جمعه ۲۶ شهریور ۱۴۰۰

رونمایی از یک ضعف در توکیو

حرف‌های عجیب بعد از نتایج معمولی

حرف‌های عجیب بعد از نتایج معمولی
آزاده پیراکوه
آزاده پیراکوه خبرنگار اعزامی به توکیو

هفته اول رقابت ورزشکاران ایران در المپیک توکیو به اتمام رسید و همه چیز تقریباً همانطوری پیش رفت که همیشه اتفاق می‌افتاده.

به گزارش ایران ورزشی؛هفته اول رقابت ورزشکاران ایران در المپیک توکیو به اتمام رسید و همه چیز تقریباً همانطوری پیش رفت که همیشه اتفاق می‌افتاده؛ با یک استثنا؛ طلای جواد فروغی در رشته تیراندازی. نتیجه‌ای که شاید خود ورزشکار رویش حساب باز کرده بود اما در پیش‌بینی کلی کاروان بر اساس سبقه‌ای که وجود داشته، خیلی برایش جایگاهی در نظر گرفته نشده بود پس آنچه تا به امروز در کاروان رقم خورده؛ به جز نتیجه‌ای که احسان حدادی ثبت کرد، خیلی عجیب و غریب نبود اما تا دل‌تان بخواهد در پی این نتایج عادی و معمولی، اظهارنظرهای غیر معمولی و عجیب از ورزشکاران شنیده‌ایم.
از نداشتن جلیقه یخ گرفته تا استفاده از وان یخ کشور دیگر توسط ورزشکار شنا و رئیس فدراسیون‌اش. از گرم نکردن قبل از مسابقه گرفته تا ورزشکاری که خیلی راحت می‌گوید بابت شکست‌اش ناراحت نیست. جز در مورد احسان حدادی، در بقیه موارد هم بعد از چند روزی که این اظهارنظرها سر و صدا به راه انداخته، شاهد تکذیب گلایه‌ها از سوی ورزشکاران بوده‌ایم، به طوری که گفته شده، کلاً این حرف‌ها را نزده‌اند!
برخی مربیان هم که انگار با شرایط ورزش آشنایی ندارند و به تازگی مربیگری تیم ملی را بر عهده گرفته‌اند و نمی‌دانسته‌اند که تیم‌ها چه شرایطی دارند. به همین خاطر بعد از شکست بدون توجه به ضعف‌های خود و شاگردان‌شان از مشکلات تکراری می‌گویند که بحث امروز و دیروز ورزش نیست.
در بین ورزشکاران گروه دیگری هم هستند که وقتی شکست می‌خورند، ترجیح می‌دهند مصاحبه نکنند که البته این گروه حتماً نسبت به آنهایی که بهانه‌های عجیب می‌آورند و چند روز بعد حرف‌شان را تکذیب می‌کنند، ارجحیت دارند.
گاهی مشکلات اساسی وجود دارد که باید گفته شوند و حتماً در ورزش ایران از این دست مشکلات به دلایل مختلف زیاد دیده می‌شود اما بیشتر مواردی که تا امروز گفته شده و در فضای مجازی خیلی دیده شده، بیشتر شبیه یک «بهانه» بوده تا بازگویی مشکلاتی که رفع‌شان راهی به سوی موفقیت باز می‌کند.
وقتی برای ورزشکاری حدود 7هزار یورو در همین توکیو هزینه شده؛ حتماً خرید وسیله‌ای که قیمتش کمتر از 100 یورو است، کاری ندارد؛ پس این موضوع را نمی‌توان به عنوان یک معضل در نظر گرفت شاید مسأله‌ای که باید به آن توجه کرد، فراتر از این حرف‌هاست.
مواردی از این دست در ورزش زیاد دیده شده‌اند و همین موضوع بهانه‌ای است برای طرح این مسأله که ورزشکاران آموزش‌های لازم را برای مواجهه با رسانه‌ها ندیده‌اند.
حالا که هر ورزشکار به واسطه شهرتش، صفحه شخصی با فالوور بالا دارد، اینطور تصور می‌کند که خودش یک رسانه دارد و نیازی به رسانه و بیان درست دیدگاه‌هایش ندارد اما واقعیتی که این روزها ثبت می‌شود، حکایت از یک ضعف بنیادین دارد و البته بی‌انصافی برخی ورزشکاران.
در این رابطه موضوع دیگری هم به چشم می‌آید. ورزشکاری مثل علی پاکدامن با آن همه تلاشی که کرد و امتیازهای خوبی که گرفت، بعد از شکست مقابل ایتالیا، روبه‌روی خبرنگاران می‌ایستد و از تمام شدن خیلی چیزها برای خودش می‌گوید اما برخی ورزشکاران دیگر فقط بهانه می‌آورند و یکی هم مثل احسان حدادی، می‌گوید ناراحت نیست. فارغ از اینکه برای احسان هزینه شده یا نشده اما اینکه ورزشکار ایران در چهارمین حضورش در المپیک بگوید از نتیجه ضعیفی که کسب کرده، ناراحت نیست؛ نمی‌توان راحت هضم کرد.
صحبت‌هابی که در هفته اول از زبان برخی ورزشکاران شنیده شده، حکایت از این دارد که زنگ خطری به صدا در آمده که باید جدی‌اش گرفت. ورزش ایران با وجود همه مشکلاتی که دارد، این روزها با چهره‌هایی مواجه است که بیشتر از اینکه خود را بدهکار پیراهنی که به تن دارند، بدانند، طلبکار هستند.
ورزشکارانی که المپیک را نه فرصتی برای بالا بردن خود؛ بلکه فرصتی برای بیشتر دیده شدن خود در فضای مجازی می‌دانند؛ بی‌توجه به اینکه اگر کارشان را درست انجام دهند، به خودی خود دیده می‌شوند. حتماً وقتی در ایران پیست دو هزار متر برای تمرین نازنین ملایی و هم‌تیمی‌هایش وجود ندارد، این یک ضعف به حساب می‌آید و باید گفته شود اما چیزی شبیه جلیقه یخ که قیمتی ندارد (که البته بعداً توسط ورزشکار تکذیب شد)، چیزی نیست که جای طرح‌اش اینجا باشد. مثل خیلی از بحث‌های دیگر.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.