شنبه ۲ مرداد ۱۴۰۰

بارسلونا حذف شد اما آینده روشن است

بارسلونا حذف شد اما آینده روشن است
dermot corrigan
dermot corrigan

شاید در ابتدا عجیب به نظر برسد ولی اولین حذف بارسلونا قبل از مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا که از سال ۲۰۰۷ به بعد سابقه نداشت، باعث شده است خیلی از عوامل باشگاه نسبت به آینده خوشبین شوند.

برد ۴-۱ ماه گذشته پاری سن ژرمن در نیوکمپ نشانی بر عمق مشکلات بارسلونا بود. این باشگاه کاتالان درست مثل تلاش نافرجام جرارد پیکه در آن شب برای رسیدن به کیلیان ام باپه، از کورس با رقبا عقب مانده است. در مسیر دیدار برگشت، نگرانی های دیگری هم وجود داشت؛ این که پیکه و دیگر مدافع میانی برتر تیم یعنی رونالد آرائوخو مصدوم بودند. اما در نهایت دیدیم که تیم رونالد کومان در پارک دو پرنس به مراتب نسبت به دیدار رفت بهتر بازی کرد. آن ها فوتبالی جذاب و امیدوار کننده که یادآور روزهای خوب پیشین بود را به نمایش گذاشتند، هر چند که این هم برای حفظ آن ها در لیگ قهرمانان این فصل کافی نبود.

به دنبال این تساوی ۱-۱ که به معنی حذف ۵-۲ بارسلونا در مجموع دو دیدار رفت و برگشت بود، کومان در مصاحبه با یک شبکه اسپانیایی روی همین نکات تاکید داشت:

ما حذف شدیم، ولی با یک حس مثبت حذف شدیم. در نیمه اول خوب بازی کردیم و تیم برتر بودیم. ما ریسک پذیر بودیم، در نیمه زمین حریف بازی کردیم، از همان ابتدای کار حمله کردیم، فوتبال خوبی به نمایش گذاشتیم و لایق چیز بیشتری بودیم. امروز نسبت به آن ها در زمین خودمان، بیشتر موقعیت ساختیم ولی تفاوت اینجاست که آن ها چهار گل زدند و ما فقط یکی. این را نمی گویم که انتقاد کرده باشم. بازیکنان تلاش زیادی کردند و ما فقط فاقد کمی شانس بودیم. همه بارسایی ها می توانند به تیم خود افتخار کنند.
این قطعا خروج کاملا متفاوتی از مسابقات اروپایی برای بارسا بود. طی سالیان اخیر، هواداران تیم معمولا در پی درخشش مسی در دیدار رفت به قهرمانی خود در مسابقات امیدوار می شدند... قبل از این که به طور ناامید کننده ای به دست یوونتوس، آاس رم، لیورپول و در موردی تازه تر، به دست بایرن مونیخ و با شکست تحقیر آمیز ۸-۲ حذف شوند.
نقطه امیدواری برای بارسا این است که باخت مقابل بایرن مونیخ قعر جهنم بود و بر این اساس حتی حذف شدن مقابل پاری سن ژرمن هم نشان می دهد که پروژه بازگشت به نوک قله فوتبال اروپا آغاز شده است. کومان در این خصوص گفت:

ما (امسال) لیگ قهرمانان را به طرز متفاوتی ترک می کنیم. ما در بازی امروز واکنش خوبی داشتیم و نشان دادیم که می توانیم در چه سطحی بازی کنیم. باید به همین مسیر ادامه بدهیم. بابت حذف شدن ناراحت هستیم ولی امروز تصویر خیلی خوبی از تیم بر جا ماند.
به نظر می رسد هواداران بارسا و کارشناسان هم با این عقیده موافق هستند. تصمیمات تاکتیکی کومان شجاعانه بودند؛ او از فرنکی دی یونگ به عنوان بازیساز در خط هافبکی سه نفره استفاده کرد و مقابله با ام باپه در نبردهای تک به تک را به جونیور فیرپویی سپرد که به ندرت مورد استفاده قرار گرفته است. آن ها بازی خود را بر پاری سن ژرمن تحمیل کردند، در نیمه زمین حریف بازی کردند و تیمی بهتر و هماهنگ تر به نظر می رسیدند.

واقعیت این است که جبران کردن شکست ۴-۱ در دیدار برگشت اصلا کار آسانی نبود، مخصوصا برای بارسلونایی که در ابتدای یک پروژه بازسازی قرار دارد. تیم خوب بازی کرد ولی اشتباهات انفرادی به ضررشان تمام شد؛ اشتباهاتی مثل پنالتی بی مورد کلمنت لنگلت که باعث گلزنی ام باپه از روی نقطه پنالتی شد و در طرف دیگر زمین، عثمان دمبله مدام در زدن ضربه پایانی بی دقت بود.

آن ها به جای این که توسط حریف به بازی گرفته شوند، یک سطح بالاتر از توان خود ظاهر شدند. پدری ۱۸ ساله در خط میانی مارکو وراتی را زیر سایه خود گرفت و آنقدر خوش درخشید که امباپه در پایان مسابقه، از او پیراهنش را خواست [توضیح مترجم: پدری پس از بازی گفت که خودش از ام باپه درخواست کرده بود پیراهن‌شان را در پایان بازی عوض کنند]. سرخیو بوسکتس با تجربه هم خیلی خوب عمل کرد و مسی هم در طول بازی عنصری مرکزی بود (که شباهت بیشتری با آن مسی قدیم داشت).

از طرف دیگر این که انتظار داشته باشیم بارسلونا ظرف هشت روز دو کامبک بزرگ داشته باشد، تقاضای زیادی بود. همین هفته قبل بود که آن ها باخت ۲-۰ در دیدار رفت نیمه نهایی کوپا دل ری مقابل سویا را با یک عملکرد خوب و امیدوار کننده دیگر جبران کردند. روحیه تیم با ضربه سر دقیقه ۹۳ جوردی آلبا که بازی را به وقت اضافه کشید نمود پیدا کرد و در نهایت شادی از ته دل مسی را به همراه داشت. آن ها در مراحل قبلی هم با زدن دو گل در وقت های اضافی، از حذف شدن غافلگیرانه به دست گرانادا جلوگیری کرده بودند. می توان گفت که بارسلونا حرف زیادی برای گفتن دارد، هر چند که پاری سن ژرمن و ام باپه در این مقطع حریف بیش از حد قدرتمندی بودند.

بازگشت خوان لاپورتا به صندلی ریاست بارسلونا نیز به بهتر شدن جو پیرامون باشگاه کمک کرده است. شاید لاپورتا بتواند مشکلات مالی جدی بارسلونا را حل کند، شاید هم از عهده این کار برنیاید ولی تصمیم گیرندگان باشگاه (آن هایی که با رأی خود رییس را انتخاب می کنند) به او به عنوان رهبری معتمد و کاریزماتیک که اصول کار کردن در نیوکمپ را می داند، اعتماد کرده اند
نقطه امیدواری برای بارسا این است که باخت مقابل بایرن مونیخ قعر جهنم بود و بر این اساس حتی حذف شدن مقابل پاری سن ژرمن هم نشان می دهد که پروژه بازگشت به نوک قله فوتبال اروپا آغاز شده است. کومان در این خصوص گفت:

ما (امسال) لیگ قهرمانان را به طرز متفاوتی ترک می کنیم. ما در بازی امروز واکنش خوبی داشتیم و نشان دادیم که می توانیم در چه سطحی بازی کنیم. باید به همین مسیر ادامه بدهیم. بابت حذف شدن ناراحت هستیم ولی امروز تصویر خیلی خوبی از تیم بر جا ماند.
به نظر می رسد هواداران بارسا و کارشناسان هم با این عقیده موافق هستند. تصمیمات تاکتیکی کومان شجاعانه بودند؛ او از فرنکی دی یونگ به عنوان بازیساز در خط هافبکی سه نفره استفاده کرد و مقابله با ام باپه در نبردهای تک به تک را به جونیور فیرپویی سپرد که به ندرت مورد استفاده قرار گرفته است. آن ها بازی خود را بر پاری سن ژرمن تحمیل کردند، در نیمه زمین حریف بازی کردند و تیمی بهتر و هماهنگ تر به نظر می رسیدند.

واقعیت این است که جبران کردن شکست ۴-۱ در دیدار برگشت اصلا کار آسانی نبود، مخصوصا برای بارسلونایی که در ابتدای یک پروژه بازسازی قرار دارد. تیم خوب بازی کرد ولی اشتباهات انفرادی به ضررشان تمام شد؛ اشتباهاتی مثل پنالتی بی مورد کلمنت لنگلت که باعث گلزنی ام باپه از روی نقطه پنالتی شد و در طرف دیگر زمین، عثمان دمبله مدام در زدن ضربه پایانی بی دقت بود.

آن ها به جای این که توسط حریف به بازی گرفته شوند، یک سطح بالاتر از توان خود ظاهر شدند. پدری ۱۸ ساله در خط میانی مارکو وراتی را زیر سایه خود گرفت و آنقدر خوش درخشید که امباپه در پایان مسابقه، از او پیراهنش را خواست [توضیح مترجم: پدری پس از بازی گفت که خودش از ام باپه درخواست کرده بود پیراهن‌شان را در پایان بازی عوض کنند]. سرخیو بوسکتس با تجربه هم خیلی خوب عمل کرد و مسی هم در طول بازی عنصری مرکزی بود (که شباهت بیشتری با آن مسی قدیم داشت).

از طرف دیگر این که انتظار داشته باشیم بارسلونا ظرف هشت روز دو کامبک بزرگ داشته باشد، تقاضای زیادی بود. همین هفته قبل بود که آن ها باخت ۲-۰ در دیدار رفت نیمه نهایی کوپا دل ری مقابل سویا را با یک عملکرد خوب و امیدوار کننده دیگر جبران کردند. روحیه تیم با ضربه سر دقیقه ۹۳ جوردی آلبا که بازی را به وقت اضافه کشید نمود پیدا کرد و در نهایت شادی از ته دل مسی را به همراه داشت. آن ها در مراحل قبلی هم با زدن دو گل در وقت های اضافی، از حذف شدن غافلگیرانه به دست گرانادا جلوگیری کرده بودند. می توان گفت که بارسلونا حرف زیادی برای گفتن دارد، هر چند که پاری سن ژرمن و ام باپه در این مقطع حریف بیش از حد قدرتمندی بودند.

بازگشت خوان لاپورتا به صندلی ریاست بارسلونا نیز به بهتر شدن جو پیرامون باشگاه کمک کرده است. شاید لاپورتا بتواند مشکلات مالی جدی بارسلونا را حل کند، شاید هم از عهده این کار برنیاید ولی تصمیم گیرندگان باشگاه (آن هایی که با رأی خود رییس را انتخاب می کنند) به او به عنوان رهبری معتمد و کاریزماتیک که اصول کار کردن در نیوکمپ را می داند، اعتماد کرده اند

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.