دوشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۹

واکنش به اتفاق اخیر

جوکوویچ محبوبیت نادال و فدرر را ندارد

جوکوویچ محبوبیت نادال و فدرر را ندارد
بوریس بکر ستاره سابق تنیس

اخراج یک تنیسور از گرنداسلم مثل این است که یک فوتبالیست در مسابقه ای بزرگ در جام جهانی کارت قرمز بگیرد. اگر از دیوید بکام درباره بدترین اتفاقی که در تمام دوران حرفه‌ای برایش رخ داده، سوال کنید، مطمئنم شما را به مسابقه با آرژانتین در جام جهانی 1998 ارجاع می‌دهد. اگر از نوواک جوکوویچ 10 سال دیگر بپرسید بدترین چیزی که در زمین تنیس تجربه کرده چه بوده، قطعا به اخراجش از اوپن آمریکای 2020 اشاره می‌کند.

با گذشت زمان او احساس شرمساری و ناامیدی بیشتری نسبت به حادثه دور چهارم خواهد داشت. جریمه های نقدی سنگین است اما جنبه های دیگری هست که آسیب بیشتری می زند.

حتی به عنوان کسی که علاقه و تعصب خاصی نسبت به نوواک دارم، فکر می‌کنم حکمی که دادند، درست بود. اصلا فکر نمی کنم که او قصد آسیب زدن به کسی را داشت، او یک لحظه کنترلش را از دست داد. این اتفاق در زمانی افتاد که او با برتری 5 بر 4 سه ست پوینت را از دست داد و تمرکز لازم را نداشت اما فکر می‌کنم دلایلی عمیقتر از این دارد. از نظر من، او تاوان پرداختن به مسائل خیلی زیادی در قبل و در جریان یک گرنداسلم پرداخت به خصوص به خاطر ریاستش بر سازمان بازیکنان جدید.

بردن یک گرنداسلم واقعا دشوار است چون دو هفته تمام باید روی یک هدف تمرکز کنی و برابر بهترین های جهان فرمت را حفظ کنی. از دوران بازی من همینطور بوده و حالا هم هست.

بنابراین وقتی اتفاقات پیرامون سازمان جدید را دیدم، نگران شدم که نوواک خودش را خیلی درگیر کرده. مثلا وقتی آدریان مانارینو جمعه گذشته به دلیل تماس با بنوئه پیر با تست مثبت کرونا از حضور در مسابقات منع شد، مرد شماره یک جهان باید خودش را به فرمانداری ایالت می رساند تا او را کمک کند با آنکه آن شب خودش بازی داشت.

خیلی از بازیکنان طراز اول ایجنت های خود را درگیر چنین مسائلی می کنند اما نوواک همه را خودش انجام می‌دهد. شما نمی توانید در یک گرنداسلم این فشار مضاعف را تاب بیاورید.

همچنین تعجب می‌کنم از اینکه از مربی قدیمی خود، ماریان وایدا را به عنوان یکی از سه نفری که می‌توانست به مسابقات بیاورد، معرفی نکرد. او خیلی با نوواک آشنا است، آرامش زیادی دارد و مثل پدر او است اما در این مسابقات نبود.

وقتی در تیم مربیگری او بود، در باکس بازیکنان بودم که در جریان اوپن فرانسه 2016 راکت را پرتاب کرد و خوشبختانه از نزدیک داور خط رد شد. بعد از آن مسابقه با او حرف زدم چون خطر بزرگی را رد کرده بود. فشار مسابقات بزرگ را می شناسم و خودم هم همیشه «آدم خوبه» نبودم. گفتم می توانی فریاد بکشی یا راکتت را بشکنی اما نباید به توپ ضربه بزنی یا چیزی را پرتاب کنی. نگران بودم چنین اتفاقی بیفتد.

بعد هم مثل خیلی‌ها نقاط قوت نوواک می تواند نقطه ضعفش باشد. او یک بازیکن احساسی است با ذهنیت یک مبارز خیابانی، با همین روحیه 17 گرنداسلم برده است. خیلی دوستش دارم، هیچ فوق‌ستاره ای را ندیدم که مثل او فروتن باشد. فوق‌العاده باهوش است و بی‌نهایت وفادار به خانواده و دوستان. اگر یکی از آنها باشید حتی اگر سه صبح هم به او زنگ بزنید، به کمکتان می آید.

او در زمانی زندگی که دو خدای تنیس، رافائل نادال و راجر فدرر حضور دارند و این اتفاق، او را اذیت می‌کند چون به اندازه آن دو محبوبیت ندارد. توصیه ام به او این است که قضیه را فراموش کند. او به اشتباهش اعتراف کرده و این برای گذر از موضوع، مهم است چون زمان زیادی تا اوپن فرانسه باقی نمانده. باید به خانه برود، با همسرش یلنا صحبت کند که او را بهتر از همه می شناسد، با وایدا حرف بزند، به زمین تنیس برود و تمام تمرکزش را روی کسب آمادگی بگذارد. رولان گاروس همیشه برای او یک مبارزه بزرگ بوده اما اگر حواسش را جمع کند، احمق است کسی که شانسی برای او قائل نباشد.

منبع: دیلی میل

 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.