شنبه ۲ مرداد ۱۴۰۰

بدون کرسی، بدون حق

خیمه شب‌بازی بحرینی

خیمه شب‌بازی بحرینی
سام ستارزاده
سام ستارزاده خبرنگار

ایران ورزشی: سال‌هاست که در روابط بین‌المللی، بیش از هر عامل خارجی، از ناتوانی‌های داخلی لطمه می‌بینیم؛ گماشتن افرادی با حداقل دانش زبان انگلیسی در سمت نمایندگی ایران در کنفدراسیون فوتبال آسیا و کمیته‌های گوناگون AFC کوچک‌‌ترین این ضعف‌های داخلی‌ است اما پس‌لرزه‌های این اشتباهات در دو سال اخیر منجر به ایجاد یک فاجعه نابخشودنی در عرصه بین‌المللی شده؛ محرومیت کشورمان از بدیهی‌ترین حق خود در جهان فوتبال، یعنی میزبانی.

یک هفته دیگر، فولاد اهواز، نماینده ما در پلی‌آف لیگ قهرمانان آسیا، دیدارش با العین را که باید در ورزشگاه اختصاصی خود انجام می‌داد، در شهری در عربستان برگزار خواهد کرد که فرودگاهش چند روز قبل مورد حمله قرار گرفته. نامه‌های باشگاه به AFC در این مورد نیز با مهر مردودی مواجه می‌شوند. نایب قهرمان فصل گذشته بازی‌ها نیز به‌جای تهران باید به زمین‌های کریکت شهر گوآ برود اما داستان میزبانی در مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ کاملاً روی متفاوتی دارد. پذیرایی از بحرین، هنگ‌کنگ و عراق، حق ایرانی است که در دور رفت به خاک هر سه کشور سفر کرد.

اگر در لیگ قهرمانان آسیا، چالش‌های لجستیکی، حق پخش، بانکی و مالی مانع اعطای میزبانی به تهران، تبریز و خوزستان می‌شود و به دلایل مشابهی حتی سیگنال پخش دیدارها نیز به‌صورت قانونی به صداوسیما فروخته نمی‌شود، در دیدارهای مقدماتی جام جهانی، تمام سود حاصل از بازی‌ها از سوی فیفا به کشورهای میزبان تعلق گرفته است. کاملاً روشن است که دلایل AFC برای ترجیح بحرین به ایران، حتی اگر بخواهیم خوش‌بینانه نگاه کنیم و بگوییم به مسائل فرافوتبالی مربوط نمی‌شوند، در ردیف بهانه‌هایی که خود آنان برای سلب میزبانی از ما ذکر کرده‌اند، قرار نمی‌گیرند.

در فاجعه‌ای که برای فوتبال ایران رخ‌ داده، رؤسای کنونی فدراسیون کمترین تقصیرات را بر گردن خود دارند. روی‌آوردن به راهکارهای دیپلماتیک، کمک طلبیدن از دستگاه دیپلماسی کشور و درخواست جلسه ملاقات با شیخ‌سلمان، تلاش‌هایی بود که کادر مدیریتی شهاب‌الدین عزیزی خادم ناچار به انجام‌شان در وضعیت قرمز بودند. عدم حضور شیخ‌سلمان و تغییر کاربری این جلسه به یک خیمه شب‌بازی بی‌محتوا، از نیت شوم AFC در اتخاذ تصمیمات اخیرش درباره فوتبال ایران پرده برداشت. با این وجود، می‌توان این ایراد را نیز به این کادر گرفت که چرا از مهلت 21 روزه برای بردن شکایت خود به دادگاه حکمیت ورزشی (CAS) به آسانی چشم‌پوشی کردند؟

در اینکه چه اهدافی پشت سلب میزبانی کنفدراسیون فوتبال آسیا از ایران بوده به اندازه این حقیقت یقین وجود دارد که برنامه‌ریزی برای این سناریو از ماه‌ها قبل چیده ‌شده، همانطور که هشدارهای محمد دادکان در زمستان 98 نیز بر این حقیقت صحه می‌گذاشت اما اکنون زمان اندیشیدن به توجیه‌ و بهانه‌ها برای اتفاقاتی که افتاده نیست؛ بلکه تنها زمان یافتن راهکاری برای احیای کرسی‌هایی است که باید در این مدت، با قدرت از حقوق حقه فوتبال ما حمایت می‌کردند. بدون تقویت جایگاه منصب‌های ایران در AFC، حتی اگر معضل میزبانی ما در آینده نزدیکی حل گردد نیز معضل‌ها و دسیسه‌ای خطرناکتر متعددی برای ما کمین خواهند کرد.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.