سه شنبه ۶ مهر ۱۴۰۰

هالند، نیمار و حتی مسی مهم نیستند

دعا کنید بارسا زمین نخورد

دعا کنید بارسا زمین نخورد
مارک دویل
مارک دویل

ماه گذشته، خوسپ ماریا بارتومئو مدعی شد ارلینگ هالند در پایان فصل به بارسلونا ملحق می‌شود اگر امیلی روسو به عنوان رییس جدید باشگاه انتخاب شود. مینو رایولا، مدیر برنامه‌های مهاجم نروزی به اشپورت آینتس گفت:«این خبر قلابی است! من هرگز با هیچ یک از نامزدهای ریاست باشگاه بارسلونا درباره ارلینگ هالند یا هیچ کدام از بازیکنان دیگرم صحبت نکرده ام و نخواهم کرد. وقتی رییس جدید انتخاب شد، می تواند به من زنگ بزند.»

تماسی در کار نخواهد بود زیرا اولا انتخابات باشگاه تا هفدهم اسفند به تعویق افتاده به دلیل مشکلات ناشی از شیوع ویروس کرونا امکان برگزاری انتخابات و تدارکات لازم وجود ندارد و ثانیا و مهمتر به این دلیل که بارسلونا ویران است.

آنها حتی نتوانسته اند این ماه پول بازیکنان خود را بدهند، چطور می‌توانند در پایان فصل مهاجمی که بیشترین خواهان را دارد، جذب کنند؟

در واقع، در حال حاضر بارسلونا نمی تواند پول خرید اریک گارسیا را بدهد؛ مدافع جوانی که قراردادش با منچسترسیتی در انتهای این فصل به پایان می‌رسد و قیمت گرانی ندارد.

ویکتور فونت، یکی از بخت های ریاست بارسلونا گفته امکان آمدن گارسیا وجود دارد و اضافه کرده این مدافع میانی مایل است تا پایان فصل مجانی بازی کند. این به خاطر آن است که او می خواهد در آستانه جام ملت های اروپا بازیکن ثابت باشد آن هم در باشگاهی که در آن رشد کرده اما واقعیت این است که بارسلونا پول ندارد.

فونت می‌گوید ارزشش را دارد که 3 میلیون یورو برای بازیکنی داده شود که می تواند به کسب سهمیه لیگ قهرمانان اروپا-یک ضرورت اقتصادی در حال حاضر- کمک کند اما هر دو رقیبش برای انتخابات، خوان لاپورتا و تونی فریکسا نمی خواهند پولی را خرج کنند که بارسلونا ندارد.

عجیب اینکه برخی هواداران و رسانه ها هنوز در پی تکذیب و انکار بحران اقتصادی هستند که دامن بارسلونا را گرفته. همچنان باور دارند نیمار می تواند به نوکمپ برگردد هرچند لیونل مسی یکی از آنها نیست. کاپیتان تیم گفت:«باشگاه در وضعیت بسیار بد مالی قرار دارد و بازگشت به جایی که بودیم، واقعا سخت است. چقدر باید به پاری‌سن‌ژرمن بدهیم تا نیمار برگردد؟»

اما نگرانی از این بزرگتر است، درحال حاضر نمی خواهند نام های بزرگ را بخرند، می خواهند ورشکسته نشوند.

بارسلونا در مجموع 2/1 میلیارد یورو بدهی دارد. بدهی کوتاه مدت این باشگاه تقریبا 730 میلیون یورو است که اهمیت بیشتری دارد و باید تا 9 تیر آینده پرداخته شود. اگر نشود، خطر جدی اعسار وجود دارد و بعد از آن بارسلونا به شکل یک کمپانی محدود در می آید. این واقعیتی است که باید هواداران همچنان مایل به جذب نیمار بپذیرند.

لاپورتا درست می‌گوید که شرایط قابل اصلاح است اما همانطور که مسی می‌گوید آسان نیست و در واقع فرایندی بسیار دردناک است.

حتی اگر بارسا بتواند برای بدهی اش مهلت بگیرد-برخی طلبکارها هم موافقت کرده اند تا سال مالی آینده دریافت پولشان را به تعویق بیندازند- کاهش بیشتر دستمزدها و فروش بازیکنان اجتناب ناپذیر است. ما درباره تلاش برای فروختن فیلیپه کوتینیو یا خریدهای گران و بی خاصیتی مانند عثمان دمبله و آنتوان گریزمان حرف نمی زنیم. شاید مجبور شوند یکی از «دست نیافتنی ها» مثل مارک آندره تر اشتگن، فرانکی دیونگ یا آنسو فاتی را نقد کنند. ضلع دیگر این مربع باارزش مسی است که آینده مبهمی دارد و با دستمزد 500 هزار پوند در هفته بیشترین خرج را روی دست باشگاه می گذارد. اگر این فوق‌ستاره آرژانتینی در تابستان با پایان قراردادش برود، بار سنگینی از فهرست دستمزدهای باشگاه برداشته می‌شود. خودش هم این را می داند و برای همین می خواهد برود. رییس موقت باشگاه، کارلس توسکتس روی این قضیه صحه گذاشته و اگرچه سه نامزد ریاست ظاهرا می خواهند کاپیتان 33 ساله را حفظ کنند اما همه می دانند این جدایی به فرایند بازسازی تیم کمک می‌کند.

فراموش نکنید بارسلونا هنوز یک استادیوم نیازمند به بازسازی دارد که قرار بود تابستان شروع شود اما به دلیل مشکلات مالی به تعویق افتاد. بارتومئو درست می گفت که هیچ کس پیش‌بینی شیوع کرونا را نمی کرد اما از قبل هم مشخص بود مدل اقتصادی بارسا کاملا ناپایدار و غیرقابل اعتماد است.

آبی اناری ها در دو فصل اخیر صدرنشین جدول لیگ پولی دلویت بودند اما 74 درصد درآمدشان صرف بزرگترین فهرست دستمزد جهان شده که بالاتر از سقف 70 درصد لالیگا است.

برای همین است که آنها بیش از هر باشگاه بزرگی از کووید 19 ضربه خوردند و بدهی شان در سال گذشته دو برابر شد برای اینکه درآمدشان از قراردادهای حق پخش، درآمد روز بازی و معاملات تجاری به شدت افت کرد. در نتیجه پروژه «اسپای بارسا» که شامل نوسازی نوکمپ و ملزوماتش است، کاملا معلق مانده. این بازسازی قرار بود 600 میلیون یورو هزینه داشته باشد که بارتومئو می خواست بین خزانه باشگاه، سرمایه گذاران خارجی و فروش نام استادیوم به یک شریک تجاری به طور مساوی تقسیم کند. اما این مبلغ به 815 میلیون یورو رسیده و تکمیل آن در اختیار گلدمن ساکس است که بارسلونا 90 میلیون یورو به آن بدهکار است و این خطر وجود دارد که نماد استقلال کاتالونیا تحت کنترل کمپانی های خارجی قرار گیرد.

لاپورتا از ساختن یک استادیوم جدید صحبت کرده اما واقعیت این است که بارسلونا سرمایه لازم برای بررسی و اجرایی کردن چنین ایده ای را ندارد.

تصمیمات سخت باید گرفته شود، دستمزدها باید کاهش یابد، بازیکنانی باید فروخته شود از جمله بهترین ها. بنابراین نیازی نیست هواداران نگران آمدن هالند به نوکمپ باشند یا اینکه مسی هست که از او استقبال کند یا نه. آنها باید دعا کنند تیمشان در آغاز فصل آینده هنوز متعلق به خودشان باشد. تا جایی که ما می دانیم بارسلونا در آستانه سقوط است.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.