سه شنبه ۶ مهر ۱۴۰۰

به بهانه مدال جواد فروغی

اگر در ۱۸ سالگی المپین شده بود

اگر در ۱۸ سالگی المپین شده بود
یاشار زمانی
یاشار زمانی خبرنگار

ایران ورزشی: مدال طلای جواد فروغی در تیراندازی با تپانچه در ۴۱ سالگی در حالی‌که برای اولین بار المپیک را تجربه می‌کرد، پیام روشنی برای ورزش ایران دارد، اینکه در بسیاری از رشته‌های ورزشی می‌توانیم در المپیک‌ها شانس مدال داشته باشیم، در صورتی که شناسایی استعدادها در کودکی و نوجوانی به یک جریان فراگیر در ورزش ایران تبدیل شود.

جواد فروغی شاید می‌توانست در ۱۸ یا ۲۰ سالگی اولین المپیک خود را تجربه کند و تا امروز چند طلای المپیک داشته باشد اما در ۴۱ سالگی صاحب این موقعیت شده است. مسیر زندگی او می‌توانست از نوجوانی با ورزش طی شود اما سال‌های طلایی عمر حرفه‌ای ورزشکار از دست رفته و در ۴۱ سالگی او صاحب مدال المپیک شده است.

در این ساختار بسیاری از استعدادهای ورزش از دست می‌روند و چه بسا مدال‌های پرشمار در رشته‌های ورزشی گوناگون هدر رفته‌اند.

ورزش فقط چند رشته ورزشی نیست. ورزش فقط فوتبال هم نیست. ورزش باید جریانی فراگیر بر اساس استعدادها و علایق گوناگون باشد و فرصت درخشش را برای همه فراهم کند. مفهوم المپیک اساساً همین تنوع است و ورزش ایران اگر خیال درخشش در المپیک‌ها را دارد، باید فرصت را برای همه ورزش‌ها فراهم کند.

مدال جواد فروغی که برای اولین بار در رشته‌ای تازه برای ورزش ایران در المپیک به دست آمد، نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاری روی ورزش‌های مختلف و شناخت استعدادها در سنین کودکی چه اهمیتی می‌تواند برای رشد ورزش ایران داشته باشد.

فروغی‌های دیگر را نه در ۴۱ سالگی بلکه در ده سالگی پیدا کنید و این می‌تواند داستان ورزش ایران را تغییر دهد.

آسان نیست که دارای تشخیص درست و دقیق باشیم و این به تخصص مربیان وابسته است. مربیان متخصص در این شناسایی اما در ورزش ایران همیشه آخرین مربیانی هستند که تحویل گرفته می‌شوند. مربیان صاحب شناخت همیشه طرد می‌شوند و دور می‌مانند چون اغلب با مناسبات حرفه‌ای ورزش سازگاری ندارند اما این دستگاه ورزش است که باید بداند آنها چه نقشی دارند.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.