سه شنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۰

پیروی گل‌محمدی از فلسفه اروپایی‌ها

یک بازی ساده

یک بازی ساده
میعاد نیک
میعاد نیک خبرنگار

فلسفه بسیاری از تیم‌های بزرگ اروپایی حتی طی بازی‌های خانگی، در ابتدا عدم دریافت گل و سپس هجوم به دروازه حریف برای گل‌زنی است. این جمله را فردی بر زبان آورده که عنوان بزرگ‌ترین سرمربی تاریخ فوتبال باشگاهی جهان برای او اغراق نیست؛ سرالکس فرگوسن.

این فلسفه شاید در ابتدا بسیار پیش‌پاافتاده و ساده به‌نظر برسد اما همین که فوتبال را ساده بازی کنی و از بطن همان سادگی به نتیجه مطلوب برسی، از سخت‌ترین کارهای دنیاست. همین کار سخت را پرسپولیسِ امسال با هدایت یحیی گل‌محمدی به بهترین شکل ممکن اجرایی کرده و توانسته نتیجه دلخواه را هم کسب کند. تیمی که نقل‌وانتقالات پیش فصل لیگ برتر را با خروج مهدی ترابی، علی علیپور و شجاع خلیل‌زاده سپری کرد و در ادامه هم با محرومیت عیسی آل‌کثیر کلکسیون ناکامی‌هایش تکمیل شد، ولی صرفاً با اتکا به داشته‌های رختکن و اعتماد به عناصر جوان توانسته هم جلوی مانور قدرت سپاهان و استقلال را بگیرد و هم مجدداً بر بام فوتبال ایران ایستاده و آقایی کند.

یحیی گل‌محمدی که با محرومیت آل‌کثیر از ناتوانی آرمان رمضانی و مهدی مهدی‌خانی در پست مهاجم تارگت با خبر بود، سعی کرد تا مطابق با همان فلسفه مذکور ابتدا زره آهنین به تن بازیکنان خط دفاعی‌اش کند و سپس به فکر چاره‌ای برای فقدان عناصر گلزن در تیمش بیفتد. دست بر قضا تاکتیک جدید گل‌محمدی مبتنی بر تقویت لایه‌های خط دفاعی و اتکا به پیروزی‌های اقتصادی کاملاً کارساز از آب درآمد تا پرسپولیس با تکیه بر مدافعانی مانند سیدجلال حسینی، محمدحسین کنعانی‌زادگان و اخیراً کمال کامیابی‌نیا هم آمار گل‌های خورده را کاهش دهد و هم همین خط دفاعی نقش پررنگی در افزایش تعداد گل‌های زده و پیروزی‌های مهم این تیم ایفا کند.

خروج شجاع خلیل‌زاده و مصدومیت محمدحسین کنعانی‌زادگان با ظهور استعدادهای کمال کامیابی‌نیا در قلب دفاع جبران شد تا مرد شماره 11 سرخ‌ها با کمک تجربه و رهبری ذاتی سیدجلال حسینی به یکی از مهم‌ترین بازیکنان پرسپولیس در چند بازی اخیر تبدیل شود. یحیی گل‌محمدی هر چه برای قدرت‌نمایی دفاع تیم‌اش کاشته بود، در بهترین موقع ممکن برداشت کرد تا نیم‌فصل دوم را در قامت یک قهرمان آغاز کند.

حضور سیامک نعمتی در پست غیرتخصصی دفاع راست که رفته‌رفته به پست تخصصی او نیز تبدیل شده، حالا از این وینگر بازیگوش یک مدافع کناری خوش‌استایل و کلاسیک ساخته که هم به‌موقع در فاز دفاعی شرکت می‌کند و هم وظایف هجومی خود را با اتکا بر میل ذاتی‌اش به نحو احسن انجام می‌دهد. از طرفی خلأ شایان مصلح و محمد نادری هم با ظهور سعید آقایی پوشش داده شده تا او بتواند نوید روزهای خوش رضا شاهرودی و مهرداد میناوند را در رختکن سرخ زنده کند. پرسپولیسی‌ها برخلاف سال‌های گذشته با افزایش کیفیت در پست فول‌بک مواجه شده‌اند که در عین تقویت قوای دفاعی، به کمک پیکان هجومی تیم هم آمده و سرخ‌ها را به کورس قهرمانی رسانده.

تمام ارکان اسکواد پرسپولیس برای قهرمانی در نیم‌فصل و حتی پایان لیگ بیستم مکفی به‌نظر می‌رسد و سرخ‌ها انگار با اتکا به فلسفه اروپایی سرمربی‌شان قرار است به گلات قهرمانی برسند. تئوری‌های کادرفنی پرسپولیس لااقل فعلاً در لیگ داخلی جواب می‌دهد و برای سنجش دقیق عیار ارتش سرخ، باید تا فروردین 1400 و آغاز رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا 2021 منتظر بمانیم.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.