چهارشنبه ۱۰ آذر ۱۴۰۰

آیا باقری، نکونام، قایقران و فنونی‌زاده سرعت داشتند؟

حمله به عزت‌اللهی تخریب یا انتقاد؟

حمله به عزت‌اللهی تخریب یا انتقاد؟
امیر اسدی
امیر اسدی خبرنگار

داستان انتقاد از سبک بازی و ترکیب تیم ملی ادامه دارد و در این بین افرادی چون جلال چراغپور هم دست روی یک بازیکن خاص گذاشته و در روزها و هفته‌های اخیر به او حمله کرده‌اند. بازیکنی به نام سعید عزت‌اللهی که مشخص نیست چرا آماج حملات چراغپور قرار گرفته و سرمربی اسبق نیروی زمینی در لیگ یک، فقط از سبک فوتبال او انتقاد می‌کند و مدام او را مورد نقد قرار می‌دهد.

به گزارش ایران ورزشی؛ داستان انتقاد از سبک بازی و ترکیب تیم ملی ادامه دارد و در این بین افرادی چون جلال چراغپور هم دست روی یک بازیکن خاص گذاشته و در روزها و هفته‌های اخیر به او حمله کرده‌اند. بازیکنی به نام سعید عزت‌اللهی که مشخص نیست چرا آماج حملات چراغپور قرار گرفته و سرمربی اسبق نیروی زمینی در لیگ یک، فقط از سبک فوتبال او انتقاد می‌کند و مدام او را مورد نقد قرار می‌دهد. چراغپور بعد از بازی ایران- امارات که با پیروزی یک بر صفر تیم ملی به پایان رسید، از سرعت پایین سعید عزت‌اللهی ایراد گرفت. بازیکنی که برابر امارات و در آن شرایط عجیب و غریب هم یکی از بازیکنان کلیدی تیم ملی بود و البته مثل همیشه بیشتر از همه دوید و درگیر شد.
اینکه سعید عزت‌اللهی کند است یا نیست، جای بحث کارشناسی دارد اما آیا بازیکنانی که در دنیای فوتبال و یا در ترکیب سال‌های قبل تیم ملی در این پست به میدان رفته‌اند، همگی سرعت داشته‌اند؟ از سیروس قایقران، مهدی فنونی‌زاده، کریم باقری بگیرید و به جواد نکونام و محمد علوی برسید. آیا اینها برای بازی در پست هافبک دفاعی سرعت داشتند یا نیاز به سرعت داشتند که ما از عزت‌اللهی چنین شرایطی را می‌خواهیم؟ یا بازیکنانی چون پل پوگبا، تونی کروس و در سال‌های قبل دونگای برزیلی. اینکه یک هافبک دفاعی سرعت هم داشته باشد، اتفاق خوبی است اما ماهیت بازی در این پست، ارائه فوتبال درگیرانه، فیزیکی، استفاده از پاس‌های درست، گردش بازی به نقاط مختلف زمین و همچنین قدرت شوتزنی است. در کنار اینها اگر هافبک دفاعی سرعت هم داشته باشد که چه بهتر. سعید عزت‌اللهی تمام این آیتم‌ها را دارد که می‌توانند حتی سرعتی نبودن او را پوشش بدهند. اصلاً اگر عزت‌اللهی تمام این خصوصیات را داشت که در رئال‌مادرید بازی می‌کرد و نه وایله دانمارک.
چراغپور معتقد است اسکوچیچ باید از زوج نوراللهی و قدوس در مرکز زمین استفاده کند. برخی اوقات از این اظهارنظرها شگفت‌زده می‌شویم. بخصوص اینکه درباره بازی با کره‌جنوبی صحبت می‌کنیم و البته همه از شکنندگی دفاع مرکزی تیم ملی آگاه‌اند. آیا خروج یک هافبک دفاعی صرف که در دوران مربیگری کارلوس کی‌روش، نقش بسزایی در بسته ماندن دروازه ایران داشت، تصمیم درستی بود؟ آیا احمد نوراللهی که به اعتقاد چراغپور فصل قبل 30 بار برای پرسپولیس در پست هافبک دفاعی به میدان رفته و البته چندان درست هم نیست (نوراللهی فصل قبل بیشتر هافبک نفوذی و گاهاً مهاجم پرسپولیس بود ) می‌توانست یک‌تنه وظایف دفاعی را بر عهده بگیرد؟ مگر اسکوچیچ در اردوهای نخست تیم ملی این وظیفه را به نوراللهی واگذار نکرد؟ آیا جوابی گرفت؟ همین مسأله باعث شد تا سعید عزت‌اللهی دوباره به ترکیب تیم ملی برسد و هافبک دفاعی ثابت تیم ملی شود.
تمام بازیکنان فوتبال که در پست‌های مختلف بازی می‌کنند، همگی بهترین خصوصیات ممکن را ندارند. هر بازیکنی نقاط ضعف و قوتی دارد و مهم این است که بتواند آنها را تقویت و در بهترین شرایط به تیم‌های ملی و باشگاهی‌اش کمک کند. کارشناس‌هایی که باتجربه‌اند و سن و سالی دارند اما در فوتبال به آنها اعتمادی نمی‌شود هم بهتر است نقدهای دلسوزانه انجام بدهند و دانش خود را در بهترین مسیر هزینه فوتبال کنند.
نقد را می‌شود با الفاظی دیگر هم به زبان آورد. آن هم از بازیکنی که مقابل کره‌جنوبی یک سر و گردن از تمام بازیکنان حاضر در زمین بالاتر بود و نشان داد مثل دوران مربیگری کارلوس کی‌روش، باز هم می‌تواند مهره‌ای کلیدی در ترکیب تیم ملی باشد. کسی مدعی نیست که حتی در بهترین شرایط نباید انتقاد کرد اما می‌شود مثلاً اینگونه نقد کرد: «بهتر است سعید عزت‌اللهی یک مقدار روی سرعت خود کار کند.» وقتی طی یک هفته و میان 23 بازیکن، فقط منتقد یک بازیکن باشیم که اتفاقاً یکی از بهترین بازی‌های سال‌های اخیر خود را انجام داده، ماجرا کمی مبهم می‌شود. مبهم و البته تا حدودی یکطرفه.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.