پنج شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۰

پاپو گومز: می خواستم نماد آتالانتا شوم و به بازنویسی تاریخ این تیم ادامه دهم

پاپو گومز: می خواستم نماد آتالانتا شوم و به بازنویسی تاریخ این تیم ادامه دهم

الخاندرو پاپو گومز، مهاجم آرژانتینی سویا در مصاحبه با DAZN در مورد جدایی اش از آتالانتا و حضور در سویا صحبت کرد.

به گزارش ایران ورزشی و به نقل از وبسایت گل، گومز در این مصاحبه گفت:

شهر سویا مرا یاد جنوب ایتالیا می اندازد. من سه سال در کاتانیا زندگی کردم و اینجا به خاطر اقلیم و مردمانش، مرا به شدت یاد جنوب ایتالیا می اندازد. سویا گروهی فوق العاده از بازیکنان را دارد که چندین سال است در این تیم حضور دارند و قهرمان لیگ اروپا شده اند. تفاوت سری آ و لالیگا؟ در لالیگا زمین هایی عالی، مرطوب و سریع وجود دارد و این باعث می شود حرکت شما سریع تر باشد. شما باید اط نظر جسمانی و فنی آماده باشید چون اینجا تمام تیم ها، حتی تیم هایی که برای بقا می جنگند هم با تمام وجود بازی می کنند.
فکر می کنم ما هنوز متوجه نیستیم که در آتالانتا موفق به انجام چه کاری شدیم. الان متوجه آن نمی شوید، شاید وقتی متوجه شوید که متوقف شده باشید. امیدوارم آتالانتا برای صد سال آینده نیز همین طور بماند. ما تاریخ آتالانتا را از نو نوشتیم و تمام رکوردها را شکستیم. وقتی به آن جا رفتم، برای بقا می جنگیدیم و سپس توانستیم در لیگ قهرمانان در آنفیلد بازی کنیم و آن جا پیروز شویم. چرا وقتی پیشنهادات مهمی داشتم آتالانتا را انتخاب کردم؟ جواب ساده است. من می خواستم آتالانتا را تبدیل به تیمی بزرگ و فوق العاده کنم. برای من بسیار آسان بود که جنگی را با جامعه راه بیاندازم، همان طور که سایر بازیکنان چنین کاری کرده اند و بگویم: «من می روم، برای انجام بازی های پیش فصل بازنمی گردم، مرا بفروشید چون برنمی گردم.» ترک کردن یک تیم کار بسیار آسانی است. آن ها به من پیشنهادات میلیاردی دادند تا به عربستان بروم و فقط یک بار به صورت جدی به آن فکر کردم، من آدم ریاکاری نیستم. من می خواستم نماد آتالانتا شوم و به بازنویسی تاریخ این تیم ادامه دهم.
وقتی به سویا آمدم، زمان خداحافظی مودو واسکز از این تیم فرا رسیده بود. او قراردادش را تمدید نکرد و زمانی که رفت، همه برای او جشنی برای بدرقه اش گرفتند و گریه می کردند. سپس جدایی خودم از آتالانتا را به یاد آوردم و نمی توانستم آن را باور کنم. شروع به گریه کردم چون سعی کردم خودم را در همین شرایط در آتالانتا تصور کنم و نتوانستم. گاهی زندگی این گونه است. من همیشه انسان صادقی بوده ام. سرم را بالا می گیرم. هیچ کسی چیزی را که هواداران برگامو به من دادند، به من نداد. من روحم را برای آن پیراهن دادم، من زندگی ام را آن جا گذاشتم.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.