شنبه ۱۲ آذر ۱۴۰۱

در جست‌وجوی بهترین‌های این فصل استقلال

قایدی و ریگی را تنها نگذاریـد!

قایدی و ریگی را تنها نگذاریـد!
وصال روحانی
وصال روحانی خبرنگار

در برنامه تلویزیونی دوشنبه شب «فوتبال برتر» ترکیب تیم منتخب فصل بیستم لیگ که ادعا شد براساس نظرسنجی از کارشناسان انتخاب شده، اعلام گشت اما در این آرایش 11 نفره نمادین فقط دو استقلالی جای داشتند که مهدی قایدی در پست مهاجم آزاد (یا وینگر چپ) و مسعود ریگی در پست هافبک وسط رو به جلو بودند.

به گزارش ایران ورزشی؛در برنامه تلویزیونی دوشنبه شب «فوتبال برتر» ترکیب تیم منتخب فصل بیستم لیگ که ادعا شد براساس نظرسنجی از کارشناسان انتخاب شده، اعلام گشت اما در این آرایش 11 نفره نمادین فقط دو استقلالی جای داشتند که مهدی قایدی در پست مهاجم آزاد (یا وینگر چپ) و مسعود ریگی در پست هافبک وسط رو به جلو بودند.
با توجه به اینکه آبی‌ها در فصل بسیار کشدار شده 1400 – 1399 لیگ برتر فوتبال کشور با اختلاف زیادی نسبت به پرسپولیس و سپاهان فقط به رتبه سوم رسیدند و در مجموع چهار دیدار رفت و برگشت با آنها حتی به یک برد هم نرسیدند (استقلال دو بار به سپاهان باخت و در دربی رفت با پرسپولیس 2-2 مساوی کرد و در دربی برگشت صفر – یک تسلیم شد) شاید سهمیه‌ای بیش از این نیز سزاوارشان نبود اما این نمی‌تواند به این معنا باشد که امسال در جمع آبی‌ها هیچ‌کس دیگری نمره قبولی نگرفته و هیچ استقلالی دیگری نزدیک به ترکیب تیم منتخب فصل نبوده است.
در این راستا می‌توان گفت که محمد نادری در پست مدافع چپ نفوذی به لطف بازی‌های خوب نیم فصل دومش می‌توانسته یکی از برگزیدگان فصل باشد و فرشید اسماعیلی هم این لیاقت را داشت که در پست هافبک تهاجمی آزاد و فرد تبدیل شونده به مهاجم کاذب یکی از بهترین‌ها تلقی شود و با قدری اغماض و تخفیف و تردید می‌توان سیاوش یزدانی در مرکز خط دفاعی را هم یکی از خوب‌های فصل تلقی کرد و این منطقه‌ای بود که رأی‌دهندگان برنامه تلویزیونی «فوتبال برتر» حسین کنعانی‌زادگان از پرسپولیس و موسی کولیبالی از تیم فولاد را به عنوان انتخاب‌های ثابت و نفرات اصلی‌اش برگزیدند. قدری اغماض و سهل‌انگاری فزون‌تر ما را حتی به این باور می‌رساند که وریا غفوری کهنه‌کار هم به رغم مصدومیت‌ها و غیبت‌ها و ناآمادگی‌های مکررش فاصله زیادی با دانیال اسماعیلی‌فر از سپاهان نداشت که به عنوان نفر اول پست پیستون راست در لیگ بیستم انتخاب شد.

لزوم تدوین راه آینده
با این همه باید پذیرفت که استقلال به عنوان یک مجموعه فصل چندان خوبی را پشت سر نگذاشت و یک بار دیگر (به واقع برای هشتمین سال متوالی) از کسب عنوان نخست لیگ دور ماند و دردآورتر و هشداردهنده‌تر از هر چیزی این نکته بود که به سبب لغزش‌های فراوانش در طول فصل و بخصوص در هفته‌های اول تا بیستم هرگز شانس واقعی و ملموس و به حق هم برای کسب این عنوان نداشت. هم قیاس نحوه بازی و هم قیاس میزان کارآیی پرسپولیس و سپاهان با استقلال این واقعیت را عیان می‌کرد که سقف لیاقت آبی‌ها در لیگ بیستم همان رتبه سومی بوده که سهم‌شان شده است و شتاب و قدرتمندی و برنامه‌ریزی درست‌تر سرخ‌های تهرانی و طلایی‌های اصفهان نشان می‌داد که آنها محق‌ترین تیم‌های لیگ بوده‌اند و آنچه سهم برده‌اند (رتبه‌های اولی و دومی) عین لیاقت‌شان بوده است. در نتیجه بعد از روشن شدن تکلیف جام حذفی و پایان فوتبال داخلی فصل 1400-1399 و پیش از آن که لیگ قهرمانان آسیا در شهریورماه بازگشایی شود (آبی‌ها در این راه با الهلال عربستان بازی دارند) جا دارد که مدیران و مربیان آبی‌پوش در جلساتی برنامه‌هایی را تدوین کنند که هدف از آن جبران فاصله فنی زیادشان با پرسپولیس و سپاهان و قرار گرفتن در جاده قهرمانی در فصل بعد باشد. آبی‌ها باید فهمیده باشند که فقط با سه چهار چهره شاخص  و کار راه‌انداز و اکتفا به گسیل تنها دو نفر به تیم منتخب فصل شانسی برای قهرمانی نخواهند داشت.

فقط در یک سوم پایانی فصل
استقلال در نیم فصل اول که با هدایت محمود فکری به میدان می‌آمد، نوسان زیادی داشت و با اینکه در بیش از نیمی از این زمان در صدر جدول جای داشت اما هیچکس را از خود در ارتباط با سطح بازی و مقدار برش و کارآیی‌اش راضی نکرد و تنها دفاعیه محمود فکری از خودش و تیم تحت فرماندهی او در قبال اتهامات وارده این بود که، «اگر ما این همه بد باشیم که منتقدان‌مان می‌گویند، نباید در صدر جدل جای داشته باشیم.» حتی در اوایل نیم فصل دوم نیز که فرهاد مجیدی جای فکری را گرفته بود، نوسان‌های دوران سرمربی قبلی همچنان ادامه داشت و مجیدی فقط در یک سوم پایانی فصل توانست به استقلال استحکام دفاعی و استمراری را ببخشد که لازمه کار بهترین‌های سال است. در این راستا آبی‌پوشان در 10 دیدار آخر خود فقط یک مرتبه شکست خوردند که با نتیجه 1-2 مقابل سپاهان مصمم در هفته پایانی بود و در 9 دیدار دیگر به 7 برد و دو تساوی رسیدند. فقط در سایه این دستاوردها بود که استقلال قادر شد فاصله عظیمش با پرسپولیس را که در یک مقطع به 14 امتیاز هم بالغ شد و تفاوت چشمگیرش با سپاهان را که در یک نقطه به 10 امتیاز هم رسید، به ترتیب به 11 و 9 پوئن کاهش بدهد.

برنامه‌ای همه‌سو نگر
امروز استقلال باید بیندیشد که اگر الگوهای کاری‌اش در یک سوم پایانی فصل گذشته کم نقص و پایه‌ای مناسب برای ارتقای بیشتر کارها در لیگ بعدی است، چه باید انجام بدهد که این ارتقا جنبه علمی بیابد و اعتلای بازی تیم به حدی برسد که آبی‌ها نه تعقیب‌کننده صرف صدرنشینان بلکه حریفانی پایاپای برای آنها باشند و در همه چیز شانه به شانه آنها بسایند. مجیدی باید از حالا برنامه‌ای جامع و همه‌سونگر را برای فصل بعدی تدوین و در راه اجرای هر چه بهتر آن به یارگیری‌های لازم اهتمام کند و در نهایت با اجرای هر چه بیشتر برنامه‌های امتحانی‌اش و انجام بازی‌های تدارکاتی مفید استقلال را به درجاتی برساند که برای رقابتی پایاپای با پرسپولیس و سپاهان از همان هفته نخست لیگ بیست و یکم آماده باشد.

فرمول‌های گمشده
استقلال باید به گونه‌ای عمل کند که فقط دو نفر (ریگی و قایدی) را در تیم منتخب فصل نداشته باشد و لااقل چهار عضو خود را در این تیم ببیند و چهار بازیکن دیگر خود را نیز سایه بهترین‌های فصل و به عنوان نفرات دوم و سوم پست‌های مختلف معرفی کند. فقط با جانفشانی‌ها و دقت‌ها و ممارست‌هایی از این دست است که استقلال می‌تواند در فصل بعدی و فصول بعد از آن نه تیمی در اندازه‌‌های رتبه سوم بلکه یک مدعی جدی برای قهرمانی در لیگ باشد. لیگی که آبی‌ها و مربیان متعددشان سال‌ها است فرمول‌های کسب توفیق‌های بزرگ در آن را گم کرده‌اند.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.