شنبه ۳ آبان ۱۳۹۹

اختصاصی ایران‌ورزشی/ یادداشت‌های شخصی محمدمهدی خبیری

سیاست فوتبال و فوتبال سیاسی در مسابقه فوتبال رسمی و دوستانه با آمریکا

سیاست فوتبال و فوتبال سیاسی در مسابقه فوتبال رسمی و دوستانه با آمریکا

مقدمه

سیاست فوتبال و فوتبال سیاسی دو حالت اتفاقیه برای دو موقعیت از مسابقه فوتبال بین ایران و آمریکا در نظر گرفته شده است که در این بخش به آن پرداخته خواهد شد. در یک نگاه کلی، سیاست فوتبال یعنی مسابقه دادن با تیم فوتبالی که بر اساس سیاست و برنامه های اجرائی سارمانهای برگزار کننده (نظیر فیفا، ای اف سی، فدراسیون و سازمان لیگ) مسابقات رسمی فوتبال برگزار گردد. در این حالت مسابقات بر اساس سیدبندی و قرعه کشی برگزار می گردد و تیم ها حق انتخاب رقیب خود را ندارند. ممکن است در این حالت تیم هائی در مقابل هم قرار گیرند که دارای چالش های سیاسی عمیقی با یک دیگر داشته باشند. نظیر مسابقات رسمی بین تیم های ملی فوتبال دو آلمان قبل از اتحاد آنها در مسابقات فوتبال جام جهانی ۱۹۷۴ آلمان و تیم های ملی آرژانتین و انگلستان در مسابقات فوتبال جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا که بخاطر جریان جزایر مالدیناس بین دو کشور تنش اساسی وجود داشت. مثال دیگر مسابقه رسمی بین تیم ملی فوتبال ج.ا. ایران و آمریکا می باشد که در اوج تنش های سیاسی بین دو کشور در مسابقات جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه برگزار گردید. در هر سه مثال فوق عامل رویاروئی صرفاً سیدبندی و قرعه کشی بود.ولی در فوتبال سیاسی، بطور کلی، مسابقه فوتبال ابزاری می گردد برای ایجاد ارتباطات و مقاصد سیاسی بین دو کشور. به طور مثال می توان به مسابقه دوستانه تیم ملی فوتبال ج.ا.ایران و عراق اشاره کرد که پس از جنگ هشت ساله بین دو کشور در کشور کویت برگزار گردید. در این قبیل مسابقات، دو کشور عمداً و با برنامه ریزی از قبل تیمها روبروی هم قرار می گیرند که به آن فوتبال سیاسی گفته می شود.با توجه به دو حالت مورد اشاره در فوق، دو مسابقه فوتبال رسمی و غیر رسمی بین دو کشور ایران و آمریکا، پس از تشریح واقعیت های تاریخی، مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد.

***

قسمت اول

الف- سیاست فوتبال

در مارچ ۱۹۹۸ نامه رسمی فیفا برای معرفی سه نفر نمایندگان رسمی به منظور حضور در مجمع عمومی فیفا و انتخاب رئیس جدید فیفا و نیز شرکت در افتتاحیه جام جهانی ۱۹۹۸ به فدراسیون فوتبال ارسال گردید.مقرر شد از طرف فدراسیون فوتبال ج.ا.ایران آقای صفائی فراهانی، رئیس، اینجانب، خبیری، نائب رئیس، و آقای مانوسی فر، رئیس کمیته روابط بین الملل معرفی و به فرانسه(پاریس)، میزبان جام جهانی فوتبال، اعزام شوند. پس از انجام مقدمات حرکت متاسفانه والده آقای صفائی به رحمت خدا شتافت و ایشان اجباراً نتوانستند در این سفر ما را همراهی کنند.پس از استقرار در هتل محل اقامت، و آویختن فرش نفیس دست بافت شده توسط هنرمندان تبریزی که منقوش به نمایش آرم جام جهانی ۱۹۹۸فرانسه بود، در لابی ورودی هتل، فعالیت های روابط عمومی آغاز گردید. نمایش فرش با موضوعیت جام جهانی خود باعث تجمع بسیاری از علاقمندان به هنر فرش دست بافت و ارتباطات بسیار نزدیک با اهالی فوتبال، که از نقاط مختلف دنیا در هتل مستقر شده بودند، گردید.در این رفت و آمدها و سئوال و جواب های مختلف فرصتی بدست آمد تا با نمایندگان فدراسیون فوتبال آمریکا ارتباط دوستانه ای برقرار گردد. آقای هنک مرد میانسال بسیار موقر و با اخلاق به عنوان دبیر فدراسیون فوتبال آمریکا که ظاهراً تحت تاثیر فرش دست بافت قرار گرفته بود و سئوالاتی در مورد فرش مطرح میکرد، از من پرسید آیا شما آقای ثابت پور را می شناسید. آقای ثابت پور یکی از بازیکنان با شخصیت راه آهن تهران، هم دوره بنده در مسابقات فوتبال لیگ تخت جمشید در دهه اول ۱۳۵۰بود. پس از رفتن به آمریکا برای ادامه تحصیل، در یکی از دانشگاهای امریکا فوتبال بازی می کرد، که مورد علاقه آقای هنک بود. خوشبختانه اثر مثبتی که آقای ثابت پور بر روی آقای هنک گذاشته بود سبب گردید با احترام خاصی با هم به صحبت بنشینیم. از آنجائیکه خود نزدیک ده سال در آمریکا به تحصیل و کار گذرانده و زندگی کرده بودم زمینه دوستی بسیار نزدیکی بین ما گردید که در تمام یک هفته حضور خود در پاریس با ایشان در مورد فوتبال بحث می کردیم. قبل از حرکت به پاریس، مصاحبه ای با شبکه سی ان ان در تهران داشتم که علی رغم علاقه مصاحبه گر به مسائل سیاسی، علاقه داشتم فوتبال را به عنوان یک وسیله ارتباطی قوی برای نزدیک کردن مردم جهان به دور هم، بکشانم. این مصاحبه نیز مورد علاقه آقای هنک بود و بارها آن را مطرح می کرد که «ما وظیفه بسیار سختی برای نزدیک کردن مردم ایران و آمریکا بر عهده داریم» و بارها اشاره می کرد که اگر هر پیشنهادی برای ارتقاء این ارتباطات وجود داشته باشد ما آماده همکاری بوده و خود را موظف به رعایت آن می دانیم. آقای هنک واقعاً از صمیم قلب علاقه داشت در این فرصت به دست آمده تا روز بازی با آمریکا، که حدواً دوهفته به ان بازی مانده بود، در این موضوع کار کنیم. آقای هنک در این نیت و قصد خود علاقه وافری از خود نشان می داد و مرا نیز در این موضوع تشویق می کرد.در تهران، فبل از حرکت به پاریس، از طرف رئیس فدراسیون فوتبال، آقای صفائی فراهانی، مسئولیت داشتم در جلساتی که ایشان وقت نمی کردند حضور پیدا کنند، حاضر باشم. یکی از جلسات مربوط به ستاد هماهنگی مسائل فرهنگی و اجتماعی جام جهانی فرانسه بود و در وزارت ارشاد تشکیل می شد. من موفق شدم به همراه سایر نمایندگان از طرف وزارت خانه های مختلف در چند جلسه شرکت نمایم. در آن جلسات پیشنهادهای مختلفی مطرح می گردید که بیشتر از جنس فرهنگ بیرون زمین و قبل و بعد از مسابقه با تیم آمریکا بود، علی الخصوص شادی و یا احیاناً ناراحتی های خیابانی بود. در آن جلسه راجع به گرفتن عکس مشترک و رد بدل کردن گل قبل از بازی و تعویض پیراهن پس از بازی با تیم ملی آمریکا بحث جدی مطرح گردید که بسیار پر چالش بود ولی در نهایت با توجه به مسائل ارتباطات گسترده و امکان سوء برداشت های جهانی مقرر شد از این بابت مشکلی در اجراء نداشته باشیم.در فرانسه، پس از بحث های مختلف با آقای هنک، ایشان را در جریان سه موضوع مطرح شده در ستاد که در بین تیم های مختلف در دنیا رایج می باشد قرار دادم، که شامل عکس بین بازیکنان تیم های ملی ایران و امریکا، رد و بدل کردن گل قبل از شروع بازی، و تعویض پیراهن بازیکنان دو تیم پس از پایان بازی. آقای هنک بدون کوچکترین بحثی آن ها را پذیرفت. خوشبختانه با بودن رئیس فدراسیون فوتبال ج.ا.ایران، آقای صفائی فراهانی، در کنار تیم ملی در روز مسابقه، گرفتن عکس با تیم ملی آمریکا، رد و بدل کردن گل قبل از بازی و تعویض پیراهن بازیکنان پس از بازی به شکل مطلوبی انجام پذیرفت.این نمایش دوتیم، از طرف فیفا بسیار مورد توجه قرار گرفت و باعث گردید به طور مشترک تیم ملی فوتبال ایران و آمریکا به عنوان تیم های جوانمرد و مسابقه این دو تیم به عنوان بازی جوانمردانه سال ۱۹۹۸ لقب گیرد. جالب اینک تصویر بسیار زیبا از دو تیم که به صورت یک در میان، بازیکنان در کنار هم نشسته و ایستاده بودند، در مقر فیفا در زوریخ، سوئیس، نصب گردید که در زیر آن بازی جوانمردانه و تیم های جوانمرد نوشته شده است. نکته جالب دیگر این بازی این بود که داور مسابقه عمداً از کشور سوئیس انتخاب شده بود. این مسابقه با علاقه وصف نا پذیر از طرف رسانه های مشهور پوشش داده شد و تعدادی آنرا مسابقه قرن بیستم نام گذاری کردند.از آنجائیکه این مسابقه براساس سیدبندی و قرعه کشی رسمی انجام شد و کاملاً حوادث، این رویاروئی را رغم زده بود، بنابراین به آن سیاست فوتبال گفته می شود. این سیاست فوتبال تاثیر به سزائی در ذهن مردم جهان گذاشت که تا مدت ها ورد زبان مسئولین ورزشی و سیاسیون بود که در ضمن، زمینه های فوتبال سیاسی، آماده بهره برداری از آن بود، علی الخصوص از طرف آمریکا.

***

قسمت دوم

ب- فوتبال سیاسی

پس از جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه، که با جوی دوستانه با مسئولین فدراسیون فوتبال آمریکا همراه بود، چند فرصت دیگر در کشورهای دیگر، از جمله سوئیس، ژاپن و آمریکا فراهم گردید تا با آنها راجع به مسابقه دوستانه مذاکره جدی صورت گیرد.در کشور سوئیس با توجه به حضور رئیس فدراسیون فوتبال ایران، آقای مهندس صفائی فراهانی، و رئیس فدراسیون فوتبال آمریکا، زمینه های اصلی بازی دوستانه بین دو کشور فراهم گردید وکار به مرحله اجرائی رسید که به شرح زیر می باشد. طی دعوت نامه فیفا به ۲۰۸ کشور عضو، مقرر شد نمایندگان کشور ها در جولای ۱۹۹۹ در اجلاس فیفا در آمریکا، لوس انجلس، شرکت نمایند. آقای صفائی فراهانی اینجانب و آقای مسعودی، که در زمینه های بین المللی مشاوره های سازنده ای به فدراسیون فوتبال ایران ارائه داده بودند ودر کشور کانادا زندگی می کردند، قرار شد در این کنگره شرکت نمائیم ودر ضمن در مورد پیش نویس قرار داد و زمینه های اجرائی بازی دوستانه فوتبال با آمریکا، با مسئولین فدراسیون فوتبال آمریکا مذاکره نمائیم. اقای مسعودی چون ساکن کانادا بودند، مستقیم خودشان را به لوس انجلس رساندند ولی من باید از طریق سفارت امریکا در سوئیس، ویزا می گرفتم. برنامه سفر نگارنده به آمریکا بدین شکل بود که پس از ارسال بلیط از طرف فیفا به برن سوئیس رفته و پس از اخذ ویزا عازم سفر شوم. البته کلیه هماهنگی های لازم توسط فیفا برای تردد از فرودگاه به هتل و نیز از هتل در زوریخ به برن رفته تا ویزا از سفارت آمریکا اخذ گردد. متاسفانه پس از ارایه مدارک لازم به مسئول مربوطه سفارت، با صحنه غیر قابل قبولی روبرو شدم و آن اینکه آن مسئول با یک نگاه کلی به مدارک، در عرض دو دقیقه مهر عدم صدور ویزا را با شدت هرچه تمام تر، که حاکی از بغض و کینه نسبت به ایرانیان بود، بر روی پاسپورت اینجانب کوبید. پس از مشاهده این صحنه غیر قابل قبول، از شهر برن به زوریخ رفته و با ناامیدی با دبیر فدراسیون فوتبال آمریکا، آقای هنک، تماس گرفتم و ماجرای عدم صدور ویزا را تعریف کردم. پس از دوساعت، آقای هنک زنگ زد و گفت فرداصبح مجدداً برای اخذ ویزا به سفارت آمریکا در برن مراجعه ودر بیرون سفارت منتظر نماینده ای از طرف سفارت بایستم. طبق برنامه در محل مشخص شده حضور پیدا کرده و بلافاصله با همین فردی که با بی رحمی مهر عدم ویزا را بر روی پاسپورت من زده بود روبرو شدم. ملاقات این دفعه نگارنده با ایشان با برخورد روز گذشته کاملاً متفاوت بود، و ضمن پوزش از برخورد روز گذشته، از درب پشت سفارت وبا احترام به یک اطاق مبله هدایت شده و پس از گذشت یک ساعت، ویزای آمریکا بر روی پاسپورت من نقش بسته بود که در نهایت با بدرقه محترمانه ایشان عازم زوریخ شده تا با پرواز صبح روز بعد توانستم وارد خاک آمریکا شوم. البته دلیل این چرخش را سئوال کردم که ایشان گفتند شما مهمان ویژه وزارت خارجه هستید.پس از عزیمت از زوریخ به امریکا، در فرودگاه لوس آنجلس در صف طولانی ایستاده بودم تا مناسک ترخیص از فرودگاه به اتمام برسد. مسافران ایرانی به طور ویژه می بایستی مناسک انگشت نگاری را انجام می دادند. با مسئول مربوطه تماس گرفتم و خود را به عنوان مهمان ویژه معرفی کردم که از مناسک انگشت نگاری معاف شوم که با بر خورد منفی روبرو شدم. به دنبال راهی می گشتم تا با آقای هنک تماس بگیرم که با ماموری با پلاکارد که نام من بر روی آن نوشته شده بود روبرو شدم. خود را به ایشان معرفی کردم که بدون انجام انگشت نگاری و خارج از صف و با احترم به بیرون فرودگاه هدایت شده و از آنجا هم به هتل انتقال پیدا کردم. در هتل محل اقامت آقای مسعودی را که از کانادا آمده بود ملاقات کردم و متاسفانه متوجه شدم به علت خبر فوت عموی آقای مسعودی، ایشان نمی توانند برای حضور در جلسات رسمی فیفا و مذاکره با نمایندگان فدراسیون فوتبال آمریکا حضور داشته باشند و فردای آن روز به کانادا عزیمت کردند. غرض از بیان ریز پروسه رفتن به آمریکا اشاره به اهمیت بازی دوستانه فوتبال با تیم ملی ایران که فرا تر از یک واقعه ورزشی برای آمریکائیان تلقی می شده و به عنوان یک ابزار برای مقاصد سیاسی بوده است. این موضوع را از زبان آقای هنک به طور غیر مستقیم شنیده بودم که خانم آلبرایت، وزیر امور خارجه آمریکا، شدیداً برگزاری این مسابقه دوستانه را پی گیری می کند. و نکته دیگر حساسیت های فدراسیون فوتبال آمریکا نسبت به شکل ملاقات های حضوری و با برنامه های مدون و پی گیرانه در تمام طول مذاکره تا پایان مسابقه و نیز پی گیری های بعدی آن ها می باشد.در مدت اقامت در هتل و شرکت در جلسات رسمی و نیز حضور در استادیوم پاسادنای لوس آنجلس به منظور تماشای فینال مسابقات جام جهانی فوتبال بانوان، بین تیم ملی فوتبال آمریکا و چین، سایر اوقات برای برنامه های بازی دوستانه بین ایران و آمریکا و تهیه پیش نویس اولیه قرار داد، سپری گردید.خوشبختانه تمام خواسته های فدراسیون فوتبال ج.ا. ایران از جمله مبلغ قرار داد پرداختی به تیم ملی ایران ( این مبلغ در آن زمان به اندازه دو برابر در یافتی در یک سال از سازمان تربیت بدنی بود )، عدم انگشت نگاری در فرودگاه لوس آنجلس، حضور مسئولین صدور ویزای آمریکا در فرودگاه فرانکفورت آلمان برای صدور ویزا در سالن ترانزیت در فاصله زمان پرواز به لوس آنجلس، هتل پنج ستاره محل اقامت، امنیت و... همه مورد موافقت قرار گرفت. ولی، بندی را در پایان قرار داد گنجانیده بودند مبنی بر اینکه در صورت عدم حضور تیم ملی فوتبال ایران چند ملیون دلار جریمه پرداخت گردد.البته قبل از حرکت به آمریکا، چند جلسه در وزارت امور خارجه در خصوص این مسابقه دوستانه بر گزار شده بود و اطلاعات مفیدی را در مورد روابط طرفین کسب کرده بودیم و پس از هماهنگیهای ضروری و صدور مجوز از طرف مسئولین ذیربط توانستیم به روند مذاکره و تهیه پیش نویس قرار داد ادامه دهیم.بهر حال مبلغ پرداخت جریمه در صورت عدم حضور برای بازی دوستانه پیش بینی نشده بود و اجباراً از طریق تلفن از رئیس فدراسیون فوتبال، آقای صفائی فراهانی، کسب اجازه کردم که با توجه به فراهم بودن کلیه شرایط و اخذ مجوز از بالاترین مسئولین اجرائی کشور، قرار شد پیش نویس را برای امضاء روسای فدراسیون فوتبال ایران و آمریکا آماده نمائیم. ضمن آنکه یکی از شرکت های رسانه ای آرژانتین تماس گرفت و پیشنهاد مبلغ قابل توجهی برای حق پخش تلویزیونی مسابقه دوستانه ارایه داد که آن هم پس از چانه زنی های معمول مورد موافقت قرار گرفت.به نظر می رسید برای طرفین یک فرصت استثنائی بوجود آمده و یک فرصت مناسب برای آمادگی نیز در نظر گرفته شد (از ماه جولای تا ژانویه). در ایران کارها پی گیر می شد و در همین زمانها بود که مجدداً برای سفر به ژاپن، در اواخر سال ۱۹۹۹ به منظور قرعه کشی جام جهانی ۲۰۰۲ به اتفاق آقای ترابیان، رئیس کمیته روابط بین الملل فدراسیون فوتبال، دعوت شدیم. با توجه به اینکه پیش نویس تهیه شده به امضاء نرسیده بود هنوز فرصت چانه زنی برای مسائل جنبی وجود داشت که مجدداً با نمایندگان فدراسیون فوتبال آمریکا به گفتگو پرداختیم و خوشبختانه حضور آقای ترابیان یک فرصت بهتری را برای چانه زنی بوجود آورده بود.با توجه به اینکه این مسابقه دوستانه از زوایای مختلف برای ج.ا.ایران از اهمیت فوق العاده برخوردار بود بنا بر این ارتباط با وزارت امور خارجه تا زمان بازی دوستانه ادامه داشت. در یکی از جلسات نسبت به تک بازی دوستانه اعتراض داشتند که بازی دوستانه به صورت یک تورنمنت چند تیمی برگزار گردد. در خواستی که به سختی مورد موافقت فدراسیون فوتبال آمریکا قرار گرفت و برای آنها در مدت کوتاه، اجرای این درخواست بسیار کار دشواری بود و آنها را با مشکلات زیادی برای دعوت از دو تیم ملی از سایر کشورها روبرو می کرد. بهر حال توافق طرفین حاصل گردید و قراردادها پس از بازگشت از کشور ژاپن به امضاء روسای دو فدراسیون ایران و آمریکا رسید.حدود ده روز مانده به پرواز، یکی از روزنامه های مخالف دولت آقای خاتمی، رئیس جمهور وقت، مسئله بازی دوستانه فوتبال با آمریکا شدیداً به چالش کشیده شد و پشت سر آن نامه های محرمانه برای لغو بازی دوستانه به فدراسیون فوتبال سرازیر شد.سر کلاس درس بودم که یادداشتی به دستم رسید تا با فدراسیون فوتبال هر چه سریعتر تماس بگیرم. پس از تماس با آقای صفائی فراهانی متوجه شدم امکان پرواز تیم ملی فوتبال ایران به آمریکا وجود ندارد و باید نسبت به لغو بازی اقدام کنم. به فدراسیون فوتبال رفتم و با نامه های محرمانه بسیار زیادی از طرف وزارت خانه ها و سازمانهای مختلف بر روی میز رئیس فدراسیون فوتبال روبرو شدم. چاره ای جز تماس با فدراسیون فوتبال آمریکا نداشتم. با آقای هنک دبیر فدراسیون فوتبال آمریکا تماس گرفتم و به مشکلات بوجود آمده در عدم برگزاری بازی دوستانه اشاره کردم. نمی دانم ایشان در چه حالی بود ولی آقای مهندس صفائی فراهانی در اطاق مشغول قدم زدن و تفکر عمیق از عواقب کار بود که از ظاهر می توانستم فشار روانی ایشان را به روشنی ملاحظه نمایم.آقای هنک با تعجب خاص صحبت می کرد و می گفت ما چهل هزار بلیط مسابقات را از قبل پیش فروش کردیم و با رسانه های داخلی و خارجی قرارداد داریم، جواب مسئولین را چگونه باید داد، فیفا با ما چه برخوردی خواهد کرد و... .پس از ابراز ناراحتی های زیاد، ایشان گفت آیا اگر من با مسئولین سیاسی کشور (آمریکا) صحبت کنم، آیا امکان دارد مسئله حل شود. آقای هنک علت لغو بازی را سوال کرد که در پاسخ ایشان گفتم تصمیمی است فراتر از مسائل ورزشی ولی به هر حال ما هم هنوز نا امید نیستیم.پس از صحبت با آقای هنک، راجع به عواقب کار با آقای صفائی فراهانی صحبت کردیم و جریمه نقدی چند ملیون دلاری برای پرداخت خسارت به فدراسیون فوتبال آمریکا، کمترین باری بود که بر روی دوش فدراسیون فوتبال قرار می گرفت. شاید از طرف فیفا برای مدتی از کلیه مسابقات بین المللی محروم می شدیم و فدراسیون فوتبال به حالت تعلیق در می آمد و جرائم دیگری که می توانست فوتبال کشور را به نابودی بکشاند.روز بعد با تلفن آقای صفائی فراهانی به فدراسیون رفتم و تبسم بر روی لبان ایشان حاکی از خبر خوشی بود که ایشان با پشتکار وصف ناپذیر و تماس با مسئولین رده بالای نظام امکان بازی دوستانه با آمریکا را فراهم کرده بود و گرفتن مجوز را به زحمت به دست آورده بود. یکی از روزهای خوب و لحظات شیرینی بود که در فدراسیون فوتبال تا آن روز تجربه کرده بودم. بلافاصله خبر خوش را به فدراسیون فوتبال آمریکا اطلاع دادم که آنها نیز از این خبر خوش، خرسند شدند.هنوز رسانه های مخالف داخلی ساز خودشان را برای این رویداد مهم، که می توانست برای ج.ا.ایران به عنوان یک کشور صلح طلب از این رویداد بهره برداری کند، کوک می کردند و مشغول پرتاب واژه های منفی و زهر آلود سیاسی بودند. در ضمن معلوم نبود نتیجه این بازی دوستانه چه خواهد شد و یکی از مسائلی که باعث شده بود برای لغو بازی فشار بیاورند اینکه می گفتند، آمریکایی ها می خواهند انتقام شکست بازی دو بر یک در مقابل ایران در فرانسه را بگیرند و حتی در محافل می گفتند بالای پنج گل را توی کیسه تیم ایران خواهند انداخت. بنا بر این باید برای احتمال این نتایج نیز حساب های ویژه ای باز کرد و نتایج فوتبال همیشه آبستن وقایع غیر قابل پیش بینی بوده وخواهد بود و همین مسئله فوتبال را برای مردم شیرین کرده است.با آقای حجاریان از طرف آقای صفائی فراهانی تماس گرفتم تا در یکی از روزنامه های موافق دولت آقای خاتمی مقالاتی را برای آماده کردن اذهان عمومی و زمینه های نتایج غیر قابل پیش بینی به چاپ برسانیم. در هنگام عزیمت تیم ملی فوتبال به آمریکا دو مقاله با اسم مستعار تحت عناوین «فوتبال ساحل امن ندارد» و «فوتبال سیاسی یا سیاست فوتبال» در رسانه های پر تیراژ به چاپ رساندم تا حد اقل زمینه های هر گونه بهره برداری از باخت احتمالی تیم ملی تا حدودی کاهش پیدا کند. در محافل دانشگاهی نیز از طرف خود و دوستان همکاران با سخنرانی و پرسش و پاسخ سعی داشتیم خودمان را برای هر گونه عواقبی آماده نمائیم.به لطف معبود و با پشتکار بازیکنان وهیئت همراه، تیم ملی فوتبال ایران در یک بازی در مقابل تیم ملی اکوادور به پیروزی رسید و با اختلاف کم به تیم ملی مکزیک باخت و با تیم ملی آمریکا مساوی کرد، که حتی می توانست موفق از زمین بیرون بیاید.غوغایی در جهان بپا شد و چنان این بازی در رسانه های جهانی و داخلی مورد توجه قرار گرفت که فدراسیون فوتبال ج.ا.ایران از طرف مسئولین طراز اول کشور و فیفا و ای اف سی مورد تشویق قرار گرفت و نامه های بسیار خوبی به فدراسیون ارسال گردید.از آن تاریخ به بعد در جلسات عمومی فیفا، مسئولین فدراسیون فوتبال آمریکا و نیز همسران آن ها با هیات فوتبال ایران ارتباط بسیار گرم و صمیمانه برقرار می کردند و اشاره می کردند برای بر گزاری آن تورنمنت دوستانه از طرف مسئولین وزارت خارجه مورد تشویق قرار گرفتند. 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.