جمعه ۲۳ مهر ۱۴۰۰

ازبازی آزمون و جهانبخش لذت می‌برم

رضایی‌منش: در بین بازیکنان چند سال اخیر فقط علی کریمی استعداد ناب و ستاره‌ای واقعی بود

رضایی‌منش: در بین بازیکنان چند سال اخیر فقط علی کریمی استعداد ناب و ستاره‌ای واقعی بود
ناصرقراگزلو
ناصرقراگزلو خبرنگار

مهدوی‌کیا حتماً می‌تواند موفق شود به شرط آن که مشکل سربازی بازیکنان تیم امید و سایر موارد جانبی تیم را حل کنیم تا تیم و سرمربی‌اش فقط به فوتبال فکر کنند و تمرکزشان به موارد دیگری معطوف نباشد

ایران ورزشی - رضا رضایی‌منش دفاع راست تند و تیز پاس تهران سابق که سابقه بازی در تمامی رده‌های تیم ملی و حتی کاپیتانی تیم امید ایران و حضور در تیم پاس تهرانی که با فیروز کریمی عنوان قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا را کسب کرد، در مصاحبه‌ای پاسخگوی سؤالات ما شد.

از پاس تهران شروع کنیم. تیمی پرافتخار که الان با نام پاس همدان در دسته سوم حضور دارد!
واقعاً همیشه افسوس آن پاس بزرگ تهران را می‌خورم. تیمی که همه عناوین قهرمانی در تهران و ایران و حتی قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا در فرمت قدیم را هم کسب کرد اما به حال و روز خیلی بدی افتاده و نامی از آن نیست. تیم ما در زمانی که خودم هم سال‌ها در آن بازی می‌کردم تماشاگری نداشت اما به لحاظ امکانات سخت‌افزاری و بسیاری از موارد دیگر در شرایط عالی قرار داشت. بهترین بازیکنان و کادر فنی را داشت و هر ساله در تمامی رده‌ها بازیکنان زیادی را تحویل تیم ملی می‌داد اما متأسفانه همان تیم با آن همه قدمت و سابقه درخشان را به خاطر تصمیمات غیرفنی و مغرضانه به همدان هبه کردند. تیمی که در حال حاضر فکر می‌کنم از رقابت‌های دسته دوم کشور هم سقوط کرده است. این تصمیم واقعاً آزاردهنده و به نوعی برای ما زجرآور است که می‌بینیم پاس به آن بزرگی به حال و روز فعلی در آمده است. برای من واقعاً جای سؤال است که چرا باید به همدان تیم هبه شود؟ مگر همدان نمی‌تواند و نمی‌توانست مانند بقیه تیم‌ها از دسته‌های پایین‌تر تیمی بسازد که به دسته اول صعود کند. دقیقاً مانند گل‌گهر سیرجان یا چند تیم دیگر که با برنامه‌ریزی و زحمت زیاد، تیم‌شان را به لیگ برتر آوردند و در حال حاضر هم از تماشای بازی‌های تیم محبوبشان لذت می‌برند. اصلاً مگر مثلاً تیم فجر سپاسی نمی‌توانست امتیاز بخرد یا کارهای دیگر برای صعود تیمش انجام دهد؟ مسئولان فجر، مرد و مردانه پای تیم خودشان ایستادند و آن را حمایت کردند تا دوباره تیم‌شان در دسته یک قهرمان شد و با افتخار به لیگ برتر رسید. با همه این اوصاف من نمی‌دانم چرا پاس تهران با آن بزرگی به همدان رفت و از آنجا تا دسته سوم سقوط کرد.
نکته جالب این است که پاس تهران آخرین تیمی در ایران بوده که توانسته بیست و اندی سال پیش قهرمانی باشگاه‌های آسیا را کسب کند.
بله، تیم پرافتخار ما در سال 1993 در منامه قهرمان جام باشگاه‌های آسیا شد و در فینال موفق شدیم تیم خوب و پرستاره الشباب عربستان را با بازیکنان بزرگش نظیر سعید العویران شکست دهیم و در نیمه نهایی هم از سد تیم پرقدرت یومیوری ژاپن بگذریم. فقط در گروهی که در آن قرار داشتیم به جهت قطعی شدن صعودمان از گروه‌مان، آقا فیروز (کریمی) مقابل تیم پاکستانی یکی از حریفان همگروه‌مان از بازیکنان جوان استفاده کرد و آن بازی مساوی شد. بازی که گفتم به دلیل قطعی شدن صعودمان انجام شد و انتقاداتی را به همراه داشت اما آن تیم مستحق قهرمانی آسیا بود و پرچم ایران را در قاره کهن بالا برد. چه بسا که همان تیم پاس تهران، دو سال قبل از قهرمانی آسیا و حتی یک سال بعد از عنوان قهرمانی هم موفق به کسب عنوان اولی و قهرمانی شد که شایستگی تیم‌مان را نشان می‌داد.
از آن تیم قهرمان آسیا بازیکنانش به خاطرتان مانده؟
بله، حکیم‌زاده کاپیتان ما بود و اصغر مدیرروستا، محسن گروسی، آرش نوآموز و گروهی از بازیکنان بسیار خوب فوتبال تهران و ایران، در پاس زمان ما حضور داشتند. تیمی که در فوتبال تهران و ایران و حتی آسیا آقایی می‌کرد و برای کشورمان افتخار به دست می‌آورد و مایه مباهات بود.
مدتی هم برای ادامه فوتبال‌تان به خارج از کشور رفتید؟
بله، چند سال در سنگاپور بازی کردم اما ببشتر عمر فوتبالم را در پاس گذراندم.
در تمامی رده‌های فوتبالی در تیم ملی هم بازی کردید؟
بله، از نوجوانان تا امید و بزرگسالان در خدمت تیم ملی بودم. در سال 1990 کاپیتان تیم امید ایران بودم و در تیم بزرگسالان هم توسط مرحوم دهداری و علی پروین به تیم ملی بزرگسالان دعوت شدم و در پست دفاع راست بازی کردم.
صحبت از تیم امید داشتید. چرا این تیم نزدیک به نیم قرن شده که به المپیک نرفته و آیا با مهدوی‌کیا افق روشنی را برای تیم ملی امید متصور هستید؟
حتماً باید تیم امید خوبی داشته باشیم و صعود کنیم و اصلاً چرا نباید با این بازیکنان خوبی که داشته و داریم به المپیک نرویم. حالا با حضور مهدوی‌کیا خیلی امیدوارم تیم امید کشورمان موفق شود فردی که جزو افتخارات فوتبال ما بوده و پراستمرارترین و موفق‌ترین لژیونر به دلیل استمرار بازی در بوندس‌لیگا بوده و تمام دوره‌های مربیگری را در آلمان گذرانده و تیم‌هایی را در تمامی رده‌های پایه در آلمان مربیگری کرده است. مهدوی‌کیا حتماً می‌تواند موفق شود به شرط آن که مشکل سربازی بازیکنان تیم امید و سایر موارد جانبی تیم را حل کنیم تا تیم و سرمربی‌اش فقط به فوتبال فکر کنند و تمرکزشان به موارد دیگری معطوف نباشد.
چرا در قامت مربیگری هیچ تیمی شما را ندیدیم؟
من در تمامی رده‌ها کلاس مربیگری را با موفقیت گذرانده‌ام و فقط مدرک مربیگری حرفه‌ای مانده که آن را هم به دلیل اینکه با تیمی کار نکرده‌ام، دریافت نکردم.
بهترین مدافعان راست زمان بازیگری خودتان و بازیکنان فعلی را چه مدافعانی می‌دانید؟
شاهین بیانی قبل از اینکه به دفاع میانی برود در پست دفاع راست بازی می‌کرد و به نظرم ایشان و جواد زرینچه، آن زمان بهترین مدافعان راست ایران بودند. الان هم ما بازیکنان خوبی در دفاع راست داریم مثلاً وریا خوب است یا صابر حردانی و یا صادق محرمی هم بازیکنان شایسته‌ای در دفاع راست محسوب می‌شوند اما با این حال فکر می‌کنم رامین رضاییان به عنوان بازیکنی که از دفاع راست خیلی خوب توپ برای مهاجمان فراهم می‌کند در این موضوع بهترین است. در واقع دفاع راست باید در فضا قرار بگیرد و توپ را برای مهاجمان بریزد که از این حیث رضاییان بهترین در پست دفاع راست است و نمی‌دانم چرا به تیم ملی دعوت نمی‌شود.
خیلی از پیشکسوتان بازیکنان فعلی را به جهت استعداد خیلی قبول ندارند. مثلاً کریم باوی در مصاحبه‌اش به ما گفت الان بیشتر فوتبالیست‌های ما به جای فوتبال، بدل‌شان بازی می‌کنند و پول‌های بسیار زیاد می‌گیرند.
فوتبال تبدیل به یک صنعت شده و بالاخره چند سالی است پول خوبی به فوتبالیست‌ها داده می‌شود. در زمان ما استعدادهای بی‌نظیری مانند ناصر محمدخانی وجود داشتند که دیگر نظیرشان را نمی‌بینیم یا نامجومطلق، مختاری‌فر و احدی یا شاهرخ بیانی و چند بازیکن دیگر که مثل آنها پیدا نمی‌شود و شاید در نسل جدیدها و چند سال اخیر فقط علی کریمی باشد که به لحاظ استعدادی و توانایی‌های فردی یک نابغه محسوب می‌شود. البته جدا از این موضوع من اعتقاد دارم بازیکنی که به رده ملی می‌رسد واقعاً زحمت می‌کشد و مستحق دریافت پول خوب است. مثلاً وقتی بازی علیرضا جهانبخش یا سردار آزمون را در زنیت می‌بینم لذت می‌برم و تحسین‌شان می‌کنم.
بازیکنان جدیدی هم هستند که در مقام پاسخگویی به بازیکنان قدیمی می‌گویند اگر آنها هم که به استعدادشان می‌نازند با وجود پرس شدید و یارگیری فشرده، دیگر نمی‌توانستند ستاره باشند و به قولی خودشان را در فوتبال فعلی نشان دهند؟
کسی را با کسی نمی‌توان و نباید مقایسه کرد. من به عنوان نمونه بعضی از بازیکنانی را گفتم که واقعاً عالی هستند و تحسین‌بر‌انگیز کار می‌کنند اما کسانی که از پیشکسوتان و نسل خیلی خوب فوتبال ایران انتقاد می‌کنند، اگر زمان ما با آن فوتبال سخت و پراستعداد بودند، اصلاً نمی‌توانستند عرض اندام کنند و به جای فوتبال، باید دوچرخه‌سواری می‌کردند. بله، فوتبال فرق کرده اما نسل ما واقعاً نسل خیلی خوب و پرستاره‌ای بود که توانایی و استعداد فراوانی داشت.
چرا بعد از پاس تهران که در فرمت قدیم جام باشگاه‌های آسیا قهرمان شد دیگر تیمی از ایران نتوانسته قهرمان آسیا شود؟
چون داعیه حرفه‌ای داریم اما در اصل هنوز حرفه‌ای نشده‌ایم. پرسپولیس البته در این چند سال اخیر با کسب عنوان نایب قهرمانی به فینال رسید اما متأسفانه نتوانست قهرمان شود. به هر حال امیدوارم به زودی طلسم قهرمان نشدن تیم‌های ایرانی هم در لیگ قهرمانان آسیا شکسته شود.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.