دوشنبه ۵ مهر ۱۴۰۰

استقلال نیازی به نوستراداموس ندارد

فرهاد خودش را تا فینال جام حذفی ممنوع‌المصاحبه کند

فرهاد خودش را تا فینال جام حذفی ممنوع‌المصاحبه کند
مهدیه دریابیگی
مهدیه دریابیگی خبرنگار

خیلی قرار نیست در این فوتبال باهوش باشی و یا حتی نیاز به پیشگوهم نیست، آنقدر اتفاقات تکراری در این فوتبال می‌افتد که خودت می‌توانی یک نوستراداموس فوتبالی باشی و تمام اتفاقات را سر یک چشم بر هم زدن پیش‌بینی کنی.

به گزارش ایران ورزشی؛خیلی قرار نیست در این فوتبال باهوش باشی و یا حتی نیاز به پیشگوهم نیست، آنقدر اتفاقات تکراری در این فوتبال می‌افتد که خودت می‌توانی یک نوستراداموس فوتبالی باشی و تمام اتفاقات را سر یک چشم بر هم زدن پیش‌بینی کنی.
سال‌ها است که اتفاقات در باشگاه استقلال تکرار می‌شود، بحث اختلاف سرمربی این تیم با مدیرعامل هم رایج‌ترین اتفاق در این تیم است. فرقی نمی‌کند شفر آلمانی باشی یا استرای ایتالیایی.
مهم این است که اینقدر باشگاه مشکلات دارد و آنقدر مدیران این باشگاه نسبت به اتفاقات بی‌تفاوت هستند که صدای هر مربی‌ای درمی‌آید. فرهاد مجیدی البته مربی وطنی است و کاملاً به این چرخه معیوب فوتبال در لیگ ما آشنا است، فرهاد به بحث‌های مدیریتی این فوتبال و انتخاباتی که برای استقلال هر ساله در بحث مدیریت انجام می‌شود، نیز کاملاً آشنا است. مدیرانی که به قولی، هیچ عکسی با لباس ورزشی ندارند اما تا دل‌تان بخواهد عکس‌های تبلیغاتی انداختند برای رزومه‌ای که می‌تواند آنها را از این فوتبال به همه جا برساند.
حالا اما فرهاد مانده است و مردی درشت هیکل که هیچ‌کدام از حرف‌ها و گلایه‌های مربی‌اش را تأیید نمی‌کند! طبق معمول همه چیز در باشگاه به لحاظ این مدیران سر جای خودش است و مربی الکی غرغر می‌کند، هرچند که با وجود تمام این بی‌تفاوتی‌ها اغلب کارشناسان معتقدند مجیدی هم بد زمانی را برای گلایه‌هایش انتخاب کرده است.
بازهم قهرمانی از کف استقلالی‌ها پرید! اما هنوز امیدها سمت جام حذفی است، جامی که راه فرار مربیان استقلال است از تمام ناکامی‌هایی که در لیگ برتر به دست می‌آورند اما همان قصه تکراری باز هم در فصل جاری و سر بزنگاه به سراغ استقلال آمده است.
مجیدی از مدیرعامل وقت استقلال گلایه دارد اما مدیران باشگاه حرف‌های فرهاد را نمی‌پذیرند. این وسط می‌ماند یک جام بینوا که میان این اختلافات سردرگم مانده تا شاید این بار هم از چنگ استقلال در بیاید و در میان بهت هواداران به تیم دیگری برسد.
استقلال بازی با سپاهان را در پیش دارد اما این بازی برای استقلالی‌ها کاملاً سمبلیک است و امتیازش سودی برای این تیم ندارد اما فرهاد و شاگردانش تمام نگاه خود را متوجه بازی با گل‌گهر کرده‌اند. جایی که امیر قلعه‌نویی ایستاده تا شاید نگذارد شاگرد قدیمی‌اش (که البته میانه خوبی هم با هم ندارند) از این بازی قسر در برود.
استقلال اما همچنان مثل فصول گذشته همان مسیر را می‌رود، همان مسیری که ته آن بن‌بست است و احتمالاً قهرمانی را دو دستی به تیم دیگری می‌دهد. این همان پایانی است که هواداران استقلال از آن می‌ترسند. در چنین شرایطی هیچ‌کس هم حاضر نیست مسئولیت ناکامی را به عهده بگیرد. فرهاد اگر آمده تا با یک جام هوادار تیم را خوشحال کند باید به سمت و سویی نرود که فصل پیش رفت.
او تا کنون پول زیادی صرف پاداش به بازیکنان تیمش کرده است، پس اگر دلسوز استقلال است باید تا قهرمانی جام حذفی دندان روی جگر بگذارد و حرفی نزدند.
برای حرف زدن هیچ‌وقت دیر نیست اما برای رسیدن به هدفی که یک فصل برای آن تلاش کرده‌اند حتی ثانیه‌ای هم می‌تواند دیر باشد. استقلال نباید دوباره تاوان ندانم‌کاری‌های دوطرف را بدهد.
تاکنون فرهاد مجیدی با تمام نقصان‌ها خوب کار کرده و اگر می‌خواهد حمایت هوادار پشتش باشد باید دست از لجبازی بردارد و فعلاً خودش را ممنوع‌المصاحبه کند تا به وقتش از آنچه این چند وقت اخیر استقلال را رنج داده صحبت کند.
این حق هواداران استقلال است که به خواسته خود در جام حذفی برسند و حداقل در این جام ناکام خودخواهی آقایان نباشند.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.