دوشنبه ۲۹ شهریور ۱۴۰۰

تجربه‌های تلخ و گزنده‌ای که نباید پنهان شود

تجربه‌های تلخ و گزنده‌ای که نباید پنهان شود
مازیار گیلکان
مازیار گیلکان خبرنگار

ایران ورزشی: کمبود امکانات بسیاری از ورزشکاران ایرانی حاضر در المپیک از وضعیت حاکم بر ورزش ایران خبر می‌دهد. از آنچه ورزشکاران تجربه می‌کنند و تجربه‌های جالبی در ورزش نیست.

اینکه در بالاترین سطح ورزش در المپیک گله‌های آنها از کمبود امکانات باشد، آن هم امکانات اولیه و بدیهی در ورزش. اغلب ورزشکاران ایرانی از کمبود امکانات گفته‌اند، از اردوهای ناقص و انجام ندادن رقابت‌های تدارکاتی. این یعنی فدراسیون‌ها در فراهم کردن امکانات برای موفقیت کوتاهی کرده‌اند.

این دلایل مختلفی دارد، از مشکلات اقتصادی و بودجه‌های اندک در فدراسیون‌ها تا مدیریت ضعیف که نتوانسته امکانات را برای ورزشکاران خود فراهم کند.

در همین المپیک با تدارکات و امکانات بهتر می‌توانستیم به رکوردها و حتی مدال‌های بهتری برسیم اما فقر امکانات مسأله‌ای نیست که فقط با همت ورزشکار حل شود

فقر امکانات اثر خود را در نتایج باقی می‌گذارد و گریزی از این اثرگذاری نیست، اگرچه همیشه کوشش می‌کنیم با شعار همت ورزشکاران آن را پوشش دهیم اما همیشه شعارها راه‌حل نیستند.

برای چهره ورزش ایران خوشایند نیست که در المپیک امکانات اولیه برای یک ورزشکار فراهم نباشد و این می‌تواند امید به ورزش را در نسل‌ها کمتر کند

توسعه و رشد ورزش با امید بیشتر برای ورزشکار شدن پدید می‌آید و کمبود امکانات، ورزشکاران نسل‌های جدید را دلزده می‌کند. این بزرگ‌ترین و اولین مانع برای توسعه ورزش است.

راه‌حل اما این نیست که کمبود امکانات یا نازل بودن کیفیت تدارکات را با بهانه‌ها توجیه کنیم بلکه راه این است که درباره این مشکلات همواره وارد بحث شویم، مطرح‌شان کنیم، نشان‌شان دهیم و بعد راهی پیدا کنیم که این برای ورزشکاران تکرار نشود.

اهمیت حضور در عالی‌ترین سطح ورزش -مثل المپیک- همین است که ورزش با واقعیت‌های جهانی مواجه شود، خود را تطبیق دهد و بیاموزد که کجا ایستاده است و باید به کدام سو برود. ندیدن و پنهان کردن این مشکلات منجر به تغییری نخواهد شد. تغییر با مواجه شدن با واقعیت می‌تواند آرام آرام شکل بگیرد.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.