پنج شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۰

وقت پاسخگویی رئیس فدراسیون فرا رسیده

آرمانگرایی در شعار

آرمانگرایی در شعار
سام ستارزاده
سام ستارزاده خبرنگار

ایران ورزشی: نمایشی که تیم ملی والیبال ایران در بازی‌های المپیک ۲۰۲۰ توکیو از خود برجای گذاشت، معجونی بدمزه و تلخ از ناامیدی، بی‌برنامگی، سوءمدیریت و سردرگمی بود که عصاره زهرآگین آبروریزی و فاجعه از آن می‌چکید.  بلندقامتان والیبالیست ایرانی که دومین حضور المپیکی تاریخ خود را تجربه می‌کردند و درصدد بهبود رکورد پیشین خود در بازی‌های ۲۰۱۶ ریو بودند، اسیر شعارهای فرا واقعی و پوپولیستی فدراسیون والیبال شدند تا از آن آرمانگرایی برای ایستادن در جمع ۴ تیم برتر توکیو، تنها یک تیم سرافکنده و حذف شده در دور گروهی باقی بماند. به گواه بسیاری از کارشناسان و صاحب‌نظران عرصۀ توپ و تور، با نمایش صفر و صدی ملی‌پوشان والیبال در رقابت‌های لیگ ملت‌های والیبال ۲۰۲۱ آن‌هم تنها چند هفته پیش از آغاز فستیوال پنج‌ حلقه، مشخص بود که کار شاگردان ولادیمیر آلکنو برای صعود از گروه آسان تیم ملی والیبال در المپیک چندان آسان نیست.  این پیش‌بینی تلخ در توکیو به منصه واقعیت گرایید تا رؤیاپردازی‌های والیبالیست‌ها با تانک روسی به پایان خوشی نرسد. پس از شکست تیم ملی والیبال مقابل ژاپنی‌های میزبان بود که زبان به انتقاد از بازیکنان و سرمربی کشورمان باز شد؛ اتفاقی محتمل که نباید رخ می‌داد. ممکن است یک تیم در بهترین شرایط از نظر بازیکن، سرمربی و امکانات به‌ سر ببرد اما یک سیستم معیوب باعث عدم موفقیت کل مجموعه شود. سیستم والیبال ایران از سر تا پایش دچار ایراد و اشکال شده و قطعاً به اصلاحاتی سنگین نیاز خواهد داشت. از رأس تا ذیل این فدراسیون المپیکی آنچنان طی سالیان اخیر وارد فضای هبوط شده که تنها یک هوای تازه می‌تواند از سقوط آزادتر ورزش مهم ایران جلوگیری کند. فدراسیون و تیمی که نتوانسته طی ۱۰ سال حتی یک جایگزین در خور برای ستاره‌های همچون میرسعید معروف و سیدمحمد موسوی پرورش دهد، هیچ دفاعی از خود نخواهد داشت. مشکل اصلی تیم ملی والیبال در المپیک تنها فدراسیون و رئیس آن بود، نه بازیکنان و سرمربی خوشنام روسی.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.