یکشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۰


لیورپول- چلسی، ساعت 23:45، رویارویی کلوپ و توخل

استاد یا شاگرد

استاد یا شاگرد
پیت شارلند
پیت شارلند

شاید نتوان از کنار دیدار امشب یورگن کلوپ و توماس توخل به عنوان بازی استاد و شاگرد به راحتی گذشت، همینطور از اینکه نام این مسابقه را تقابل جزییات و انگیزه دانست. وسوسه کننده است، دوران مربیگری این دو تاکتیسین آلمانی به هم گره خورده است. در ماینتس شروع کرده اند، به بوروسیادورتموند رفته اند و از لیگ برتر سر در آورده اند(البته توخل مدتی در پاری‌سن‌ژرمن هم بود). انتخاب یکی از آنها هم شاید جفا به دیگری باشد.

توخل بعد از پایان دشواری که در دورتموند داشت در مدیریت منابع انسانی پیشرفت زیادی نکرده، کافی است به اخراجش در پاری‌سن‌ژرمن نگاه کنید. بحث جدی وجود دارد درباره اینکه او بهترین بازی را از نیمار گرفت و فوق‌ستاره برزیلی را خوشحالترین بازیکن تیم کرد.

کلوپ از این جهت شایسته تحسین است حتی از بیرون آنفیلد. او دو مدافع کناری تیمش، ترنت الکساندر آرنولد و اندرو رابرتسون را متحول کرد. استفاده او از روبرتو فیرمینو به عنوان شماره 9 کاذب باعث بهترین بازی‌های سادیو مانه و محمد صلاح شد. جوردن هندرسون یک هافبک کامل شد.

این دو مربی را می‌شود از نظر میل به ارائه بازی مبتنی بر پرسینگ و مالکیت توپ به هم ربط داد، خیلی بیشتر از روزهای دورتموند کلوپ، اما هر دو دمدمی مزاج هستند، مثل خیلی از مربی های طراز اول امروز دنیا.

آنچه بازی امشب لیورپول و چلسی را جذاب می‌کند این است که باید دید کدامیک پای دیدگاهشان می ایستند. کلوپ به عنوان مربی میزبان و تیمی که دو برد روحیه بخش به دست آورده، شاید بیشتر مقاومت کند. قرمزها تا قبل از پایان فصل باید در زمین ولورهمپتون، آرسنال، لیدزیونایتد، منچستریونایتد و برنلی بازی کنند. بازی با چلسی شاید خطرناک باشد اما می تواند انگیزه لازم برای این مقطع مهم از فصل را بدهد.

خطرش این است که هندرسون به فهرست بلند مصدومان اضافه شده و اگرچه فابینیو هم می تواند بازی کند اما خبری از بازگشت آلیسون بکر که پدرش مرگ تراژیکی داشت، نیست. چلسی با توخل شکست ناپذیر بوده و در ضدحمله فوق‌العاده خطرناک. آیا او دفاع مطمئنش را به خاطر امثال کالوم هادسون اودوی، میسون ماونت و تیمو ورنر به خطر می اندازد؟

با وجود بازی در تیم شگفتی ساز وستهام و میزبانی آرسنال و لسترسیتی، چلسی بازی‌های آسانتری در پیش دارد. البته بستگی دارد به این که منچسترسیتی پپ گواردیولا در بازی خانگی اواخر فصل با چلسی قهرمانی شان قطعی شده باشد و پایشان را از روی گاز برداشته باشند. با بازی منچستریونایتد مشخص شد چلسی بیشتر دوست دارد در بازی‌های بزرگ 1-4-5 باشد تا 3-4-3.

این را هم باید گفت که در بردهای یک بر صفر مقابل تاتنهام و اتلتیکومادرید، تنها یک تیم میل به پیروزی داشت و آن چلسی بود. البته تصور این است که شما در بازی‌های بزرگ مربی دفاعی تری از ژوزه مورینیو و دیگو سیمئونه پیدا نمی کنید پس اگر برابر این دو مربی کلین‌شیت کنید یعنی شایسته تحسین و تبریک هستید.

اشاره به رابطه این دو مربی هم جالب است. قطعا محترمانه است. حرف های کلوپ بعد از انتصاب توخل را ببینید با این وجود توخل از مقایسه ها به دوشش سنگینی احساس می‌کند. کریستین هایدل مدیر فنی ماینتس در کتاب زندگینامه اش به معارفه توخل اشاره کرده:«داشتم می گفتم که ما باید ارتباط بیشتری با مردم برقرار کنیم. از دهانم در رفت و گفتم وقتی کلوپ اینجا بود... توماس همان موقع واکنش نشان داد. حرفم یادم رفت، درست روی نقطه ضعفش دست گذاشته بودم. واقعا ناراحت شد، رقابت آنها از همین جا ریشه می گیرد.» مثل مورینیو- گواردیولا نیست اما جذابیت های خودش را دارد. این پانزدهمین بازی شان است و توخل تا به حال تنها دو برد داشته.

یکی از مشکلات جالب توخل همان است که سلفش، فرانک لمپارد را هم درگیر کرد، گلزنی. از وقتی او آمده دو بازی گل نزده اند و تنها سه بار دو گل زده اند، برابر شش تیم آخر. چلسی البته ششمین خط حمله لیگ برتر را دارد اما پول زیادی صرف حمله شده و نتایج لازم را نگرفته اند. توخل هنوز به تعادل مد نظرش نرسیده و بعید است مقابل لیورپول برسد.

اگر چلسی یک مساوی بگیرد، نتیجه خوبی گرفته. اگر به لستر، وستهام و اورتون بی‌احترامی نشود چون به بیگ سیکس تعلق ندارند، عملکرد چلسی خیلی ضعیف است. در این فصل از هفت بازی یک برد و سه تساوی دارند در حالی که لیورپول چهار پیروزی داشته در حالی که برابر تیم‌های کوچک به مشکل خورده.

مشکل بازی‌های بزرگ لیگ برتر ترس از باخت است و برای همین خیلی وقت ها زیبا نمی شوند. تساوی در بازی امشب برای هیچ کدام فاجعه نیست و می‌توانند برای بازی بعد آماده شوند.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.