خود رسید.

به نظر می‏رسد گیل آبادی از قبل در جریان این تصمیم قالیباف قرار داشته و به همین دلیل به درخواست دکتر صوفی جواب رد داد، اما دست کم او برای رفتن از رادیو تصمیم خودش را گرفته بود. دکتر صوفی در این مورد گفته بود: من حتما در یک جایی از ایشان استفاده خواهم کرد. ولی خود ایشان اظهار می‌کرد که دوران مدیریت ایشان هرجایی که بوده سه سال است.

وی همچنین اظهار کرد: از روز اولی که من آمدم، گیل‌آبادی به بهانه‌های مختلف اظهار می‌کرد که می‌خواهد در جای دیگری باشد. اما این به معنای این نیست که ما با هم مشکل داشتیم.

پایان مطلب /