پنج شنبه ۶ آذر ۱۳۹۹

حرف آخر

آزمون بزرگ وزیر ورزش!

آزمون بزرگ وزیر ورزش!
علی عالی

پرسپولیس یک - استقلال یک. هر دو بدون مدیرعامل. هر دو در شرایط پیچیده مدیریتی. هر دو بدون برنامه‌ای مشخص برای فصلی که در آستانه آغاز است و دورنمایی مبهم برای دو باشگاه پرطرفدار و پرحاشیه. سکوت مسعود سلطانی‌فر از آن جهت مهم است که انتقادات بسیاری مطرح شده و همه منتظر واکنش یا تصمیم وزیر ورزش و جوانان هستند.

ایران ورزشی: پرسپولیس یک - استقلال یک. هر دو بدون مدیرعامل. هر دو در شرایط پیچیده مدیریتی. هر دو بدون برنامه‌ای مشخص برای فصلی که در آستانه آغاز است و دورنمایی مبهم برای دو باشگاه پرطرفدار و پرحاشیه. سکوت مسعود سلطانی‌فر از آن جهت مهم است که انتقادات بسیاری مطرح شده و همه منتظر واکنش یا تصمیم وزیر ورزش و جوانان هستند. 

اما نکته اساسی در انتخاب مدیرعامل نیست، ماجرا چیز دیگری است. شرکت‌ها، کسب‌وکارها، بیزینس‌ها و باشگاه‌ها نیاز به هیأت‌مدیره‌ای قدرتمند دارند. 
مدیرعامل چه کاری می‌خواهد انجام دهد وقتی هیأت‌مدیره‌ای قوی وجود ندارد و اعضایش کارآیی لازم را ندارند؟ تعریف کارآیی و کامیابی برای هیأت‌مدیره‌ها در طول چند دهه گذشته فرق کرده است. 
بحران‌های مالی جهان، ویروس کرونا و رسوایی‌های نهادها موجب شده اعضای هیأت‌مدیره‌ها هم در خصوص نظارت‌های‌شان پاسخگو باشند و هم درباره پیامدهای شخصی و ریسک‌های‌شان جواب بدهند. 
 
به همین دلایل عضویت در هیأت‌مدیره‌ها واقعاً کار آسانی نیست و شجاعت می‌خواهد. امروزه شرایط شناسایی هیأت‌مدیره‌های ضعیف، آسان شده و همین کار وزیر ورزش را سخت‌تر می‌کند. 
اتفاقی که در پرسپولیس و استقلال افتاده، یک پیام دارد؛ هیأت‌مدیره‌ها از افرادی تشکیل شده‌اند که رفتار هماهنگی ندارند و ویژگی‌های آنها در تضاد با محیط وزارت ورزش و نگاه وزیر است. 
در این میان از یاد نبریم کار وزیر سخت‌تر هم شده است، افراد حاضر نیستند همکاری کنند، برای خودشان شرط‌هایی دارند که با قوانین دولتی همخوانی ندارد و معمولاً پیشنهادهایی دارند که در چارچوب ساختار خشک وزارت ورزش نمی‌گنجد. 
 
اما چند نکته‌ای که وزیر ورزش و مشاورانش باید درنظر بگیرند:
1- نقش هر کدام از اعضا باید به‌صورت مجزا مشخص شود تا روند تصمیم‌گیری‌ها کند نشود و تعارض‌های غیرضروری به‌وجود نیاید.
2- بلاتکلیفی و بی‌توجهی به چالش‌های داخلی و خارجی باشگاه، مهم‌ترین ضعف در مدیریت فرآیندهاست.
3- استراتژی باشگاه باید مشخص شود و اعضا با شناخت از آن انتخاب شوند. هم‌راستا و هم‌عقیده نبودن اعضای هیأت‌مدیره موجب بی‌انگیزگی و بی‌علاقگی خواهد شد و باشگاه را با چالش‌های عجیب و رکود در حرکت مواجه خواهد کرد.
4- ارتباط میان اعضای هیأت‌مدیره باید تعریف‌شده و در یک راستا باشد. اختلاف و جنگ قدرت میان اعضا، شکاف‌های عمیق بر جای خواهد گذاشت و روندها را دچار مشکل می‌کند.
5- انتخاب ترکیب اعضا بسیار مهم است و نباید به‌سادگی از کنار آن گذشت. چالش‌ها شناسایی شود و افراد با دیدگاه‌ها و مهارت‌های همسو جذب شوند تا به عملکرد عالی ختم شود.
از دل این هیأت‌مدیره، مدیرعامل باید انتخاب شود تا باشگاه‌ها در مسیر درست حرکت کنند. پرسپولیس و استقلال سرشار از ظرفیت‌های دست‌نخورده هستند. با کمی برنامه‌ریزی می‌توان به رشد و بالندگی رسید.
کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.