چهارشنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۰

آنچه نازنین ملایی به جامعه ورزش ما گوشزد کرده است

اهمیت ریل‌گذاری دقیق برای موفقیت در المپیک‌ها

اهمیت ریل‌گذاری دقیق برای موفقیت در المپیک‌ها
وصال روحانی
وصال روحانی خبرنگار

فردا پنجشنبه نازنین ملایی در نیمه نهایی رویینگ تک نفره زنان با رقبایش مبارزه و برای رسیدن به فینال تلاش خواهد کرد اما صرفنظر از هر نتیجه‌ای که به‌دست بیاورد، عملکرد و نحوه نگاه و طریقه برنامه‌ریزی او جای تقدیر دارد و حاوی درس‌هایی ارزشمند برای همگان است.

به گزارش ایران ورزشی؛فردا پنجشنبه نازنین ملایی در نیمه نهایی رویینگ تک نفره زنان با رقبایش مبارزه و برای رسیدن به فینال تلاش خواهد کرد اما صرفنظر از هر نتیجه‌ای که به‌دست بیاورد، عملکرد و نحوه نگاه و طریقه برنامه‌ریزی او جای تقدیر دارد و حاوی درس‌هایی ارزشمند برای همگان است.
همین 45 روز پیش وقتی از این پاروزن خوشفکر پرسیدند چه نگاهی به المپیک توکیو دارد، گفت: «از من مدال در این مسابقات نخواهید و حتی توقع نداشته باشید که در المپیک بعدی (2024 پاریس) هم روی سکو بایستم و اگر متوقع‌اید که حائز یکی از رتبه‌های اول تا سوم شوم، برای این مهم به المپیک 2028 لس‌آنجلس چشم بدوزید.»
ملایی افزود:‌ «اینها را به این سبب می‌گویم که هر ورزشکار خواهان مدال‌های المپیک یا نظایر آن باید یک روند تکاملی و تدریجی و بسیار زمانبر را طی کند و با گذشت زمانی طولانی به درجه‌ای از مهارت و پختگی برسد که برای کسب مدال‌هایی از این قبیل به آن نیاز است. هیچ قهرمانی یک شبه روی سکوی المپیک و یا سکوی درجه اول جهانی نمی‌رود و باید صدها راه سخت را برود و هزاران مرارت را تجربه کند و از ده‌ها دهلیز تنگ عبور نماید تا سرانجام ببیند و متوجه شود که سکوی افتخار المپیک کدام و در کجا است و برای ارتقا به آن چه باید کرد و از چه روش‌هایی سود جست.»
با این اوصاف و طرز نگرش که ملایی دارد و آن را دستور کار خود قرار داده و با برنامه‌ریزی دقیق‌اش پیرامون همین مسأله لابد باید پرسید که اگر ملایی از نیمه نهایی هم عبور کرد و به فینال رسید، آیا در تعیین و اعلام زمان‌های لازم برای نیل به هدف مرتکب اشتباه نشده و آیا فروتنی بیش از حد به خرج نداده و آیا نمی‌خواسته است با کم کردن بار توقعات بر دوش‌اش فشار روانی وارده به خود را کاهش بدهد و در نتیجه آسان‌تر و بهتر کار کند و مثبت‌تر نتیجه بگیرد.
نگاه ما به این مسأله و تفاوت وعده‌های طولانی مدت ملایی با آنچه در توکیو همین حالا انجام داده، هرچه باشد شکی نیست که نوع نگاه و روش کار این پاروزن رشد کرده در انزلی به مسأله خطیر شرکت در المپیک و سایر مسابقات بزرگ دنیا یک درس و نکته‌ای عبرت‌آموز برای همگان و راهکاری است که تأسی از آن را باید به سایرین توصیه کرد. ریل‌گذاری درست برای رسیدن به هدف‌های بزرگ و بخصوص تقسیم زمان به بازه‌های صحیح و دقیق و انجام درست و دقیق کارها در هر یک از بازه‌ها مسأله‌ای است که باید هر ورزشکار عاقل و تیزهوش و تلاشگری در دستور کار خود قرار دهد و به شدت و بدون هیچ مسامحه‌ای آن را به اجرا درآورد.
هرحرکت شتاب‌زده و نسنجیده‌ای در این راه و مدال خواهی در المپیک یا مسابقات قهرمانی جهان بدون آن‌که پشتوانه‌های آن و ملزومات کار را فراهم آورده باشید، به معنای ناکامی خواهد بود و با اینکه داشته‌ایم صدها ورزشکاری را طی تاریخ که این راه بسیار طولانی را کوتاه کرده و ره‌ صدساله را یک‌شبه پیموده و بدون رعایت ریل‌گذاری و حرکت در مسیری چند ساله به مقصد رسیده و هدف خود را برآورده کرده‌اند اما قانون حاکم و روشی که باید به کار گرفت تا به‌شکل اصولی به موفقیت‌های بزرگ در ورزش (و برخی شئونات دیگر) دست یافت، همانی است که برشمردیم و در حرف‌های نازنین ملایی به آن اشاره شده است.
ملایی روز یکشنبه این هفته پس از عبور از مرحله دوم رویینگ تک نفره بانوان در توکیو و ورود به مرحله نیمه‌نهایی در اظهاراتی تازه‌تر متذکر شد: «با خودم گفتم، هرچه انرژی‌ داری صرف کن و هر تلاش و کالری موجود را به‌کاربگیر تا در خط پایان چه پیروز و چه بازنده این احساس و اطمینان را داشته باشی که هرچه را که در وجودت بوده و برای موفقیت لازم است به‌کار گرفته‌ای. نتیجه هر چه بود، باداباد، زیرا می‌دانستم اگر به نیمه‌نهایی رده‌های A , B نرسم، حضورم در رده C قطعی خواهد بود، این چنین بود که در پایان کار این رضایت را داشتم که چیزی بیشتر و بهتر از آن برای من و جامعه ورزش پاروزنی امکان‌پذیر نبوده و به بالاترین سطح بهره دهی‌ام نایل شده‌ام و البته مسرورم که این سطح و مرز برای ورود به نیمه‌نهایی المپیک هم کفایت کرد.»
اینکه ملایی روز پنجشنبه به فینال هم خواهد رسید یا خیر، تحت‌الشعاع این مسأله قرار دارد که این پاروزن منظم و فکور و منطقی بسیار دقیق با مسائل موجود برخورد کرده و براساس طرح و برنامه‌ریزی دقیق به المپیک رفته‌ است.
ملایی حتی روی اصول و قواعد ضروری برای درخشش در المپیک حساب کرده و با تأکید بر اینکه زمان عقلایی برای مدال‌دار شدن او نه حالا بلکه هفت سال بعد در المپیک لس‌آنجلس است، به همگان لزوم برنامه‌ریزی دقیق و عقلایی برای هر رویداد ورزشی بزرگی را متذکر شده است.
این برای کل ورزش ما درس و راهکار مهمی است. در حالی که بسیاری از اهالی ورزش‌ما و حتی مربیان و سرپرستان و مدیران عادت دارند با پیش‌بینی‌های بیش از حد خوشبینانه راه کسب مرغوب‌ترین مدال‌ها را هموار و آنها را در زمان حاضر و همین امروز قابل اکتساب جلوه بدهند (و با این کار فقط استرس را روی ورزشکاران حاضر در میدان به حداکثر و به‌ سطوحی غیر قابل تحمل می‌رسانند) ملایی با تقسیم درست زمان و تعیین انواع وظایف و اقسام کارها در هر یک از مقاطع زمانی به آنها و سایر ورزش پیشه‌های ما یادآور شده است که آهسته و عاقلانه بروند و به همین سیستم هم بیایند و از شتاب شدید پرهیز کنند زیرا میوه‌های مرغوب به‌‌زمان لازم برای «رسیدن» و لذیذ شدن نیاز دارند و تسریع در چیدن آن، فقط میوه‌های کال را در دامان شکارچیان عجول خواهد
انداخت.
ملایی با این نگرش و نحوه عمل، حتی تسریع احتمالی در رسیدن به فینال رشته‌اش و کسب مدال در این مرحله را نیز صاحب شیرینی بیشتری کرده زیرا اگر به‌دست آید، فقط از تکامل زنی می‌گوید که پیروزی‌اش تنها در گرو بازوهای ورزیده و پاهایی پرتوان برای پاروزنی هر چه سریع‌تر نیست بلکه از مغزی بر می‌خیزد که قوه مدیریت تمامی این نیروها را دارد.
چیزی که اگر در جامعه ورزش ما کاملاً نایاب نباشد، قطعاً کمیاب است.

کپی
نظرات
نظرات | 1 نظر
sara
1400/6/2 - 12:40
سایت خیلی خوبی دارید امیدوارم موفق باشید https://youmovise.com/
rateup 0
 ratedown 0

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.