پنج شنبه ۸ آبان ۱۳۹۹

لطفا درباره باخت پرسپولیس حرف نزنید

لطفا درباره باخت پرسپولیس حرف نزنید

 
محمدقراگزلو/ باور کنید چون این نسخه روزنامه اولین نسخه‌ای است که بعد از دربی اخیر حذفی منتشر می‌شود این حرف‌ها تازه مکتوب شده وگرنه حرف، حرف یک ساعت بعد از مسابقه است و داستان اصلاً نباید اینقدر کش می‌آمد.
خلاصه دربی از نگاه هر هوادار عاقل پرسپولیسی و البته هر کارشناس فوتبالی همین است؛ شروع بد، تصحیح اشتباهات توسط یحیی، بازگشت به بازی، پیش افتادن در نتیجه و رفتن به سمت پیروزی، سهل‌انگاری در حفظ نتیجه و شکست در پنالتی‌ها.
پرسپولیس در شرایطی بازنده نیمه‌نهایی شد که هر بازیکن و مربی این تیم می‌تواند سرش را بالا بگیرد و بگوید نمایشی بهتر از حریف داشته‌اند. اگر حساب آن 30 دقیقه ابتدایی را جدا کنیم، پرسپولیس در 90 دقیقه بعدی مسابقه حداقل از حیث تملک توپ و گرداندن آن در نقاط مختلف زمین برای خلق موقعیت و رسیدن به گل، نمایشی بهتر و روان‌تر از حریفش ارائه داد و هیچ‌کس به‌خاطر نمایش ضعیف نمی‌تواند یحیی و تیمش را مؤاخذه کند. شکست در ضربات پنالتی حتی برای بزرگترین تیم‌های دنیای فوتبال و بهترین و موفق‌ترین مربیان هم اتفاق افتاده و چیز تازه‌ای نیست. در واقع حتی اگر به چیدمان غلط یحیی در ضربات پنالتی ایراد بگیریم باختن در این نقطه چیزی نیست که بتوان روی آن انگشت گذاشت و کادر فنی پرسپولیس را مورد نقد شدید قرار داد که همین نکته باعث شد به نیمه‌نهایی نرسیم.
ماجرای اوساگونا و بازی دادن به او شاید تنها اشتباه بزرگ یحیی در این مسابقه بود. البته اینجا ابتدا نوک پیکان انتقاد را به سوی خودمان در رسانه برمی‌گردانیم؛ به روزی که اوساگونا بعد از دو ماه غیبت در تمرینات و مسابقات برگشت و بلافاصله به لیست 18نفره تیم رسید و جلوتر از جوان‌هایی که در تمام این دو ماه زحمت کشیده و عرق ریخته بودند وارد میدان شد. در این دو ماه مهدی عبدی هر بار بازی کرد خوب و مؤثر بود و حتی تلاش روستایی برای دیده شدن نیز به حضور اوساگونا در زمین برتری داشت، اما انگار تز یحیی چیز دیگری بود. او احتمالاً با این فکر که چون باشگاه برای بازیکن خارجی هزینه کرده باید از او استفاده کند در سه بازی آخر لیگ از این مهاجم بهره برد و در دربی هم به او مجال داد که اوساگونا مطابق انتظار نه در خط آتش کاری کرد، نه به کمک خط دفاع آمد و نه حتی توانست یکی از پنالتی‌ها را گل کند و تمام پتانسیلش را در آن ضربه نهایی نشان داد.
یحیی در مورد بازی دادن به اوساگونا یا حتی پنالتی دادن به او اشتباه کرد، اما حتی این اشتباه هم چیزی نیست که ساعاتی بعد از دربی و شکست در نیمه‌نهایی حذفی فراموش نشود.
حتی خرده‌داستان‌های جزئی‌تری مثل پنالتی خراب کردن نوراللهی یا خروج نکردن‌های رادو و یا اینکه چرا در آن سه دقیقه نتوانستند توپ را نگه دارند و گل مساوی را خوردند هم باید فراموش شود.
پرسپولیس با نمایشی قابل دفاع اما با چند اشتباه کوچک در جایی که بالاخره یک تیم باید شکست را پذیرا باشد شکست خورده و در دوقدمی کسب یک جام دیگر باز مانده است، اما به‌راحتی می‌شود بی‌خیال این شکست شد و حتی به دلایل رقم خوردنش هم زیاد فکر نکرد.
این شکست برای تیمی که 5 فصل متوالی نوک قله ایستاده و از آن بالا به همه نگاه می‌کند چیزی نیست که بتواند کمرش را خم کند و این تیم را پایین بیاورد. باور کنید خیلی‌ها دوست دارند از این باخت و خرده‌داستان‌هایش فیلمنامه‌ای بنویسند و بین صفوف به‌هم‌فشرده ارتش پرسپولیس شکافی بیندازند اما این هوشیاری باید از سوی باشگاه و کادر فنی به اعضای تیم تزریق شود که هیچ‌کس حتی شخص سرمربی نباید وارد این بازی‌ها شده و اندکی 
سست شود.
48 ساعت بعد از شکست در دربی به شکل ناباورانه‌ای پر بود از شراره‌های این نفاق که حتی دامن سرمربی پرسپولیس را هم گرفت و همچنان ترکش‌های آن به در و دیوار پرسپولیس می‌خورد، اما اگر گروهی از هواداران سعه‌صدر بیشتری داشتند و با دلایل منطقی با این شکست کنار می‌آمدند ماجرا اینقدر پیچیده نمی‌شد.
پرسپولیس از دو هفته دیگر باید در آوردگاهی بزرگتر، جدی‌تر و مهم‌تر قدم بگذارد و در راهی که بد شروع کرده بود پایانی خوش رقم بزند، پس کش دادن این مسائل کم‌اهمیت هیچ کمکی به یحیی و تیمش نخواهد کرد.
کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.