دوشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۹

پرونده ای برای فقر مهاجم گلزن در لیگ برتر

فقر قاتل

فقر قاتل

یکی از روتین‌های لیگ برتر که هرساله میانگین پائین گل در بازی، امید گلزنی تیم‌ها و تعداد گل‌های بهترین مهاجم لیگ بر آن صحه می‌گذارد؛ کمبود مهاجم تمام‌کننده است.

گلزنی معضل بزرگ لیگ ایران در چند فصل اخیر شده. معضلی که آن را از تعداد نازل گل‌های آقای گل‌های لیگ و البته سیل خرید مهارناشدنی مهاجمان خارجی بی‌کیفیت و باکیفیت حاضر در لیگ به عینه می‌بینیم؛ استوکس، اوساگونا، دیاباته، کی‌روش و ... . فوتبال ایران چرا نمی‌تواند مهاجم درجه یک بسازد؟ ریشه این فقر در کجاست؟ صفحه آنالیز امروز، این ماجرا را واکاوی می‌کند.

1

مازیار گیلکان: مسأله فقر گل در فوتبال ایران فقط مسأله مهاجمان نیست، مسأله کم گل‌زدن مهاجمان در ایران نیز مسأله ضعف در یک پست نیست.در فوتبال نمی‌تواند یک ضعف در یک نقطه در یک نسل اتفاق  بیفتد. جریان رشد و پرورش بازیکن، جریان کیفیت آموزش به یک پست در یک نسل خلاصه نمی‌شود، یک جریان فراگیر است که در شمارش تعداد گل‌های زده، شاید مربوط به پست مهاجمان به نظر برسد اما این تمام واقعیت نیست. فوتبال ایران سال‌هاست روش جایگزین آموزش به جای فوتبال کوچه و فوتبال در زمین خاکی ندارد. باشگاه‌ها نتوانسته‌اند بعد از جریان پرورش سنتی در فوتبال ایران، خود را به عنوان پرورش‌دهنده و سازنده معرفی کنند و نزول کیفیت حرف بیراهی نیست.

2

سام ستارزاده: یکی از روتین‌های لیگ برتر که هرساله میانگین پائین گل در بازی، امید گلزنی تیم‌ها و تعداد گل‌های بهترین مهاجم لیگ بر آن صحه می‌گذارد؛ کمبود مهاجم تمام‌کننده است؛ کمبود شخصی که قدر موقعیت‌های مرده ویا حداقل متوسط را بداند و راه توپ به دروازه را پیداکند. امسال، با کوچ بیش از پیش مهاجمان مطرح داخلی به ورای مرزها و منع مهاجمان خارجی از جایگزینی این داخلی‌های مطرح، این ضعف ممکن است بیش از فصول قبل هم نمایان‌گردد؛ مگر آن که با خیل عظیمی از استعدادهای کشف‌شده مواجه‌گردیم که در لیگ بیستم به فوتبال ایران معرفی می‌شوند؛ رخدادی که به وقوع پیوستن آن فراتر از ظرفیت‌های فوتبال باشگاهی کشور است.

3

میعاد نیک: فوتبال باشگاهی ایران هرچه مهاجم خوب در چنته داشته را به اروپا ترانسفر کرده تا در پرتغال، روسیه، یونان و بلژیک خوش بدرخشند و جای خالی‌شان هم پر نشود. پرسپولیس اگر مهدی طارمی را از دست داد، سپاهان اگر سردار آزمون را خیلی زود ترانسفر کرد و استقلال اگر کاوه رضایی را از دست داد اما هیچ‌کدام نتوانستند آنطور که باید جایگزینی درخور نام باشگاه‌شان پیدا کنند و به فکر آینده باشند.

4

سامان موحدی راد: یکی از مهم‌ترین دلایلی که فوتبال ایران چندان جای مناسبی برای پرورش مهاجمان درجه یک نباشد این است که فوتبال در ایران بسیار محافظه‌کارانه و نتیجه‌گرا دنبال می‌شود. چنین فوتبال نتیجه‌گرایی چندان مناسب پرورش مهاجمان سیری ناپذیر نیست. وقتی تیم‌ها با زدن یک گل اغلب به ضدفوتبال روی می‌آورند دیگر فرصتی برای ساختن مهاجمان ششدانگ پدید نمی‌آید.

5

علی کمانگری: تیم‌های لیگ برتر می‌توانند برای رفع مشکل تمام‌کنندگی مهاجمان خود، یک مهاجم سابق را به عنوان مربی مهاجم‌ها استخدام کنند تا در تمرینات هم روی ضربات نهایی بازیکن کار کند و هم اگر مهاجم اصلی چند هفته است که گل نمی‌زند یا فرصت مهمی را از دست داده، او را از نظر روانی به شرایط مطلوب برگرداند. چنین اتفاقی در بسیاری از تیم‌های اروپایی هم رخ می‌دهد. به طور مثال، در تیم بایرن، میرو کلوزه، مهاجم اسبق این باشگاه و تیم ملی آلمان، به تازگی مربی مهاجم‌های تیم اصلی شده است. وقوع چنین اتفاقی در لیگ ایران هم می‌تواند کمی از خشکسالی موجود در زمینه‌ی گل‌های‌زده بکاهد.

 


 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.