پنج شنبه ۶ آذر ۱۳۹۹

در نقد نیمکت شلوغ استقلال

دستیاران پرتعداد فکری؛ مایه آرامش یا بانی تفرقه؟

دستیاران پرتعداد فکری؛ مایه آرامش یا بانی تفرقه؟
وصال روحانی

خیلی‌ها از همین حالا می‌پرسند. تجمع این همه نامدار در کادر فنی باشگاه را باید مایه آرامش و اطمینان خاطر دانست یا بانی چند نظری و تفرقه و برخورد و دغدغه.

ایران ورزشی: فراخوان گروهی از آبی‌های قدیمی برای هدایت استقلال در فصل جدید شاید در نگاه نخست اقدام خوبی باشد اما اگر تیم دچار مشکلاتی شود و جایگاه محمود فکری به همان قوتی نباشد که در نیم‌فصل دوم لیگ نوزدهم در نساجی بود، تجمع نامداران آبی در باشگاه قدیمی‌شان می‌تواند اثر عکس ‌داشته باشد. مسأله فقط مسأله جانشینی سریع فکری در صورت بروز بحران‌ها نیست و تنها با این سؤال مواجه نیستیم که اگر فکری برود، کدامیک از اعضای لشکر دستیاران او در این فصل، جای وی را خواهند گرفت بلکه سؤال اصلی‌تر این است که استقلال در صورت مواجهه با بحران چگونه از میان افکار متعدد و ایده‌های متفاوت دستیاران فکری به ایده برتر دست خواهد یافت و آیا این افراد مشهور حاضرند چیزی جز ایده‌های خود را درست بشمرند و با گفت‌وگو با یکدیگر به یک اجماع اصولی و کامل برسند که در بردارنده منافع جمع باشد و فردگرایی‌ها و منیت‌ها در آن به حداقل برسد.

در کادری که فکری پس ‌از انتقال پرحرف و حدیث اخیرش از قائمشهر به تهران در باشگاه استقلال دور خود جمع کرده، انواع نام‌های بزرگ و مشهور جلب نظر می‌کنند. صمد مرفاوی که فصل پیش مدیرفنی نساجی در زمان سرمربیگری فکری بود، اینک در استقلال عضوی از کادر فنی و به تبع آن یک «کمک فکری» برای اوست، پرویز مظلومی با پیشینه دوبار سرمربیگری استقلال و تصدی پست مسئولیت کمیته فنی باشگاه در فصل گذشته و البته سال‌ها دستیاری منصور پورحیدری در زمان سرمربیگری آن مرحوم در استقلال حالا پست سرپرستی تیم را عهده‌دار شده و نصرالله عبداللهی که پیش‌تر سرپرست تیم بود و اخیراً پس ‌از برکناری سعید رمضانی از نو در این سمت قرار گرفته بود، فصل جدید را با پست مدیر فنی استقلال شروع خواهد کرد. این در حالی است که سیروس دین‌محمدی و آرش برهانی هافبک و مهاجم اسبق استقلال نیز از سایر اعضای نامدار کادر فنی جدید آبی‌ها به شمار می‌آیند و از میان این دو نفر دین‌محمدی فصل گذشته از دستیاران فکری در قائمشهر هم بود.
 
لابد براساس رزومه طولانی و روشن دستیاران فکری باید به این نتیجه رسید که این لشکر سلم و تور مشکلات مهم و اصلی استقلال را در فصل جدید حل و قسمت عمده آن را رفع خواهند کرد و این تیم را از گذرگاه‌های سخت و لحظات هیجانی مسابقات عبور خواهند داد اما خیلی‌ها از همین حالا می‌پرسند. تجمع این همه نامدار در کادر فنی باشگاه را باید مایه آرامش و اطمینان خاطر دانست یا بانی چند نظری و تفرقه و برخورد و دغدغه. در فوتبال ایران که تعامل و اشتراک گذاشتن آرا و مشورت و مصاحبت و گفت‌وگو یک اصل حاکم نیست و در برخی موارد حسادت‌ها و چشم‌و هم‌چشمی‌ها اسباب ناکامی جمع می‌شود و گاهی افراد مشاور و صاحب پست‌های درجه دوم و سوم منتظرند که با وقوع کوچک‌ترین لغزش برای فرد اول جای او را بگیرند. فراهم آوردن چنین تیم پر تعدادی برای کادر فنی و گروه مربیان، نه اسباب اطمینان و پشتوانه بلکه به استقبال خطر رفتن و حتی پایه‌گذاری آن و دعوت از ناآرامی برای ورود به جمع است. میزان چنین احتمالی زمانی بیشتر می‌شود که در نظر بگیریم بین سیستم‌های مورد اعتماد اعضای فعلی کادر فنی استقلال برای گردش‌امور در این تیم (و البته هر تیم دیگری) تفاوت‌هایی اساسی وجود دارد و هر کدام به روشی معتقدند که برای دیگر اعضای گروه چیزی بجز یک روش بی‌فایده نیست.
 
تفاوت نسل‌ها و سن‌ها نیز در این جمع محسوس و سرنوشت‌ساز است و پرویز مظلومی یک نسل و نیم پیش‌تر از فکری و دین‌محمدی برای استقلال توپ می‌زد و فاصله زمانی او با آرش برهانی به بیش از این می‌رسد و صمد مرفاوی چیزی بین این دو رده قرار می‌گیرد و سیروس دین‌محمدی نیز همین‌طور و اگر بخواهیم فردی متقدم‌تر از تمامی آنها را در کادر فنی فعلی بیابیم و او را عمده کنیم، به نصرالله عبداللهی می‌رسیم که مدافع وسط فیکس تیم ملی در اواسط و اواخر دهه 1970 میلادی بود و او را پس از پا به سن گذاشتن «عمونصی» صدا می‌زدند و هنوز هم می‌زنند.
 
اینکه تصورشود اگر بحرانی در استقلال بروز کند، واکنش این افراد و سران باشگاه در این ارتباط چیست و به چه نتایجی منجر می‌شود، یک بررسی زودهنگام و قضاوت شتاب‌زده و صدور رأی در مورد اتفاق رخ نداده است. اما وقوع احتمالی آن نیز بهانه‌ای برای تصریح این نکته است که جمع‌آوری نامداران چند نسل و قرار دادن آنها گرداگرد سرمربی جدید که مردی از همان طیف است، لزوماً نه تأمین کننده پیشرفت و 
قطعی کننده موفقیت بلکه ایجاد کننده این‌ احتمال است که در صورت هرگونه به‌هم ریختگی در اوضاع تیم صداها و نظرهایی به شدت متفاوت و متعدد برای برگرداندن آرامش مطرح خواهد شد و محصول چنین تفاوت‌ها و چند نظری‌هایی نه توفیق بلکه استمرار و تشدید احتمالی ناکامی‌ها است. چیزی که هر چند استقلال در سال‌های اخیر به آن خو گرفته اما پرهیز از آن برای به پاخیزی مجدد الزامی است.
کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.