شنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۰

سختگیری علی دایی اتفاقاً حفاظت از حقوق سایپا است

سختگیری علی دایی اتفاقاً حفاظت از حقوق سایپا است
فرشاد کاس نژاد
فرشاد کاس نژاد خبرنگار

علی دایی به باز شدن پنجره نقل و انتقالات باشگاه سایپا اعتراض دارد. او حقوق دو سال قبل خود را طلب می‌کند و معترض است که چرا وقتی دستمزد او پرداخت نشده است، سازمان لیگ یا کمیته تعیین وضعیت به باشگاه سایپا اجازه نقل و انتقال می‌دهند. در فوتبال ایران به غلط چنین باوری وجود دارد که کوشش برای باز شدن پنجره نقل و انتقالات باشگاه بدهکار، کمک به آن باشگاه است اما این بدترین تصمیمی است که علیه باشگاه بدهکار گرفته می‌شود.

به گزارش ایران ورزشی؛ علی دایی به باز شدن پنجره نقل و انتقالات باشگاه سایپا اعتراض دارد. او حقوق دو سال قبل خود را طلب می‌کند و معترض است که چرا وقتی دستمزد او پرداخت نشده است، سازمان لیگ یا کمیته تعیین وضعیت به باشگاه سایپا اجازه نقل و انتقال می‌دهند.
در فوتبال ایران به غلط چنین باوری وجود دارد که کوشش برای باز شدن پنجره نقل و انتقالات باشگاه بدهکار، کمک به آن باشگاه است اما این بدترین تصمیمی است که علیه باشگاه بدهکار گرفته می‌شود.
فلسفه محرومیت از نقل و انتقالات این است که باشگاه بدهکار وقتی نمی‌تواند دستمزد بازیکن یا مربی پیشین خود را بپردازد، باید از قرارداد با بازیکن یا مربی جدید منع شود تا نظم مالی به آن باشگاه برگردد تا بتواند بدهی‌های انباشته خود را پرداخت کند و به وضعیتی از نظر اقتصادی برسد که خریدهای جدید به باشگاه آسیب نرساند.
در فوتبال ایران اما تمام مزایای بسته شدن پنجره یک باشگاه نادیده گرفته می‌شود و باز شدن پنجره با سهل‌انگاری و مماشات را کمک به باشگاه تلقی می‌کنند.
مسأله فقط علی دایی و سایپا نیستند، بلکه لازم است در فوتبال ایران فهمیده شود که بسته بودن پنجره نقل و انتقالات هر باشگاه بدهکار، به منافع آن باشگاه کمک می‌کند و اجازه نمی‌دهد که باشگاه آسیب‌های مالی بزرگتری به خود وارد کند. در فوتبال ایران بسیاری از بازیکنان و مربیان در مقابل باشگاه‌های بی‌تعهد مجبورند که بخشی از مبلغ قرارداد خود را ببخشند تا بتوانند با باشگاه به توافقی برای دریافت دستمزد خود برسند، آن هم پس از مدت‌ها تأخیر در پرداخت و شکایت‌هایی که نتایج دقیق و سریع ندارند. برخورد جدی با باشگاه‌های بدهکار و بسته نگه داشتن پنجره نقل و انتقالات اولین فایده‌اش می‌تواند این باشد که باشگاه‌ها تن به هر قرارداد گزافی که بیشتر از توان اقتصادی واقعی آنها باشد، ندهند. این می‌تواند منجر به نظام اقتصادی سالم‌ و واقعی بر فوتبال شود. باشگاه‌ها وقتی بدانند که نمی‌توانند با انبوهی از بدهی باشگاهداری کنند، آنگاه قراردادهایی را امضا می‌کنند که پرداختش را مقدور بدانند. این فیرپلی مالی را نیز در فوتبال ایران ترویج می‌کند. باشگاه سایپا یا هر باشگاه بدهکار دیگر را در فوتبال ایران باید با سختگیرانه‌ترین مقررات مجبور کرد که از خرید گزاف دست بردارند و مطابق آنچه در توان اقتصادی‌شان است، قرارداد امضا کنند یا تا روزی که صورت‌های مالی آنها بدهی را نشان ندهد، از قرارداد جدید منع شوند. این تصمیم کمک به باشگاه‌ها است و بهترین یاری و همراهی که نهادهای تصمیم‌گیر در فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ می‌توانند به باشگاه‌ها بکنند. هر مماشات در این زمینه، آسیب رساندن به باشگاه‌ها و آسیب بزرگ برای باشگاهداری در ایران است.
علی دایی برخورد سختگیرانه‌ای با باشگاه پیشین خود دارد و این نه تنها مذموم نیست و نباید با کدخدامنشی حل شود، بلکه هر مربی و بازیکن دیگری نیز باید با هر باشگاه دیگری بیش از این سختگیرانه رفتار کند تا باشگاه‌ها مجبور به نظم مالی شوند. نهادهایی که صاحب اختیار و تصمیم هستند، نه فقط برای محافظت از حقوق بازیکن و مربی، بلکه برای محافظت از حقوق باشگاه‌ها که شاید خود نیز از آن مطلع نباشند، باید در تصمیمات خود سخت‌گیر باشند و ببینند که با این سختگیری چه تغییراتی در رفتار مالی باشگاه‌ها رخ می‌دهد.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.