سه شنبه ۹ آذر ۱۴۰۰

پالس‌های متناقض از استقلال

پالس‌های متناقض از استقلال
آرمن ساروخانیان
آرمن ساروخانیان خبرنگار

استقلال با وجود جدایی تعدادی از بازیکنان کلیدی و تغییرات پرشمار در فهرست بازیکنانش وضعیت خیلی خوبی در جدول لیگ دارد. دو برد، شش امتیاز و دو کلین‌شیت آمار خیلی خوبی برای شروع فصل است. نمایش استقلال در این 180 دقیقه اما با این آمار همخوانی ندارد. تیم مجیدی هرچند هنوز امتیازی از دست نداده، ولی کیفیت فنی و سطح هماهنگی بازیکنان هنوز در حد تیمی نیست که بخواهد برای قهرمانی لیگ برتر بجنگد.

ایران ورزشی - استقلال با وجود جدایی تعدادی از بازیکنان کلیدی و تغییرات پرشمار در فهرست بازیکنانش وضعیت خیلی خوبی در جدول لیگ دارد. دو برد، شش امتیاز و دو کلین‌شیت آمار خیلی خوبی برای شروع فصل است. نمایش استقلال در این 180 دقیقه اما با این آمار همخوانی ندارد. تیم مجیدی هرچند هنوز امتیازی از دست نداده، ولی کیفیت فنی و سطح هماهنگی بازیکنان هنوز در حد تیمی نیست که بخواهد برای قهرمانی لیگ برتر بجنگد.
بخشی از این ناهماهنگی‌ها با توجه به اضافه شدن بازیکنان جدید و جدا شدن تعدادی از بازیکنان باسابقه طبیعی است. در حالت خوشبینانه کادر فنی استقلال می‌تواند به مرور زمان کیفیت تیم را ارتقا بدهد بخصوص اینکه در هفته‌های اول برنامه نسبتاً آسانتری دارد، ولی بی‌توجهی به ضعف‌های آشکار تیم ساده‌لوحانه خواهد بود و یک نتیجه ضعیف می‌تواند آرامش فعلی را به هم بزند. این مشابه سناریویی است که فصل گذشته برای محمود فکری رخ داد و با وجود نتایج خوب هفته‌های اول قابل پیش‌بینی بود که آن تیم دیر یا زود به بن‌بست می‌رسد.
پس از جدایی قایدی و دیاباته به نظر می‌رسید که بحران اصلی استقلال در خط حمله است، ولی در این دو بازی خریدهای جدید، جعفر سلمانی و کوین یامگا اجازه ندادند مشکلی از این بابت احساس شود. یامگا مقابل ذوب‌آهن در اولین بازی‌اش شاهکار کرد و اگر بتواند این فرم را تا پایان فصل حفظ کند، هواداران خیلی زود دیاباته را فراموش خواهند کرد.
مشکل اصلی استقلال در خط میانی است که بازیکنان مشابه زیادی در فهرست حضور دارند، ولی آنها هنوز نتوانسته‌اند که معضل بازیسازی را حل کنند. مهدی‌پور، رضاوند، نیک‌نفس، مهری و چشمی هافبک‌های دفاعی هستند که بیشتر ویژگی‌های تخریبی دارند، ولی برای طراحی حملات و انتقال توپ به خط حمله تا به حال گزینه‌های مناسبی نبوده‌اند.
کادر فنی در بازی‌های اخیر اصرار به استفاده از چیدمان
|1-2-4-3 دارد؛ سیستمی مدرن و پیچیده که در ایران به ندرت به کار گرفته شده و مهم‌تر از آن به نظر می‌رسد استقلال بازیکنان مناسبی برای آن ندارد. در همین دو بازی پرس سنگین هوادار و ذوب‌آهن، استقلال را در بیشتر دقایق زمینگیر کرد و بازیسازی از عقب زمین به سختی صورت می‌گرفت. دو بال کناری نزدیک سه مدافع میانی بازی می‌کردند و در خط میانی برتری عددی با حریفان بود. حالا تیم‌های دیگر هم با رصد این دو بازی متوجه می‌شوند که با پرس کردن خط دفاع می‌توانند روند بازی استقلال را مختل کنند.
هوادار و ذوب‌آهن تیم‌های دونده‌ای هستند، ولی استقلال خوش‌شانس بود که در خط حمله مهره‌های تمام‌کننده‌ای نداشتند. تیم مجیدی در ادامه مسیر با حریفان سخت‌تری روبه‌رو می‌شود و نمی‌تواند در تمام بازی‌ها به نبوغ یامگا یا بازیکن دیگری دل ببندد.
استقلال در بازی دوشنبه کنترل مرکز زمین را از دست داد و مالکیت بالاتر ذوب‌آهن هم این موضوع را تأیید می‌کند. ورود مهری به جای مطهری تعویضی برای بالا بردن قدرت خط میانی استقلال بود که نتیجه نداد و برتری ذوب‌آهن در این منطقه ادامه پیدا کرد. کادر فنی استقلال تا شنبه و بازی با تراکتور فرصت دارد که چاره‌ای برای این مشکل پیدا کند. راه حل اول این است که مجیدی ترکیب جدیدی را در خط میانی محک بزند، ولی اگر تغییرات بی‌نتیجه باشد او در درازمدت چاره‌ای جز تغییر سیستم بازی تیمش نخواهد داشت.
یکی دیگر از اتفاقات مهم بازی با ذوب‌آهن مصدومیت حسینی و بازی دوباره مظاهری بود. در استقلال مدت‌ها این بحث مطرح بود که حضور دو دروازه‌بان مدعی دردسرساز است و بهتر است عذر یکی از آنها خواسته شود. در تعطیلات تابستانی هر دو دروازه‌بان تا آستانه جدایی پیش رفتند و بازگشت آنها به فهرست تیم تنها ناشی از برخی اتفاقات بود. ماجرای فولادشهر اما نشان داد تیمی مدعی مثل استقلال باید دو دروازه‌بان آماده داشته باشد و آنها هم به جای قهر و ناراحتی بهتر است حرفه‌ای رفتار کنند و با این شرایط کنار بیایند.
 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.