دوشنبه ۲۹ شهریور ۱۴۰۰

عصر جدید در دوی سرعت

پرنده‌ای که جانشین بولت شد

پرنده‌ای که جانشین بولت شد

مارسل جاکوبز تا سال 2016 حتی ورزشکار حرفه‌ای هم نبود و تا دو سال پیش در رقابت‌های پرش طول مسابقه می‌داد

به گزارش ایران ورزشی و به نقل از ESPN؛تریوون برامل، سریع‌ترین مرد جهان در سال جاری؟ نه. جاماییکایی‌ها؟ نه. دو آمریکایی ناشناس به علاوه رقیبانی از چین، آفریقای جنوبی، نیجریه، بریتانیا و برای اولین بار در تاریخ المپیک، ایتالیا.
رقابت‌های دوی صد متر المپیک ماجرایی باورنکردنی را رقم زد. جای خالی یوسین بولت با ورزشکارانی پر شد که انتظار نمی‌رفت. وقتی مسابقه نهایی برگزار شد، لامونت مارسل جاکوبز ایتالیایی با زمان 9:80 ثانیه، مدال طلا را از آن خود کرد. هیچ ورزشکاری از ایتالیا تاکنون در دور نهایی دوی صد متر المپیک حضور نیافته بود. فرد کرلی از آمریکا که تا همین اواخر دونده رشته 400 متر بود، با 9:84 ثانیه، مدال نقره را گرفت. آندره ده‌گراسه از کانادا هم با 9:89 ثانیه مدال برنز را از آن خود کرد. هر سه نفر بهترین آمار دوران ورزش خود را در این مرحله ثبت کردند.
کرلی پس از آنکه جاکوبز قهرمان شد گفت: «من واقعاً چیزی درباره او نمی‌دانستم. او کارش را عالی انجام داد.» ده‌گراسه که حتی نام قهرمان را هم یادش نبود: «9:80 ثانیه از سوی آن ایتالیایی. انتظارش را نداشتم. فکر می‌کردم رقیب اصلی من از آمریکا باشد اما او بی‌تردید خوش درخشید. او کارش را انجام داد و به او تبریک می‌گویم.»
آن «ایتالیایی» متولد ال‌پاسو تگزاس است. پدرش آمریکایی است و مادرش ایتالیایی و وقتی او کودک بود، خانواده‌اش به ایتالیا نقل مکان کردند. او در رشته پرش طول فعالیت می‌کرد اما پس از چند مصدومیت رشته‌اش را عوض کرد. او تا همین چند وقت پیش نتوانسته بود 100 متر را در کمتر از 10 ثانیه طی کند اما در بهترین زمان ممکن به اوج رسید و در دور اول با 9:94 ثانیه و در دور نیمه‌نهایی با 9:84 ثانیه درخشید و در نهایت با پشت سر گذاشتن کرلی، قهرمان شد.
جاکوبز پس از قهرمانی گفت: «این رویا است. واقعاً رویا است. فوق‌العاده است.»
آیا خود او باورش می‌شد که مدال طلا را کسب کند؟ هر چه باشد، او همین دو سال پیش در رشته پرش طول فعالیت می‌کرد و رکورد خوبی در دوی صد متر نداشت. جاکوبز 26 ساله می‌گوید: «این رویای کودکی من بود که مدال طلای المپیک را بگیرم و البته که یک رویا می‌تواند به شکلی متفاوت تحقق یابد اما این مسابقه رویایی بود که به حقیقت پیوست.»
کرلی 26 ساله که اهل مرکز تگزاس است، در سال 2019 در مسابقات جهانی در رشته 400 متر به مدال برنز رسیده بود. حتی در وبسایت او هم اسمی از دوی 100 متر نیامده است اما مچ پایش توان حضور در دوی 400 متر را از او سلب کرد و او در مرحله انتخابی در رشته دوی 100 متر شرکت کرد و البته برای رسیدن به توکیو، آمار 9:86 ثانیه را بجا گذاشت.
کرلی در طول مسابقه پایاپای جاکوبز پیش رفت اما جاکوبز در چند متر آخر جلو زد و با نیم‌ قدم فاصله از او عبور کرد. کرلی پس از مسابقه چهره فردی را داشت که انگار خودش اجازه داده طلا از دستانش بگریزد. کرلی گفت: «من بی‌نقص دویدم و به مدال نقره رسیدم. شکایتی هم ندارم. من از دوی 400 متر آمده‌ام. من به جایی آمده‌ام که متعلق به من نبوده است اما در بزرگترین صحنه زندگی‌ام، مدال نقره گرفتم و از این بابت خوشحالم.»
گوگل در روز مسابقه کار سختی داشت تا اطلاعات مربوط به فینالیست‌های ناشناس را گردآوری کند و به طرفداران ارائه دهد. یکی از آنها یک آمریکایی به نام رانی بیکر بود که در نیمه‌نهایی به آمار 9:83 ثانیه رسید اما در فینال با 9:95 ثانیه پنجم شد. یک نفر دیگر سو بینگتیان از چین بود که با 9:98 ثانیه در رده ششم قرار گرفت. او در مرحله نیمه‌نهایی آمار 9:84 ثانیه را ثبت کرده بود. آکانی سیمبینه از آفریقای جنوبی با 9:93 ثانیه چهارم شد. انوک آده‌گوکه از نیجریه دچار مشکل همسترینگ شد و ژارنل هیوز از بریتانیا هم به دلیل خطا در شروع مسابقه، از رقابت کنار گذاشته شد.
اما خبری از تریوون برامل نبود، کسی که به عنوان مدعی اصلی کسب مدال طلا به المپیک آمد و در مرحله نیمه‌نهایی، پس از آنکه در دو دور مسابقه نتوانست آمارش را به کمتر از 10 ثانیه بیاورد، حذف شد.
برامل کودکی را در فقر، خشونت و آسیب‌های جسمی فراوان سپری کرد. او به المپیک 2016 رسید اما دچار مصدومیت تاندون آشیل شد و او را با ویلچر از پیست بردند. پزشکان تصور می‌کردند که عمل جراحی ممکن است باعث شود دوران ورزشی او به پایان برسد اما برامل به اوج برگشت و در ماه ژوئن به آمارهای 9:77 و 9:84 ثانیه رسید. با این حال، او در توکیو روی فرم نبود.
برامل در توییتی نوشت: «می‌خواهم از همه افرادی که در این سفر همراه من بودند تشکر کنم. خدا می‌داند که چقدر دوست داشتم در فینال باشم اما من با لبخند اینجا را ترک می‌کنم چون می‌دانم که به بسیاری نشان دادم که پس از چهار سال، همچنان می‌توانید مبارزه کنید و رویاهای‌تان را به حقیقت برسانید.»
او در توییتی دیگر نوشت: «نیازی نیست ناراحت باشید. من که ناراحت نیستم. سرنوشت ما دست خدا است.»
یک صحنه عجیب دیگر در فینال این بود که هیچ ورزشکاری لباس سبز و طلایی جاماییکا را به تن نداشت. بیش از یک دهه بود که جاماییکایی‌ها مدال‌ها را یکی پس از دیگری از آن خود می‌کردند. (البته زنان جاماییکا در دوی 100 متر المپیک توکیو بسیار موفق بودند.) بولت با رکورد جهانی 9:58 ثانیه بازنشسته شد و آخرین جاماییکایی حاضر در توکیو یوهان بلیک بود که در مرحله نیمه‌نهایی حذف شد.
جاکوبز گفت که در سال 2016 حتی ورزشکاری حرفه‌ای نبوده است و مسابقات بولت را از تلویزیون تماشا می‌کرده: «باورکردنی نیست. من امروز اینجا هستم، جایی که او قبلاً در آن بوده. باور نکردنی است.» به این ترتیب فصل جدیدی در دوی سرعت آغاز شد و نامی ناآشنا دنیا را فراگرفت.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.