جمعه ۲ آبان ۱۳۹۹

قانون تغییر ملیت بازیکنان

هدیه فیفا به تیم‌های کوچک

هدیه فیفا به تیم‌های کوچک

تغییر صورت گرفته در قوانین فیفا در مورد امکان تغییر تیم ملی برای بازیکنان فوتبال شاید آنطور که باید در دنیای فوتبال سر و صدا ایجاد نکرده باشد اما در حالی که تیم‌های ملی سراسر جهان دارند لیست بازیکنان خود را برای دور بعدی مسابقات ملی اعلام می‌کنند، این تغییرات که هفته گذشته به صورت رسمی تصویب شدند می‌تواند آثار قابل توجهی بر وضعیت تیم‌ها داشته باشد.
در جلسه هفته گذشته کنگره فیفا شرایطی که به موجب آنها یک بازیکن می‌تواند تیم ملی‌اش را تغییر دهد را توسعه داد. پیش از این مطابق قوانین فیفا انجام حتی یک بازی رسمی برای تیم ملی یک کشور کافی بود که یک بازیکن تا پایان دوران بازی‌اش محکوم به بازی برای همان یک تیم ملی باشد. این قانون خودش نسخه اصلاح شده قانون دیگری بود که به موجب آن انجام هر بازی چه رسمی یا غیررسمی برای یک کشور کافی بود تا یک بازیکن دیگر نتواند برای تیم ملی دیگری بازی کند. اکنون اما یک بازیکن می‌تواند با شرایطی خاص تیم ملی‌اش را تغییر دهد. یک: اینکه بازیکن کمتر از سه بازی رسمی برای تیم ملی اولش انجام داده باشد. دو: اینکه بازی‌های رسمی انجام شده توسط بازیکن قبل از رسیدن او به سن 21 سالگی بوده باشند و سه اینکه هیچ یک از آن بازی‌ها در یک تورنمنت بزرگ فوتبال جهان مانند جام جهانی یا یورو ثبت نشده باشد.

این قانون جدید با وجود محدودیت‌های سختگیرانه‌ای که مجوز تغییر تیم ملی را صادر می‌کند، می‌تواند سرنوشت بسیاری از بازیکنان طراز اول فوتبال حال حاضر جهان را تغییر دهد. منیرالحدادی، بال سویا یکی از آن بازیکنان است. او برای اسپانیا در مرحله انتخابی جام جهانی 2014 تنها 13 دقیقه برای تیم ملی اسپانیا بازی کرد و از آن زمان به بعد دیگر برای تیم ملی کشوری که زادگاهش است، هیچ بازی دیگری انجام نداده است.

طبق قوانین جدید فیفا، منیر الحدادی می‌تواند برای تیم ملی مراکش که زادگاه و کشور پدرش است بازی کند. منیر سال 2017 برای بازی برای تیم ملی کشور شمال آفریقا ابراز تمایل کرد اما فیفا درخواستش را رد کرد و و فرجام‌خواهی‌اش در اعتراض به تصمیم فیفا هم راه به جایی نبرد.

اثر عملی قانون مصوب جدید فیفا را احتمالاً می‌توان در مهاجرت تعدادی از بازیکنان از تیم‌های ملی بزرگ قاره اروپا به تیم‌های کوچکتر مشاهده کرد. به خصوص در قاره اروپا که پراکندگی آنها بسیار زیاد است. بسیاری از بازیکنانی بااستعدادی که پدران و مادران‌شان پس از مهاجرت به اروپا موفق به کسب تابعیت یک کشور اروپایی شده‌اند، اغلب اوقات برای انتخاب تیم ملی‌شان مشکل دارند و در نهایت تیم ملی کشوری که در آن بزرگ شده‌اند را به عنوان تیم ملی‌شان انتخاب می‌کنند.یکی دلیل وفاداری خالص آنها است و دلیل دیگر احتمال کسب درآمدهای بیشتر از بازی در تیم‌های ملی اروپایی. خب مسلماً یک ملی پوش انگلیسی بودن درآمد و مزایای بیشتری از بازی برای تیم ملی کشور مونتسرات دارد و انگیزه درخشیدن در آن نسبت به بازیکنی تیم ملی کشوری که هرگز به جام جهانی راه پیدا نمی‌کند به مراتب بیشتر است. تا پیش از قانون جدید فیفا، بسیاری از بازیکنان با انجام بازی‌های محدود، از پوشیدن پیراهن یک تیم ملی دیگر محروم می‌شدند. اما الان دیگر چنین محدودیتی وجود ندارد و این خبر خوبی برای کشورهای کوچکی است که می‌توانند شاهد بازشت ستاره‌های دو تابعیتی‌شان باشند. یکی از این کشورها کشور کوزو است. آربر لوکژا کوتیسا یکی از بزرگترین کانال‌های ورزشی کشور کوزوو در این باره گفت: ما کلی بازیکن داریم که در حال حاضر در تیم‌های ملی دیگر بازی می‌کنند و قانون جدید به راحتی به آنها اجازه می‌دهد که تصمیم بگیرند آیا می‌خواهند به اردوی تیم ملی کوزوو ملحق شوند یا نه.» کشور منطقه بالکان در دهه 90 بسیاری از جمعیتش را از دست داد که صدها هزار نفر از آنها برای فرار از جنگ و قحطی راه کشورهای دیگر شدند. فرزاندن همان افراد در کشورهایی مانند سوئیس، آلمان، اتریش و سوئد بزرگ شدند  توانستند پیراهن تیم‌ ملی این کشورها را به تن کنند اما آنها به غیر از یکی دو بار دیگر نتوانستند برای یک تیم ملی دیگر به میدان بروند و حا این قانون جدید به خیلی از آنهایی که از انتخاب اول‌شان پشیمان هستند، فرصت دیگری می‌دهد تا تیم ملی‌شان را تغییر دهند.

 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.