شبکه ایران: این روزها سخن گفتن از "امام خمینی (ره)" و از "ادامه دادن آرمان‌های رهبر کبیر انقلاب" حرف زدن از وجوه مشترک سخنانی است که  برخی رهبران اصلاح طلب، در مصاحبه های خود بر آن تاکید می کنند.

علت این رویکرد البته شاید تخطی این سیاسیون از فرامین رهبر انقلاب ، خصوصا در جریان حوادث سیاسی- اجتماعی اخیر در کشور و در پی آن متهم شدن آنان به مخالفت با اصول انقلاب باشد.

هزینه یکی از این سرپیچی‌ها که پس از خطبه های فصل الخطاب رهبری انقلاب در 29 خرداد سال جاری به وجود آمد، کشته و شهیدشدن گروهی از مردم در سی امین روز از خرداد ماه بود.

علاوه بر این، حضور ساختارشکنانه "سبزها" در جریان راهپیمایی روز قدس که طی آن، حامیان موسوی ضمن روزه خواری علنی، به طرفداری از او و کروبی و خاتمی، شعارهایی را هم علیه فلسطین و لبنان و همچنین به نفع آمریکا سردادند، موجب شد تا برخی شخصیت های درجه اول اصلاحات درباره قلب هویت سابق خود، احساس خطر کنند.

شاید همین موضوع باعث شد تا محمد خاتمی، در سخنانی که هفته گذشته بیان کرد، باردیگر از امام سخن بگوید و از پایبندی اش به فرمایشات او.

خاتمی این سخنان را به بهانه سالروز صدور پیام امام که به "منشور برادری" موسوم شد، بیان کرده است.

امام راحل در 10 آبان سال 1367 در پاسخ به نامه " حجت الاسلام محمدعلی انصاری" که از ایشان درباره وجود اختلافات میان دو گروه عمده روحانیان معتقد به نظام در آن زمان پرسش می کرد، جوابیه ای صادر فرمودند.

ایشان در این پیام با تاکید بر این نکته که اختلافات با شرط محدود بودن به سلایق و روش ها، مورد پذیرش است،نوشته اند که اما این اختلاف نباید هرگز "اصول و داربستها را شکسته و از آن عدول کند".

ایشان در این پیام همچنین تاکید کردند که هر دو گروه سیاسی "باید کاملا متوجه باشند که موضعگیریها باید به گونه ای باشد که در عین حفظ اصول اسلام برای همیشه تاریخ ، حافظ خشم و کینه انقلابی خود و مردم علیه سرمایه داری غرب و در راس آن امریکای جهانخوار " باشند.

اما خاتمی که به مناسبت این پیام امام سخن می گفت ترجیح داد تا هیچ اشاره ای به این جملات کلیدی پیام امام که به نظر می رسد با رویکرد اخیر سران اصلاحات و استمداد پی در پی آنها از رسانه‌های آمریکایی و انگلیسی در تضاد است، نکند.

او تنها به بخشی از این پیام امام راحل پرداخت که طی آن ایشان هر دو گروه سیاسی را از آن جهت که به مبانی نظام اسلامی اعتقاد دارند، جزئی از آن و غیرقابل حذف دانسته بودند.

خاتمی براین مبنا در جملاتی که به نظر نوعی گلایه از واکنش نظام به طرح موضوع "حذف راهبران سیاسی اغتشاشها از حاکمیت" می آمد ، امام را این گونه توصیف کرد: "امام معتقد بودند که سلایق مختلف باید وجود داشته باشد. حتی به صراحت اعلام کردند که کسی که با اصل نظام مخالف است، او در این مملکت آزاد است و باید امنیتش تامین شود، مگر این که دست به سلاح ببرد یا توطئه‌ای کند که بخواهد به زیربنای نظام آسیب بزند..."

 محمد خاتمی در این راستا منظور خود را روشن تر هم بیان کرد و گفت که بر مبنای فرمایش امام یک نکته را " اساس نظام می‌داند "و سپس"این نکته اساسی" را این گونه توصیف کرد :"ما نباید انتخاب و رای مردم را محدود کنیم."

اما خاتمی درحالی این جمله را برای توصیف دیدگاه امام درباره برخورد با مسوولین متخلف انتخاب کرده است که در دوره حیات مبارک بنیانگذار جمهوری اسلامی، اگر شخصیت های مهم سیاسی کشور نسبت به مبانی اصلی نظام از جمله اسلام، عدالت ،حقوق مردم، ولایت فقیه، قانون اساسی و ... تعرض می کردند، شخص حضرت امام، حضور آنها را در حاکمیت نظام جمهوری اسلامی برای همیشه مسدود می فرمود.

البته آنچه از رفتار امام در این باره قابل درک است، این است که ایشان در فرمایشات مختلف خود هیچگاه حق "حضور در حاکمیت نظام اسلامی" را با "حقوق اولیه شهروندی" که حکومت اسلامی موظف به تامین آن برای همگان است خلط نمی کردند و ضمن به رسمیت شناختن حقوق اولیه و یکسان برای کسانی که از روی فهم یا جهل با "اسلام" ،"قانون اساسی" و "مردم"  چالش ایجاد می کردند، به آنها حق "حضور در حاکمیت" را نمی دادند.

این رویکرد را می توان در اجازه ایشان به برخورداری سران نهضت آزادی از حق امنیت و زندگی در نظام اسلامی، درکنار منع همزمان وزیر کشور وقت از اجازه نامزد شدن آنان در انتخابات مجلس،  به خوبی دریافت.

هم در این راستا بود که حضرت امام در آخرین ماههای عمر خویش، یکی از عالیرتبه ترین مقامات سیاسی کشور که ایشان، او را "حاصل عمر"خود نامیده بودند، "فاسق" و "ساده لوح" دانسته و دستور عدم حضورش را در تمامی مناصب سیاسی نظام صادر فرمودند؛ درعین حال ایشان در همان نامه حق حضور او در مقام تدریس حوزوی را برای وی به شرط "عدم دخالت آتی در امور سیاسی" به رسمیت شناختند.

بر این مبناست که کارشناسان معتقدند سیاسیونی که در جریان حوادث اخیر، به صراحت با قانون اساسی، حقوق مردم و فرمایشات رهبری انقلاب به مخالفت علنی برخاستند و آن را به قیمت هتک آبروی نظام در برابر چشمان جهانیان به چالش کشیدند، لازم است تا محاکمه شده و پس از تحمل کیفر جرائم خود، برای همیشه ازحق حضور در حاکمیت منع شوند.

این موضوع البته به نظر می رسد که به مذاق رئیس جمهور اسبق خوش نیامده است و او در این گفتگو تلاش کرده تا با تمسک به ظاهر سخنان حضرت امام و البته نادیده گرفتن روش سیاسی ایشان، خود و دوستان درجه اولش را که در جریان گسترش  آشوب های اخیر نقش مهمی ایفا کردند، از حذف همیشگی از حاکمیت نظام اسلامی نجات دهد.

به هرحال نادیده گرفتن جملات مهم امام در پیامی که خاتمی به واسطه سالروز صدور آن گفتگو می کرد و همچنین عدم درک تفاوت میان "حقوق اولیه شهروندان" و  "حق حضور در حاکمیت نظام اسلامی" همان موضوعی است که این ترفند رئیس بنیاد باران را بی اثر می کند.

چراکه خاتمی در صورت درک این تفاوت آشکار ، هیچگاه حاضر نمی شد در مقام یک "عضو از مجموعه سیاسی نظام" رویکرد قانونی مجموعه نظام در برگزاری و اعلام نتایج انتخابات را به وسیله تحریک احساسات گروهی از مردم به چالش بکشاند، خصوصا آنکه او و دوستانش در این راه به تضعیف نظام و مخالفت با فرمان علنی رهبرانقلاب مبادرت ورزیدند و از کمکهای رسانه ای انگلیس و آمریکا هم استمداد نمودند.

پایان مطلب/