جمعه ۸ بهمن ۱۴۰۰

لژیونرهای ایران، دور افتاده از متن

ستاره‌هایی که سوسو می‌زنند

ستاره‌هایی که سوسو می‌زنند
سعید آقایی
سعید آقایی

رقابت‌های لیگ‌های اروپایی آرام آرام به نیمه ابتدایی نیم فصل نخست می‌رسد و چهره مدعیان رخ می‌نماید. در این سیمابه هیجان‌انگیز ستاره‌ها مثل همیشه نقش کلیدی و پررنگی ایفا می‌کنند و گاه یک تنه نتیجه یک بازی را رقم می‌زنند.

ایران ورزشی: رقابت‌های لیگ‌های اروپایی آرام آرام به نیمه ابتدایی نیم فصل نخست می‌رسد و چهره مدعیان رخ می‌نماید. در این سیمابه هیجان‌انگیز ستاره‌ها مثل همیشه نقش کلیدی و پررنگی ایفا می‌کنند و گاه یک تنه نتیجه یک بازی را رقم می‌زنند.

 نبردهایی که پس از بحران کرونا پشت درهای بسته و استادیوم‌های سوت و کور و در غیاب عنصر تعیین‌کننده‌ای به نام تماشاگران و هواداران، بیش از همیشه شمایل ستاره‌ها را به رخ می‌کشد. ستاره‌هایی که حالا در سکوت مطلق همه چیز به ساق‌های آنها گره خورده تا کار را دربیاورند.
در فصل جاری چشم ما بیشتر از همیشه به قاره سبز دوخته شده چرا که کوچ گسترده ستاره‌های ایرانی به آن سوی مرزها ما را وادار کرده که بیشتر از قبل رقابت‌های اروپایی را دنبال کنیم و منتظر درخشش لژیونرهای ایرانی باشیم.
 جهش افسارگسیخته دلار سبب شده تا حتی بازیکنان درجه 2 لیگ ایران نیز برای هجرت بی‌تابی کنند تا آرزوهای خود را در آن سوی مرزها جست‌وجو کنند.
از همین رو فصل برای فوتبال ایران با چند خبر هیجان‌انگیز آغاز شد. درخشش و گلزنی‌های سریالی سردار آزمون در لیگ زودهنگام روسیه، ترانسفر جذاب مهدی طارمی به پورتو غول پرتغال، حضور فیکس جهانبخش در ترکیب برایتون در بازی‌های پیش فصل، بازگشت انصاری‌فرد به لیگ یونان و باشگاه معتبری چون آاک، حضور بیرانوند در آنتورپ و البته پیوستن علیپور و مغانلو به لیگ پرتغال و عزت‌اللهی به دانمارک برای ما نوید یک فصل رویایی را می‌دادند به ویژه اینکه لژیونرهای اصلی و مهم ما حتی فرصت درخشش در لیگ‌های قاره‌ای اروپا را نیز داشتند.
با وجود این دلخوشی اولیه اما ماجرا آنچنان که ما دوست داشتیم و منتظر بودیم، پیش نرفته. مهدی طارمی به عنوان مهم‌ترین ترانسفر ایرانی تابستان در پورتو یک نیمکت‌نشین مطلق است که تنها چند دقیقه در هر بازی به او فرصت می‌رسد. 
کنایه‌آمیز اینکه در همین پورتو ناکاچیمای ژاپنی حضور دارد که هر هفته در ترکیب اصلی به میدان می‌رود. جهانبخش بعد از آن استارت رویایی که ما را به یک فصل درخشان بعد از کابوس فصل گذشته لیگ جزیره امیدوار کرده بود، با یک مصدومیت بی‌موقع دوباره از لیست بیرون افتاده و کار دشواری برای بازگشت به لیست اصلی برایتون دارد.
سردار آزمون به عنوان ماشین گلزنی ایرانی در لیگ روسیه تسلیم کرونای منحوس بی‌موقعی شد که او را در حساس‌ترین مقطع از حضور در لیگ قهرمانان اروپا محروم ساخت. وضعیت بیرو از بقیه نومیدکننده‌تر است. گلر شماره یک ایران که با هزار امید و آرزو راهی اروپا شده بود، در لیگ درجه سوم بلژیک به نیمکت آنتورپ پیچ شده و تا به امروز یک دقیقه هم بازی نکرده. سعید عزت‌اللهی اگرچه بعد از دو فصل سرگردانی در لیگ یک انگلیس و لیگ بلژیک حالا در ترکیب وایله در لیگ دانمارک هر هفته بازی می‌کند اما درباره کیفیت این لیگ تردیدهای جدی وجود دارد به ویژه اینکه سعید پیراهن یکی از تیم‌های نه چندان مدعی و مهم دانمارک را بر تن کرده.
تازه‌وارده‌هایی چون علیپور در ماریتیمو و مغانلو در سانتاکلارا هم هنوز با اتمسفر فوتبال اروپا اخت نشده‌اند و حضورشان از چند دقیقه در هر بازی فراتر نمی‌رود.
در چنین وانفسایی تنها اخبار امیدوارکننده انتخاب امیر عابدزاده به عنوان بهترین گلر فصل لیگ پرتغال در ماریتیمو، پاس گل و گل‌های علی قلی‌زاده و کاوه رضایی در شارلروا و حضور انصاری‌فرد در ترکیب اصلی آاک است.
بقیه لژیونرها نظیر رامین رضاییان در الدحیل، علی کریمی در القطر، روزبه چشمی در‌ ام‌صلال، مهدی ترابی و مهرداد محمدی در العربی، مرتضی پورعلی گنجی در شنژن و... در لیگ قطر و چین توپ می‌زنند و با توجه به کیفیت لیگ‌های آسیایی روی درخشش آنها نمی‌توان چندان حسابی باز کرد و هیجان زده شد.
حالا و با جا افتادن فصل جدید لیگ‌های اروپایی همه خوشبینی‌های ابتدای فصل رنگ باخته‌اند و وضعیت نگران کننده لژیونرهای ایرانی واقعیت را به طرز بی‌رحمانه‌ای به ما یادآوری می‌کند. فوتبالی سترون که از پرورش یک ستاره بین‌المللی عاجز است و سقف آرزوهایش به اندازه‌ای کوتاه شده که باید به سوسو زدن گاه و بیگاه ستاره‌هایش در لیگ‌های درجه 3 اروپایی دلخوش باشد.
 
کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.