شنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۰

کاستی‌های گل درشت پرسپولیس و یک شکست قابل پیش‌بینی

بله این بار خبری از معجزه نبود

بله این بار خبری از معجزه نبود
محمد قراگزلو
محمد قراگزلو خبرنگار

شکست مقابل الهلال ناراحتی و غصه دارد اما شاید فقط برای دو ساعت. این سال‌ها مد شده که بعد از هر شکست بزرگی در فوتبال که جمعیتی میلیونی را غصه‌دار و برای برخی جوان‌تر‌ها و تینیجرها حکم پایان دنیا را پیدا می‌کند، می‌گویند زندگی ادامه دارد.

به گزارش ایران ورزشی؛ شکست مقابل الهلال ناراحتی و غصه دارد اما شاید فقط برای دو ساعت. این سال‌ها مد شده که بعد از هر شکست بزرگی در فوتبال که جمعیتی میلیونی را غصه‌دار و برای برخی جوان‌تر‌ها و تینیجرها حکم پایان دنیا را پیدا می‌کند، می‌گویند زندگی ادامه دارد. حالا درک این «زندگی ادامه دارد» برای نوجوانی که هنوز دغدغه کرایه خانه، هزینه‌های جاری زندگی روزمره، تربیت فرزند، حفظ سلامت خود و خانواده و ... را ندارد خیلی راحت نیست اما می‌شود برای آنها هم نسخه‌ای پیچید تا این شکست را راحت‌تر هضم کنند و با غم شکست حالا نه در عرض دو ساعت بلکه در کوتاه‌ترین زمان ممکن کنار بیایند.
معمولاً باخت‌های بزرگ غم و اندوه فراوانی دارد و تا چند روز هواداران تیم‌ها را درگیر می‌کند اما برای آن تینیجرها و جوان‌هایی که عاشقانه پرسپولیس را دوست دارند و برای شکست‌هایش اشک می‌ریزند یا آنهایی که تا مرز سکته پیش می‌روند باید خیلی چیزها را باز و شیرفهم کرد که پیروزی در یک مسابقه فوتبال تا حدود زیادی به توانایی فنی تیم، شامل جزئیات زیاد تکنیکی و بدنی و البته برخی اتفاقات طول مسابقه دارد.
حالا اگر تیم شما نسبت به حریف شرایط فنی ظرفیت پایین‌تری دارد یا باید به لحاظ تاکتیکی و فردی آنقدر قوی و متمرکز باشید که در اجرا، کارآیی حریف را پایین بیاورید یا باید منتظر رقم خوردن اتفاقات مسابقه به سود خویش بمانید.
مثلاً اینکه منتظر باشید تا یک پنالتی در شروع مسابقه یا اخراج بازیکن حریف جریان بازی را به سود تیم‌تان تغییر دهد و آن وقت حتی اگر ظرفیت فنی پایین‌تری هم داشته باشید شانس موفقیت‌تان بیشتر و بیشتر می‌شود و علناً یک معجزه رقم زده‌اید.
این معجزه‌ای بود که سال گذشته پرسپولیس در قطر رقم زد. تیمی که با 7 بازیکن جدید تازه یک هفته از شکل گرفتنش می‌گذشت و حتی برای صعود از مرحله گروهی امید زیادی نداشت، همان جا با دو برد مقابل تعاون و بعد شکست شارجه و صعود به مرحله حذفی نخستین فاز معجزه را رقم زد. پیروزی مقابل السد، پاختاکور و النصر با وجود تمام جزئیات فنی فوق‌العاده‌ای که مربیان و بازیکنان پرسپولیس رقم زدند و به لحاظ تاکتیکی، بدنی، تمرکز و فرم بازی عالی بودند اما همچنان نیاز به معجزه و رقم خوردن اتفاقات به نفع پرسپولیس داشت.
در بازی با پاختاکور اتفاقات بازی (اخراج ماشاریپوف در دقیقه15) به کمک پرسپولیس آمد و مقابل السد و نصر تیم یحیی با وجود فشار فراوانی که تحمل کرد به خاطر رعایت تمام نکات جزئی فنی، فرم خوب مسابقه‌ای که به تدریج در قطر شکل گرفت و شرایط بدنی ایده‌آلی که داشت از دل مسابقات سنگین در فواصل کوتاه یک معجزه بیرون آورد.
صعود به فینال 2020 یک معجزه بود همانطور که قبل‌تر صعود به فینال 2018 با معجزه رقم خورده بود اما معجزه همیشگی و دائمی نیست. گاهی برخی فاکتورها امکان رخ دادن معجزات را حتی برای تیم خوبی مثل پرسپولیس کم می‌کنند. مثلاً اینکه شما سه بازیکن ملی‌پوش دارید که با دوری دو هفته‌ای تمرینات شرایط مسابقه ندارند، اینکه تیم حریف در خانه و مقابل 20 هزار تماشاگرش بازی می‌کند، اینکه حریف سه بازیکن خارجی چند میلیون یورویی دارد که هر کدام‌شان برای تغییر جریان بازی و نتیجه مسابقه کفایت می‌کنند. یا اینکه می‌شود علل رخ ندادن معجزه را در مجموعه خودتان جست‌وجو کنید. اینکه تیمی که قهرمان شده به جای تقویت، نحیف‌تر شده، خودش عامل مهمی است تا معجزه و موفقیت از شما دور شود. اینکه تقویم مسابقات لیگ به شما کمک نمی‌کند تا در فرم مسابقه باشید یا بازیکنان ملی‌تان را نتوانید به موقع در اختیار بگیرید هر کدام برای زمین زدن تیم کافی است. پس دنبال چه می‌گردید؟
این همان الهلالی بود که نزدیک به یک ماه درباره ضعف‌هایش حرف می‌زدیم اما واقعیت همان چیزی بود که در زمین دیدیم. اینکه پرسپولیس از حریفش تیم‌تر است و بازی در ورزشگاه پر از تماشاگر عربستانی پرسپولیس را برای رسیدن به موفقیت جری‌تر می‌کند همه پیشفرض‌ها یا شعارهایی صرفاً برای قوت قلب دادن به تیم بود که عملاً خلافش ثابت شد. فوتبال یک دو دو تا چهارتای ساده دارد اما پر از جرئیات ریز فنی که در نهایت نتیجه را رقم می‌زند اما بعضاً با سبک سنگین کردن ظرفیت تیم و شرایط مسابقه می‌شود برخی نتایج را پیش‌بینی کرد. یعنی اگر زمینه رقم خوردن معجزه نباشد پیش‌بینی نتیجه چندان سخت نیست. مثل همین باختی که در ریاض برای پرسپولیس رقم خورد.
پرسپولیس 6 سال پیش در تهران، پیش چشم 100هزار هوادارش و در شرایطی که در طول بازی تحت تأثیر نمایش حریف بود، با معجزه دقیقه پایانی الهلال را شکست داد اما یک هفته بعد در ریاض سه گل خورد و حذف شد. شاید بگویید آن تیم با تیم امروز تفاوت‌های چشمگیری داشت و به لحاظ مهره با مجموعه فعلی قابل قیاس نبود اما ببینید چه شده بود که حتی تیم فوق‌العاده یحیی هم برای پیروزی در ریاض بیشتر از همیشه به معجزه نیاز پیدا کرد و غیر از آن هیچ جوره برنده نمی‌شد. معجزه‌ای که رخ نداد چون اصلاً مقدماتش فراهم نبود و به هیچ وجه نمی‌شد تیم ناآماده و کم‌بنیه این فصل را با تیم جسور، آماده، هماهنگ و فوق‌العاده سال گذشته در قطر مقایسه کرد.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.