پنج شنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۰

نه این و نه آن

شمشیربازی در دوران گذار

شمشیربازی در دوران گذار
وصال روحانی
وصال روحانی خبرنگار

شمشیربازی ایران از منظرهایی خاص یک عصر «گذار» را سپری می‌کند.

به گزارش ایران ورزشی؛ شمشیربازی ایران از منظرهایی خاص یک عصر «گذار» را سپری می‌کند. از یک‌سو پیمان فخری سرمربی بسیار موفق تیم ملی اسلحه سابر این پست را ترک کرده و بیش از پیش به سوی کارهای اجرایی و امور تشکیلاتی در ورزش رفته و تصدی سمت سرپرستی کاروان اعزامی ایران به بازی‌های آسیایی 2022 چین جدیدترین محصول این رویکرد است و در همین ارتباط می‌توان نزدیک شدن مجتبی عابدینی 36 ساله به مرز بازنشستگی، عدم درخشش محمد رهبری و محمد فتوحی در المپیک امسال و تک افتادن علی پاکدامن را که تنها مهره موفق سابربازان در «توکیو 2021» بود، دیگر عوامل نزول تیم ملی این رشته و قطعات تکمیل ‌کننده این پازل دانست. از جانب دیگر فدراسیون شمشیربازی با پذیرش اجباری استعفای فخری و وسیع‌تر کردن پروسه تقویت تیم‌های ملی دو اسلحه دیگر (اپه و فلوره) عملاً پذیرفته است که به عصری تازه و دوره‌ای متفاوت پای بگذارد. عصری که خود نیز می‌داند با پیروزی‌های شگرف دهه 2010 همراه نخواهد بود. در آن دوره سابربازان ایران نه تنها از بزرگان آسیا بلکه جزو شاخص‌ترین‌های جهان شدند و یک مدال برنز انفرادی قهرمانی جهان 2018 را توسط عابدینی صید کردند و با همین ورزشکار پرتجربه به رتبه چهارم المپیک 2016 ریودوژانیرو هم رسیدند و حتی در المپیک توکیو که با نتایجی ضعیف و دور از انتظار برای‌شان همراه شد، با قرار داشتن در جمع نادر و ارزشمند 8 تیمی که به المپیک راه یافته و برای مدال‌های سابر تیمی می‌جنگیدند، بر ارزش‌های فراوان خود از نو پای فشردند.
پاکدامن به تازگی راهی یک اردوی تمرینی در فرانسه شده و این کار به دعوت مستقیم خود فرانسوی‌‌ها انجام شده و این امر نشان می‌دهد وی از دیدگاه جامعه ورزش فرانسه که همیشه از بزرگان درجه اول شمشیربازی بوده و مدال‌های جهانی، المپیکی و اروپایی‌اش غیر‌قابل شمارش است، چه ارج و قرب بالایی دارد و تا چه میزان برای او اعتبار قایلند. با این حال باید پذیرفت که عابدینی پس ‌از 20 سال ابراز وجود در سابر به پایان فروغش نزدیک شده و اگر هم مدال‌هایی تازه در یکی دو سال بعدی بگیرد، آینده‌ای برای او متصور نیست و المپیک 2024 پاریس، المپیک وی نیست. فتوحی هرگز به سطوح سه عضو دیگر تیم سابر نرسیده و رهبری به‌رغم امیدهای فراوانی که به وی می‌رفت، در المپیک به تأخیر افتاده توکیو هیچ کار بزرگی نکرد. فدراسیون شمشیربازی که ریاست آن در دو دهه اخیر بجز در مقاطعی اندک با فضل‌الله باقرزاده بوده، همواره ادعا کرده که همانقدر وقت و انرژی روی تقویت و بالندگی تیم‌های ملی فلوره و اپه گذاشته که صرف تقویت قسمت سابر کرده، حال آنکه این مسأله صحت ندارد و بالندگی چشمگیر سابر و خاموش و کم‌فروغ بودن ورزشکاران اپه و فلوره به‌طور خودکار و به ‌شکل بدیهی سبب شده بود که بیشتر بودجه و تلاش و وقت فدراسیون صرف تقویت و درخشش سابر‌بازان شود و ورزشکاران دو اسلحه دیگر هرگز از همان برنامه‌ریزی و حمایتی برخوردار نشوند که سابر از آن بهره گرفته است. از بد حادثه برای اپه و فلوره یک مربی همه کاره و هنرمند مثل پیمان فخری هم که یک تنه سابر را متحول کرد، برای آنها موجود و در کار نبود تا با همت و دیدی خوب و نقشه چینی صحیح و اجرای دقیق آن اوجگیری آنها را هم موجب شود و با اینکه مربیان این دو قسمت نیز سزاوار تقدیرند و زحمات‌شان بر هیچ‌کس پوشیده نیست اما هرگز یک مربی در اندازه‌های فخری و با درجه استادی و میزان همت و مقدار نبوغ وی در این دو ماده سر بر نیاورد تا آنها هم خوشبخت شوند.
بنابراین فدراسیون شمشیربازی در میانه‌های پاییز گاهی سرد و گاهی گرم سال 1400 با یک موقعیت «نه این و نه آن» مواجه است. این بدان معنا است که به‌رغم تلاش‌های صورت گرفته نه هنوز توانسته فلوره و اپه را احیا کند و نه قادر شده از نزول محسوس اخیر سابر‌بازان جلوگیری کند که حالا تک ‌ستاره سرنوشت‌ساز خود را نیز که همانا سرمربی استثنایی‌شان که پیمان فخری‌ بود، از دست داده و او را دور از عرصه مربیگری و مشغول کارهای مدیریتی و رتق و فتق امور تشکیلاتی می‌بینند و وفق یافتن‌شان با سرمربی جدید و جانشین فخری هم با اینکه وی از دستیاران اصلی فخری بوده، سخت و زمانبر خواهد بود. البته به‌رغم نزول سابر‌بازان، کلاس و روال کار همچنان بالاتر آنها سبب خواهد شد که مردان اپه و فلوره تا چند سال بعد نیز نتوانند به سطوح و اندازه‌های آنان نزدیک شوند اما وقتی آنها نتوانند به‌کارهای بزرگ دهه قبلی خود استمرار بخشند و به نتایجی ضعیف‌تر از گذشته برسند، شمشیربازی به مرحله‌ای گام‌ خواهد گذاشت که طی آن باید کل کارها و تلاش‌های 15 سال اخیر خود را بازبینی و ارزشگذاری کند و با آسیب‌شناسی و تشخیص موارد ترمیمی و بهسازی نکات و مواردی که با ضعف و لغزش همراه بودند، یک نقشه راه درست و دقیق و تازه و قابل پیمودن را برای خود ترسیم کند. نقشه‌ای که البته اجرای آن به زمانی طولانی نیازمند است و یک‌شبه و یک‌ساله و حتی دو سه ساله هم حاصل نمی‌آید و قسمت مربوط به همسان‌سازی اپه و فلوره با سابر شاید در 10 سال هم محقق نشود. با این حال هر جور به قضیه نگاه کنیم، این کاری الزامی و وظیفه‌ای ضروری و یک امر غیر قابل اجتناب برای فدراسیون شمشیربازی در زمانه‌ای است که نه سابر شکوفایی و قدرت پنج سال پیش خود را دارد و نه اپه و فلوره به سطوحی رسیده‌اند که باقرزاده به کرات ادعای نیل به آن را داشته و البته از اجرای آن بازمانده است.
 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.