چهارشنبه ۷ آبان ۱۳۹۹

چرا استقلال و پرسپولیس باید ستاره‌ها را حفظ کنند؟

چرا استقلال و پرسپولیس باید ستاره‌ها را حفظ کنند؟
فرشاد کاس نژاد

فشار مجازی شبکه‌های هواداری استقلال و پرسپولیس برای حفظ ستاره‌ها و اعتراض‌شان به اینکه چرا بازیکنان تأثیرگذار تیم مسیر جدایی را طی می‌کنند، از بحث‌برانگیزترین موضوعات فوتبال ایران است اما نه فقط به این دلیل که مورد توجه تعداد کم‌شماری از هواداران قرار می‌گیرد و به تجمع و اعتراض منجر می‌شود، بلکه به این دلیل که باشگاه‌ها باید تکلیف خود را متناسب با موقعیت امروز خود روشن کنند.

ایران ورزشی: فشار مجازی شبکه‌های هواداری استقلال و پرسپولیس برای حفظ ستاره‌ها و اعتراض‌شان به اینکه چرا بازیکنان تأثیرگذار تیم مسیر جدایی را طی می‌کنند، از بحث‌برانگیزترین موضوعات فوتبال ایران است اما نه فقط به این دلیل که مورد توجه تعداد کم‌شماری از هواداران قرار می‌گیرد و به تجمع و اعتراض منجر می‌شود، بلکه به این دلیل که باشگاه‌ها باید تکلیف خود را متناسب با موقعیت امروز خود روشن کنند.

باشگاه باید خود مسلط بر وضعیت نقل و انتقالات باشد. با شناخت موقعیت اقتصادی خود درباره استخدام یا حفظ بازیکنان تصمیم بگیرد اما بی‌اعتمادی به مدیران باشگاه‌ها باعث شده که حفظ بازیکنان و جذب گران‌ترین‌ها تنها حرف درست در این بازار به نظر برسد، در حالی‌که باشگاه‌هایی مثل استقلال و پرسپولیس با توجه به موقعیت امروزشان باید به یکی از مهم‌ترین راه‌های درآمدزایی، یعنی فروش بازیکن روی آورند.
وقتی فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ قوانین فیفا را نصفه نیمه اجرا می‌کنند و به نفع باشگاه‌ها تغییر می‌‌دهند، در نهایت کار به چنین آشفته‌بازاری می‌رسد. فیفا می‌گوید اگر باشگاه دو ماه حقوق بازیکن را پرداخت نکند، بازیکن با هشدار ۱۰ روزه می‌تواند یکطرفه فسخ کند و این از حقوق بدیهی بازیکن است. کاری که بازیکنان خارجی همیشه انجام می‌دهند و همیشه برنده هستند اما در مورد ایرانی‌ها این ماجرای فسخ یکطرفه را به آخر فصل موکول می‌کنند و فدراسیون و سازمان لیگ شفاف نگفته‌‌اند که چه شرایط و وضعیتی می‌تواند این فسخ را قانونی کند؟
هواداران دچار این باور شده‌اند که باشگاه‌ها باید تمام ستاره‌ها را حفظ کنند، در حالی‌که طبق مقررات بسیاری از بازیکنان استقلال و پرسپولیس بارها در طول فصل در موقعیت فسخ یکطرفه قرار می‌گیرند، همان موقعیتی که در آخرین پرده، آندره‌آ استراماچونی و گابریل کالدرون را به بهترین تصمیم حرفه‌ای برای خودشان رساند. رفتند و تمام دستمزد خود را نیز دریافت خواهند کرد.
فروش روزبه چشمی، احتمال جدایی مهدی قایدی و شاید ارسلان مطهری برای استقلالی‌ها به معنی از دست رفتن رویاهاست. برای پرسپولیسی‌ها که باید در فینال لیگ قهرمانان برای اولین قهرمانی آسیا بازی کنند، از دست دادن مهدی ترابی و شجاع خلیل‌زاده نیز تلخ‌ترین طعم را در نقل و انتقالات دارد اما آیا این دو باشگاه با حجم بالایی از بدهی‌ها که هنوز در پرداخت آنها عاجز مانده‌اند و با پنجره بسته نقل و انتقالات مواجه‌اند، باید به حفظ ستاره‌ها فکر کنند یا به فروش و کسب درآمد؟
مسأله استقلال و پرسپولیس این است که برای فروش ستاره‌های خود برنامه‌ای ندارند و صاحب درآمدهای چشمگیری نمی‌شوند و اغلب حتی بازیکنان خود را بدون هیچ سهمی در فروش، در تیم‌های دیگر می‌بینند. مسأله استقلال و پرسپولیس به جز بحران‌های مالی که منجر به فسخ یکطرفه بازیکنان می‌شود، قراردادهای غیرحرفه‌ای است که باشگاه را به منافعی از فروش نمی‌رساند. در کم‌شمار مواردی که مثلاً استقلال می‌تواند با فروش مهدی قایدی به درآمد برسد، به دلیل بی‌اعتمادی که مدیران در این باشگاه‌ ساخته‌اند، با مخالفت هواداران مجازی خود مواجه می‌شوند و فروش بازیکن به جای راه درآمدزایی، به یک بحران برای مدیریت باشگاه تبدیل می‌شود.
نقل و انتقالات برای استقلال و پرسپولیس جریان لذت‌بخش در ساختن تیم نیست، جریانی درآمدزا برای این باشگاه‌ها هم نیست، بلکه مشتی خبر و اعتراض و تجمع و داد و هوار است. همهمه‌ای برای گم شدن هر نقد و راه و ایده.
کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.