چهارشنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۱

مذاکره لاپورتا با هالند دروغ سیزده نبود؛ ویران کننده‌تر است

روح بارسلونا را نفروشید

روح بارسلونا را نفروشید
مارک دویل
مارک دویل

«مدیر برنامه‌های ارلینگ هالند به بارسلونا رفته تا برای انتقال به تیم بزرگ این شهر با خوان لاپورتا مذاکره کند.» بیشتر شبیه دروغ سیزده بود، از آن دروغ های بزرگ که نمی شود باورش کرد.

چطور بارسلونا می تواند پول خریدن پرطرفدارترین مهاجم جهان را بدهد در حالی که نتوانست در ماه ژانویه سه میلیون یورو پول خرید اریک گارسیا، بازیکن منچسترسیتی را بپردازد؟ اصلا منطقی به نظر نمی رسید. با این وجود فیلم ها بلافاصله منتشر شد، مینو رایولا و پدر هالند، آلف اینگ، در فرودگاه بارسلونا مشاهده شدند که می خواستند با لاپورتا و همکارانش دیدار کنند.

برای هواداران بارسلونا که از وضعیت مالی باشگاه شان ویران شده بودند، این یک مائده بهشتی بود. شایعات واقعیت داشت؛ بارسلونا واقعا می تواند هالند را بخرد!

فرض می‌کنیم واقعا می تواند، اما به چه قیمتی؟

تا جایی که می دانیم، بارسلونا در موقعیتی نیست که بتواند این خرید را انجام دهد. بارسلونا تقریبا 2/1 میلیارد یورو بدهی دارد. آنچه بیشتر مایه نگرانی است، اینکه بخشی از بدهی شان که نزدیک 500 میلیون یورو است باید در کوتاه مدت پرداخت شود، دقیقا 9 تیر.

حتی اگر روی کاهش بیشتر دستمزدها، عقب انداختن پرداخت به طلبکاران و فروش احتمالی بازیکنان مازاد که دستمزدهای نجومی می گیرند، حساب کنیم، باز هم بارسلونا نیاز به کمک مالی دارد تا مخارج و مداخلش را میزان کند چه برسد به اینکه بخواهد بازیکن گران قیمتی مثل هالند را بخرد.

شاید کمکی در راه است از گلدمن ساکس. بانک سرمایه‌گذاری چندملیتی آمریکایی به آبی اناری ها پیشنهاد داده وامی 800 میلیون یورویی و 30 ساله برای پروژه «اسپای بارسا» پرداخت کند که شامل بازسازی مجموعه تمرینی بارسلونا، نوکمپ و فضاهای اطرافش می‌شود. اما این معامله که یکی از آخرین اقدامات خوسپ ماریا بارتومئو به عنوان رییس بارسلونا بود، هنوز باید توسط جانشینش، لاپورتا و همچنین مجمع باشگاه تصویب شود. هیچ ضمانتی برای اینکه به آن چراغ سبز نشان دهند، وجود ندارد.

هزینه ابتدایی اسپای بارسا حدود 600 میلیون یورو برآورد شده و بارتومئو تمایل داشت آن را از طریق خزانه باشگاه، سرمایه‌گذاران خارجی و فروش نام استادیوم به یک شریک تجاری تامین کند.

حالا اما در میان اعضای باشگاه نگرانی گسترده وجود دارد در مورد اینکه اگر یک کمپانی بخواهد همه هزینه را که به حدود 815 میلیون یورو رسیده، بپردازد جایگاه بارسلونا به خطر می افتد.

بر اساس قوانین، به دست آوردن سهام باشگاه توسط افراد حقیقی یا حقوقی ممنوعیت دارد و آبی اناری ها هم تاکید دارند که گلدن ساکس هیچ چیزی شبیه سهام از باشگاه به دست نمی آورد.

اما در آبان گذشته، مارک سیریا، اقتصاددان برجسته و معتمد لاپورتا، در مصاحبه با EFE ادعا کرد بارسا می خواهد از وام گلدمن ساکس برای پرداخت دستمزد بازیکنان استفاده کند:«گلدمن ساکس شرایط خوبی دارد چون سه تا چهار درصد سود می گیرد اما اگر بارسلونا نتواند به موقع بازپرداخت کند، پیدایشان می‌شود. سوال اینجا است که بارسلونا چطور تلافی می‌کند؟ با دارایی های باشگاه؟ با استادیوم؟ چون وقتی از یک بانک سرمایه‌گذاری وام می گیرید، شرایط خیلی سخت تر از بانک های سنتی است. قبول چنین توافقی دو نتیجه احتمالی دارد: تبدیل شدن باشگاه به یک کمپانی محدود ورزشی عام یا اینکه گروه سرمایه‌گذاری تا حدود 70 درصد مالکیت باشگاه را در اختیار بگیرد.»

این اظهارات باعث شد بارسلونا با میلان مقایسه شود که اخیرا مالکیتش تغییر کرده. مالک قبلی باشگاه میلان، چینی ها به رهبری لی یونگ هونگ از «الیوت منیجمنت» پول قرض کردند تا باشگاه را بخرند اما وقتی در بازپرداخت وام به مشکل خوردند، کمپانی آمریکایی مالکیت باشگاه بزرگ ایتالیایی را در اختیار گرفت.

الیوت البته به خوبی باشگاه را اداره کرده و میلان را در وضعیت خوبی قرار داده که می تواند برای نخستین بار بعد از سال 2014 به لیگ قهرمانان اروپا صعود کند اما مساله مالکیت در نوکمپ بسیار حساس تر و بحث‌برانگیز است. بارسا در واقع توسط اعضا و نه کمپانی ها اداره می‌شود و نایب رییس اقتصادی سابق باشگاه، خوردی مویکس با قدرت تکذیب کرده بود که وام گلدمن ساکس برای کاری غیر از بازسازی باشگاه مورد استفاده قرار بگیرد.

حالا یک بدبینی گسترده شکل گرفته درباره این قرارداد احتمالی برای رسیدن به آسودگی موقت، که شاید به قیمت فروختن روح باشگاه تمام شود که می تواند اندوهی همیشگی و طولانی مدت را بر جای بگذارد.

برای مثال، وقتی رییس نامطلوب سابق بارسلونا، بارتومئو، برای اولین بار خبر وام گلدمن ساکس برای اسپای بارسا را منتشر کرد، تاکید داشت بر اینکه هیچ سود یا تضمین اقتصادی در این معامله وجود ندارد. اما در ماه ژانویه، مویکس اعتراف کرد ضمانت هایی در این معامله گنجانده شده اما او هم تاکید داشت:«ساختار باشگاه در خطر نیست».

در حال حاضر هیچ کس دقیقا مطمئن نیست باید کدام حرف ها را باور کند و برای همین است که حضور رایولا در بارسلونا با این همه شک و تردید مواجه می‌شود.

با توجه به وضعیت اقتصادی فعلی بارسا و مبلغ احتمالی انتقال هالند، اتفاق خاصی در بازار نقل و انتقالات رخ نمی دهد. اگر باشگاه از همکاری یک منبع مالی فوق‌العاده، مطمئن نشود تا بدهی هایش را بپردازد و در تیم سرمایه‌گذاری کند، حتی نمی تواند به خریدن مهاجم بوروسیادورتموند فکر کند.

مشخص است که بارسلونا تا 9 تیر به رسیدن پول از جایی نیاز دارد و این یعنی قرارداد سرمایه‌گذاری باید با گروهی مثل گلدمن ساکس صورت بگیرد؛ می توان گفت خبر مذاکره رایولا با لاپورتا یک شوی تبلیغاتی است.

این دو رابطه خیلی خوبی با هم دارند که به انتقال زلاتان ابراهیموویچ و مکسول به نوکمپ در سال 2009 بر می گردد و خبر ملاقات این دو در بارسلونا به نفع هر دو است.

قطعا دور اول تور رایولا در باشگاه‌های بزرگ اروپا نمی توانست برای این «ابر ایجنت» بهتر از این باشد، او توجه رسانه ها را به خود جلب کرد و حالا می تواند منتظر پیشنهادهای وسوسه‌انگیز و دعوای متقاضیان برای موکلش باشد.

همچنین اینکه پدر هالند به کاتالونیا آمده باعث شده خیلی‌ها «اثرگذاری لاپورتا» را تحسین کنند. اعضای باشگاه از قول او برای اینکه لا ماسیا، اساس پروژه جدیدش شود، به وجد آمده بودند اما تلاش برای مذاکره با یکی از بازیکنان بزرگ حاضر در بازار نقل و انتقالات محبوبیت رییس جدید را بیشتر می‌کند.

اگرچه مذاکره لاپورتا با رایولا برای انتقال احتمالی هالند دروغ اول آوریل نبود اما هواداران ذوق زده باید مراقب آرزوهایشان باشند.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.