سه شنبه ۵ بهمن ۱۴۰۰

اختلاف باشگاه استقلال و سازمان لیگ، اقتصاد فوتبال ایران را متحول می‌کند؟

جدل سرنوشت‌ساز

جدل سرنوشت‌ساز
آرمن ساروخانیان
آرمن ساروخانیان خبرنگار

ماجراهای حقوقی معمولاً خسته‌کننده‌ترین بحث‌های فوتبال است. اشاره و ارجاعات پرشمار به قوانین و اساسنامه‌های فوتبال که معمولاً بیننده عادی به آنها اشراف ندارد و با گذشت چند دقیقه حوصله‌اش سر می‌رود. بحث‌های حقوقی حتی برای برخی خبرنگاران فوتبال هم ناآشناست و از حوزه‌هایی است که نیاز به اطلاعات دقیق از سابقه خبر و جزئیات قوانین دارد. با این حال اختلاف اخیر استقلال و سازمان لیگ بسیار مهم‌تر و جذاب‌تر از یک بحث حقوقی عادی است.

ایران ورزشی - ماجراهای حقوقی معمولاً خسته‌کننده‌ترین بحث‌های فوتبال است. اشاره و ارجاعات پرشمار به قوانین و اساسنامه‌های فوتبال که معمولاً بیننده عادی به آنها اشراف ندارد و با گذشت چند دقیقه حوصله‌اش سر می‌رود. بحث‌های حقوقی حتی برای برخی خبرنگاران فوتبال هم ناآشناست و از حوزه‌هایی است که نیاز به اطلاعات دقیق از سابقه خبر و جزئیات قوانین دارد. با این حال اختلاف اخیر استقلال و سازمان لیگ بسیار مهم‌تر و جذاب‌تر از یک بحث حقوقی عادی است. مدیریت باشگاه استقلال قدم در راهی گذاشته که می‌تواند اقتصاد لیگ برتر را متحول کند و مسیر باشگاه‌های ایرانی را تغییر بدهد.
در ماجرای اخیر ریز شدن روی بحث‌های آیین‌نامه‌ای و اولویت دادن به آنها حکم ورود به هزارتوی پیچیده‌ای را دارد که شما را از موضوع اصلی منحرف می‌کند. واقعیت این است رقمی که سازمان لیگ سالانه به عنوان سهم تبلیغات محیطی به باشگاه‌های لیگ برتری پرداخت می‌کند، تناسبی با وضعیت بازار ندارد و بسیار پایین‌تر از حق واقعی آنهاست.
هرچند سازمان لیگ در روزهای اول ابراز تمایل کرد که این تبلیغات به باشگاه‌ها واگذار شود، ولی با بررسی رفتارش در روزهای اخیر و برخی سنگ‌اندازی‌ها به نظر می‌رسد که در عمل مخالف این ماجراست و مصرانه می‌خواهد این انحصار را حفظ کند. آنها در واکنش به اصرار استقلال برای گرفتن تبلیغات محیطی فشار روی این باشگاه را افزایش دادند و به نظر می‌رسد که ممانعت از بازی دو بازیکن خارجی این تیم مقابل گل‌گهر هم به این ماجرا ارتباط دارد.
پس از اتفاقات سیرجان و مناظره تلویزیونی برنامه «ورزش و مردم» اختلاف طرفین به بالاترین حد خودش رسیده و به نظر می‌رسد باشگاه استقلال مجبور به عقب‌نشینی شده، ولی موضع برتر سازمان لیگ احتمالاً مقطعی است و آنها دیر یا زود مجبور خواهند شد حق استقلال و سایر باشگاه‌های لیگ برتری را به آنها واگذار کنند. در تاریخ ورزش به نتیجه رسیدن دعواهای حقوقی زمانبر و فرسایشی است، ولی اگر استقلال با همین پشتکار پیشروی کند، بخت خوبی برای موفقیت دارد.
ماجرای اخیر این سؤال را به‌وجود می‌آورد که چرا باشگاه‌ها در تصمیمات اساسی سازمان لیگ هیچ نقشی ندارند؟ مدیران سازمان لیگ که ارتباطی با باشگاه‌ها ندارند و اصطلاحاً دلسوز آنها نیستند، چرا باید سکاندار این بخش حیاتی باشند؟ شاید اینها سؤالات جدی‌تری است که باشگاه‌ها باید به دنبال پاسخ آنها باشند و با متحول شدن این بخش، بسیاری از مشکلات باشگاه‌ها هم برطرف خواهد شد.
سکوت سایر باشگاه‌های لیگ برتر هم در این ماجرا محل سؤال است و آنها هم باید دیر یا زود تصمیم بگیرند که در این نزاع حقوقی می‌خواهند کدام طرف بایستند؟
اسپانسرینگ در لیگ‌های معتبر اروپایی به دو صورت متمرکز و غیرمتمرکز است. در روش متمرکز اختیار اسپانسرینگ و توزیع درآمد بین باشگاه‌ها به سازمان لیگ سپرده می‌شود و در روش غیرمتمرکز هر باشگاه به طور مجزا آن را در اختیار می‌گیرد. در نگاه اول روش متمرکز عادلانه‌تر است و ممکن است باشگاه‌های کوچکتر سهم بیشتری بگیرند، ولی این موضوع برای فوتبال ایران تا امروز صدق نکرده و آنچه در اختیار باشگاه‌ها قرار گرفته رقم ناچیزی است که تنها بخش کوچکی از هزینه‌های آنها را جبران می‌کند.
حداقل حسن طرح این دعوی از سوی استقلال این است که سازمان لیگ مجبور شده شفافیت بیشتری نشان دهد و مطرح شدن ارقام پایینی که به باشگاه‌ها پرداخت شده، اثبات می‌کند که آنها در سال‌های اخیر انگیزه و تلاش کافی نشان نداده‌اند و جایز نیست که رگ حیاتی اقتصاد فوتبال در کنترل آنها باشد. در روزهای آینده ممکن است استقلال با دست‌اندازهای بیشتری روبه‌رو شود، ولی سؤالی که مطرح کرده و در روزهای گذشته بحث داغ فوتبال ایران بوده فراموش نخواهد شد. توپ در زمین سازمان لیگ است و در درازمدت چاره‌ای جز اصلاح رویه‌ اشتباه این سال‌ها ندارد.
 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.