جمعه ۱۲ آذر ۱۴۰۰

سامان قدوس چقدر به کار یوزها می‌آید؟

اهمیت از یاد رفته نسل منقرض شده

اهمیت از یاد رفته نسل منقرض شده
وصال روحانی
وصال روحانی خبرنگار

می‌دانیم حقیقت امر چیست اما عده‌ای بر این اعتقادند که اگر از سامان قدوس در بازی‌های تیم ملی فوتبال ایران استفاده بهینه و بیشتری صورت گیرد، این تیم به نتایج بهتری نایل خواهد شد و بسیار بدیهی است که بعد از تساوی خانگی اخیر یوزها با کره‌جنوبی، این طرز فکر پررنگ‌تر شده باشد.

به گزارش ایران ورزشی؛ می‌دانیم حقیقت امر چیست اما عده‌ای بر این اعتقادند که اگر از سامان قدوس در بازی‌های تیم ملی فوتبال ایران استفاده بهینه و بیشتری صورت گیرد، این تیم به نتایج بهتری نایل خواهد شد و بسیار بدیهی است که بعد از تساوی خانگی اخیر یوزها با کره‌جنوبی، این طرز فکر پررنگ‌تر شده باشد.
نگاهی عمیق‌تر به موضوع ما را به این نکته و سؤال می‌رساند که آیا در دوره «پسا کی‌روش» نباید پست حساس و مهم هافبک آزاد بازیساز و تهاجمی به‌گونه‌ای بازسازی و از نو تعریف و اجرا می‌شد که تیم ملی از نظر میزان خلاقیت احساس ضعف و کمبود نکند. مجتبی جباری واپسین مرد شاخص از نسل تقریباً منقرض شده هافبک آزاد بازیساز بود که در نظام کاری سرمربی پرتغالی و ترشروی اسبق تیم ملی ایران مورد استفاده قرار گرفت و پس‌از طاقچه‌بالا گذاشتن او سرمربی سرسخت موزامبیکی الاصل یوزها پشت دستش را داغ کرد که دیگر از هیچ بازیکنی در این پست استفاده نکند و تابلوی غیررسمی «تعطیل است» را بر سردر این پست نصب کند!

زمان تغییر رسیده است
سامان قدوس که هوادارانش می‌گویند می‌تواند جباری وار و حتی فراتر از او یک هافبک آزاد تهاجمی و پایه‌گذار اولیه و حتی ثانویه حملات تیم ملی باشد، چگونه بازیکنی است؟
به‌رغم محرومیت چهارماهه دو سال پیش وی که توسط فیفا برای او اعمال شد و محصول عقد قرارداد تقریباً همزمان وی با دو تیم اروپایی و شکایت یکی از آنها به نهاد حاکم بر فوتبال جهان بود، آماری که وی در دهه‌اخیر به ثبت رسانده، نشانگر لیاقت فنی او است و با قدری اغماض شاید بتوان پذیرفت که اگر او توسط دراگان اسکوچیچ مورد استفاده بیشتری قرار گیرد، می‌تواند بازی روبه‌جلوی تیم ملی را قدری روان‌تر و چرخ‌دنده‌های کار تهاجمی یوزها را مقداری کارآمدتر کند. اینکه این امر تا چه میزان در دیدار با رقبای پرتوان‌تر کارگر واقع شده و اوضاع را بیشتر به سود ما خواهد کرد، محل مناقشه و تردید است اما شکی نیست که با احتساب پایان فرمانروایی افکار کی‌روش بر تیم ملی زمان استفاده بیشتر از هافبک‌های خلاق هم رسیده است.
هافبک‌هایی از تبار مجتبی جباری یا قاسم حدادی‌فر که در 38 سالگی هم فعال است و در لیگ بیست‌ویکم در تیمی به جز ذوب‌آهن فعالیت خواهد کرد و البته در اندازه‌های حمید درخشان و علیرضا منصوریان که در گذشته دورتر سکاندار خط میانی و طراح حملات رو به جلو بودند و همچنین امیر قلعه‌نویی و محسن عاشوری که پاس‌های «تودر»‌شان از فرط دقت انگار روی خط‌ کش گذاشته شده بود و البته عصر کیا و بیای آنها در سال‌های 1986 تا 1996 میلادی بود و تعداد پاس‌گل‌های آنان برای امثال فرشاد پیوس و صمد مرفاوی به حدودی خیره‌کننده می‌رسید.

درخشش در میدان سخت‌تر
ما نمی‌دانیم که سامان قدوس و مدل بازی‌اش تا چه میزان یک انطباق حداقل 80 درصدی با افرادی دارد که نام‌شان را آوردیم اما این مسأله مبرهن است که این هافبک 38 ساله و ایرانی‌تبار متولد شهر مالموی سوئد در تیم‌های تریلبورگ، سریانسکا و اوسترسوند این کشور همیشه نقش و نمای یک هافبک خلاق و فرصت‌ساز و روبه‌جلو با توفیق محسوس ایفا می‌کرد و وقتی به امی‌ین فرانسه رفت نیز وظایف این پست را در فصل 2020-2019 به‌خوبی انجام داد و با این اوصاف از او انتظار می‌رفت که در برنتفورد میهمان تازه لیگ برتر انگلیس نیز همان قدر موفق باشد. با این حال او تا این نقطه از فصل 2022-2021 این لیگ فقط در سه‌بازی از 8 مسابقه برنتفورد مورد استفاده قرار گرفته و فزون‌تر از 104 دقیقه در میدان حاضر نبوده و تنها در یکی از آنها در ترکیب صابت قرار داشته و در دو تای دیگر نیمکت‌نشینی در بخش‌هایی از نیمه دوم به زمین گسیل شده است. این سه بازی در مقابل کریستال پالاس، استون ویلا و چلسی بوده که سومی صدرنشین لیگ است ولی این استفاده اندک و جا نیفتادن او به حد کفایت طبعاً سبب شده کار مهمی در این دیدارها از او سر نزند. این امر در حالی تحقق یافته که قدوس در فصل گذشته در 43 بازی برنتفورد در لیگ چمپیون‌شیپ انگلیس که معادل «لیگ‌ یک» آنها است، به‌کار گرفته شد که 16 مسابقه آن در ترکیب ثابت بود و 27 دیدار در جمع ذخیره‌ها و مجموعاً 1513 دقیقه پا به توپ شد و 3 گل هم به‌ثمر رساند. شاید تصور شود که این بیلان بهتر محصول آسان‌تر بودن «لیگ یک» انگلیس در قیاس با لیگ برتر این کشور است حال آن که به لحاظ کیفیت کار و دشواری فرق چندانی بین آنها وجود ندارد و اگر هم قرار است یکی از دیگری سخت‌تر باشد، این عنوان به لیگ چمپیون‌شیپ تعلق می‌گیرد که به‌جای 20 تیمی بودن 24 تیمی است و به تبع آن به‌جای 38 هفته طول کشیدن 44 هفته زمان می‌برد و اضافه بر آن سرشار از مسابقات فیزیکی و درگیری و برخوردهای بی‌رحمانه است.

اگر به «قطر 2022» برویم
به‌رغم همه این توصیف‌ها و توضیحات مشخص نیست که اگر قدوس بیشتر برای تیم ملی ایران بازی کند و فیکس شود گشایشی را در کار ما ایجاد خواهد کرد که در عصر فوران هافبک‌های سرسخت و پرکار و دونده و یارگیر به یک چیز نادر در این تیم تبدیل شده و آمار قدوس در جمع یوزها هم که مبتنی بر انجام 27 بازی برای آنها و زدن فقط دو گل (مقابل یمن و پاناما) است، به تنهایی جواب این سؤال را نمی‌دهد و گره‌ کار را نمی‌گشاید. آن‌چه قطعی می‌نماید و نیازی به ارجاع به آمار موجود و رزومه قدوس و سایرین هم ندارد، این است که در صورت صعود ایران به مرحله نهایی جام جهانی بیست و دوم و حضور در آوردگاه «قطر 2022» که امری بسیار محتمل و حتی حتمی است، هر میزان خلاقیت و کار بالای فنی و فردی و توأم با گشایش نیز در روش کار هافبک‌های خود داشته باشیم، باز هم کم خواهد بود زیرا در آنجا حریفان ما امثال سوریه، لبنان، عراق و حتی کره‌ نخواهند بود و با رقبایی به شدت قوی‌تر روبه‌رو خواهیم شد و طبق ضرب‌المثل قدیمی خودمان چنین کاری «گاو‌ نر می‌خواهد و مرد کهن» و هافبک‌هایی که فقط تخریبی و جنگنده نباشند بلکه بدانند چطور رو به‌جلو بازیسازی کنند و با پاس‌هایی دقیق و راهگشا مقدمات گلزنی را فراهم آورند و حریفان را دائماً در شرایط تهدید و هراس نگه دارند.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.