شبکه ایران ـ گروه تاریخ: هر چند هیاهیوی برخاسته از جنجال های رسانه ساز پس از انتخابات در حال فروکش است، اما بازخوانی برخی نقاط تاریخی ایران اسلامی و تطابق آن با رفتارهای سیاسی این روزهای سیاسیون، شباهت های معنادار و سوال برانگیزی را میان این حوادث و آن وقایع تاریخی نمودار می کند. از همین روست که شاید بیراه نباشد برخی نکات تاریخی سیاسی دوباره برای عبرت آموزی و بازبینی رفتارهای انقلابیون قدیمی باز خوانی شود.

اگر چه برخی در روزهای پس از انتخابات و با وجود تاکید مقام معظم رهبری بر غیرقانونی بودن برخی تجمعات، با مصادره به مطلوب قانون اساسی و استناد به بندهایی از آن سعی کردند برای برگزاری تجمع و راهپیمایی مشروعیت کسب کنند،  اما با نگاهی به روزهای نخست سال شصت و شباهت تلاش برخی سازمانها و گروهک های ضد انقلاب برای برگزاری راهپیمایی های پی در پی با مستمسک قرار دادن این بند از قانون اساسی، شهید رجایی در یک گفتگوی تلویزیونی جواب ساده و محکمی به این درخواست می دهد.

این بخش از مصاحبه تلویزیونی که در کتاب فرزند ملت در آئینه انقلاب اسلامی"، آمده است بخشی از مجموعه سخنرانی ها، مصاحبه ها و پیام های شهیدرجائی نشر وزارت ارشاد است.

س: در رابطه با موارد مجاز برای راهپیمائی احزاب و گروهها نظر خود را بفرمایید:

ج : اینطور نیست که هر کسی هر روزی هوس کرد بیاید، اجازه راهپیمائی بخواهد. به اعتقاد ما راهپیمائیها به مناسبت خاصی باید انجام بگیرد و آن مناسبت برای همه روشن است، والا اگر یک گروهی بیاید بگوید که ما می‌خواهیم به مناسبت مثلا اعتراض به فلان موضوع در سرتاسر کشور راهپیمائی کنیم، دولت باید همه کارهایش را بگذارد زمین و بیاید مراقب راهپیمائی‌های ما باشد که از او تقاضا می‌شود. بنابراین راهپیمائی باید به مناسبت و با اطلاع قبلی باشد، همچنانکه در گذشته هم صورت گرفته است.

س : چون الان مسأله حاد در مملکت ما و مشکل اصلی، مسأله جنگ است، آیا این خواسته گروهها و احزاب برای تظاهرات، برای راهپیمائی، برای اینکه هدفهای خودشان را بیان کنند، برای خودشان تبلیغ بکنند، اصلا شایسته است در چنین روزهائی یا نه ؟

ج : عرض کنم که برادران و خواهرانی که در جریان مبارزات سیاسی دست کم 30 سال اخیر ایران هستند، خاطرشان هست که در زمان مبارزات مردم ایران در دوره مصدق و کاشانی بعضی از این گروهها که همین حالا هم چهره عوض کرده‌اند و خودشان را در خط امام می‌دانند، روز نبود که یک تظاهرات و اعتصاب و راهپیمائی و بعد ( دقیقا من خاطرم هست ) شلوغ کردن مدارس را راه نیاندازند و دولت مصدق را وادار نکنند که کارش را رها کند و بیاید با اینها کلنجار برود، نصیحت کند یا بجنگد و یا اقداماتی که به هر حال سرگرم کند. این همین طوری ادامه داشته است، در هر موقعی این گروهها که عمدتا هم از نظر سیاسی و هم از نظر اعتقادی وابسته به کشورهای خارجی هستند و یا فقط از نظر اعتقادی وابسته به کشورهای خارجی هستند، هر دوره‌ای یک حرکت انحرافی داشته‌اند.

بعد از پیروزی مردم مسلمان ایران در انقلاب، خوب، جنگ تمام عیاری مدت 8 تا 9 ماه هست که ما با دولت صدام داریم. برای کسی که فقط الفبای سیاست سالم را بداند اگر بخواهد خودش را یک گروه منزه اصیل بداند که از انقلاب مردم منبعث شده است، دارد با یک دولت متجاوزی می‌جنگد و از ناموس و شرف و حیثیت مردم و انقلابش دفاع می‌کند. در این شرایط برای یک گروه سیاسی اصیل ولو اینکه ریشه‌های خارجی داشته باشد اگر بخواهد در آینده تاریخ مثل گذشته رسوا نشود و از موضع خودش دفاع کند، لازم است که دولت را آزاد بگذارد تا در اقدامات خودش، چه در جبهه جنگ و چه پشت جبهه، در رابطه با جنگ‌زده‌ها آنچه که وظیفه‌اش است، انجام بدهد. بنابراین من اعلام می‌کنم که همه هم میهنان ما آگاه و هوشیار هستند و خوب می‌دانند کسانی که امروزه برای این جمهوری درگیری ایجاد می‌کنند، اینها باید جوابگوی تاریخ باشند و بدانند که مردم رودربایستی از کسی ندارند و به راحتی می‌فهمند خائن کیست و خادم کیست؟

پایان مطلب/