دوشنبه ۲۹ شهریور ۱۴۰۰

بازی تاج و تخت؛ از زیزو تا کارلتو

بازی تاج و تخت؛ از زیزو تا کارلتو
رضا شریعتی کیا
رضا شریعتی کیا خبرنگار

ایران ورزشی/
16 مه‌، ساعت 9:36 برای هواداران مادرید یاد‌آور یکی از تلخ‌ترین خداحافظی‌های فوتبال است، لحظه‌ای که زین‌الدین زیدان پادشاه فرانسوی مادریدی‌ها برای دومین بار تیم محبوب خود را رها کرد تا در دنیای حرفه‌ای به دنبال ماجراجویی تازه‌ای بگردد. زیزو که پس از به یاد ماندنی‌ترین سر تاریخ در فینال 2006 نشان داد مرد تصمیم‌های عجیب است، پس از آنکه برای سومین بار پیاپی فاتح اروپا شد و در کیف تاجگذاری کرد، چمدان‌هایش را بست و سرزمینی که حالا نام او را با افتخار و جنون فریاد می‌زد ترک کرد اما به هواداران مادریدی که با چشمانی اشکبار و بهت‌زده خداحافظی یک اسطوره را تماشا می‌کردند، قول داد در زمانی بهتر به مادرید باز‌گردد.
جدایی زیزو اما زودتر از آنچه همگان فکر می‌کردند به پایان رسید. قربانی اول جانشینی او لوپتگی سرمربی وقت اسپانیا بود که برای رسیدن به تخت پادشاهی زیدان، نیمکت لاروخا را رها کرد و از میانه‌های یک تورنمنت ملی به سمت پایتخت اسپانیا حرکت کرد.
اما دنیای بی‌رحم فوتبال به جای نوشتن یک حماسه برای او، تراژدی غمباری نوشت که سکانس پایانی آن شکست اسفبار 5 بر یک مقابل آبی‌اناری‌های کاتالونیا بود . در مادرید، طرفداران کهکشانی‌ها شاید بتوانند با یک فصل بدون جام کنار بیایند اما شکست در برابر رقیب سنتی سالهاست که خط قرمز آنها محسوب می‌شود، خط قرمزی که باعث شد لوپتگی زودتر از انتظارات مادرید را ترک کند.
نیمکتی که گویا بعد از زیزو نفرین شده بود، این‌بار به مربی جویای نامی به نام سولاری رسید اما مرد آرژانتینی هم خیلی زود از بازی تاج و تخت رئال کنار رفت تا همگان بار دیگر به دنبال وارث واقعی مادرید بگردند.
در افسانه‌های قدیمی انگلستان شمشیری به نام اکس کالیبور وجود دارد که فقط وارث حقیقی تاج و تخت می‌تواند آن را از سنگی که در آن مدفون شده بیرون بیاورد، سنگ ناکامی که پس از زیزو شمشیر موفقیت را در خودش پنهان کرده بود نه به دستان لو و نه سولاری بیرون نیامد تا بار دیگر وارث حقیقی به مادرید باز گردد.
زیدان مثل یک اسطوره رفت و مثل یک منجی به سرزمین خود بازگشت.
تیمی که سولاری به زیدان تحویل داد هیچ نشانی از فاتح اروپا نداشت اما زیزو بار دیگر ثابت کرد نبوغ ذاتی و توانایی‌های خارق‌العادش هر غیر‌ممکنی را ممکن می‌کند. هرچند حتی با زیزو هم دست رئال از جام کوتاه ماند اما ساختن یک تیم منسجم از میراث فاجعه‌وار سولاری کمتر از یک معجزه نبود.
تیمی که در فصل درخشش سیمئونه و پسرانش تا هفته آخر مدعی کسب لالیگا بود و در اروپا توانست تا یک قدمی فینال پیش برود.
با این حال درست در زمانی که هوداران رئال برای سال آینده یک فصل رؤیایی را در ذهن خود ترسیم می‌کردند، خبر جدایی زیزو آب سردی بر پیکره آتش شوق و هیجان آنها شد.
بازهم زیزو، بازهم خداحافظی در اوجِ محبوبیت، کاری که گویا او بهتر از هر کس دیگری بلد است، تاجگذاری با اقتدار و خداحافظی با غرور.
پرز اما یکبار دیگر هواداران دلشکسته تیمش را غافلگیر و امیدوار به آینده کرد.
مردی که آخرین بار 6 سال پیش امپراطوری کهکشانی‌ها را به مقصد مونیخ ترک کرده بود، بار دیگر برای جانشینی زیزو انتخاب شد.
کارلو آنچلوتی، همان پیرمرد جذاب ایتالیایی که در سال 2014 نه تنها بهترین مربی لیگ بلکه بهترین مربی جهان لقب گرفت، کسی که در دوران حضورش در مادرید به گواهی اعداد و ارقام هجومی‌ترین تیم اروپا را ساخت، فاتح لیگ قهرمانان شد و کوپا دل ری را پیشکش هواداران رئال کرد.
حالا جنتلمن 62 ساله ایتالیایی که حتی در زمان برکناری‌اش توسط پرز یکی از محبوب‌ترین مربیان تاریخ رئالی‌ها بود، بار دیگر راهی مادرید شده تا ماجراجویی‌های تازه‌ای را رقم بزند.
اسمی که آنقدر افتخار دارد که رئالی‌ها را برای فصل بعد سرشار از امید، آرزو و فریاد کند؛ فریاد برای رؤیایی تازه به فرماندهی مردی که هنوز هم برای تابلوی افتخاراتش نیاز به قهرمانی‌های بیشتر دارد.
باید دید آیا آنچلوتی می‌تواند نفرین نیمکت‌های بعد زیزو را بشکند و تیمش را بار دیگر به قله جهان فوتبال برساند یا او نیز به سرنوشت تلخ همتایان قبل خود دچار خواهد شد.
 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.