سه شنبه ۵ بهمن ۱۴۰۰

مجیدی از طناب دار مهاجمانش خلاص می‌شود؟

مجیدی از طناب دار مهاجمانش خلاص می‌شود؟
آرمن ساروخانیان
آرمن ساروخانیان خبرنگار

تغییر سیستم استقلال برای بازی با صنعت نفت، درست یک هفته مانده به بازی حساس دربی، نمی‌تواند اتفاق خوشایندی قلمداد شود. اساس استقلال این فصل روی دفاع سه نفره گذاشته شده و تمرینات پیش‌فصل، بازی‌های تدارکاتی و مهم‌تر از همه یارگیری بر مبنای آن بوده. استقلال شش هفته شروع لیگ را با این سیستم بازی کرد، ولی کادر فنی پس از دو تساوی بدون گل مقابل نساجی و گل‌گهر که تیم در خلق موقعیت و گلزنی ناتوان بود، تصمیم گرفت سراغ برنامه جدیدی برود.

ایران ورزشی - تغییر سیستم استقلال برای بازی با صنعت نفت، درست یک هفته مانده به بازی حساس دربی، نمی‌تواند اتفاق خوشایندی قلمداد شود. اساس استقلال این فصل روی دفاع سه نفره گذاشته شده و تمرینات پیش‌فصل، بازی‌های تدارکاتی و مهم‌تر از همه یارگیری بر مبنای آن بوده. استقلال شش هفته شروع لیگ را با این سیستم بازی کرد، ولی کادر فنی پس از دو تساوی بدون گل مقابل نساجی و گل‌گهر که تیم در خلق موقعیت و گلزنی ناتوان بود، تصمیم گرفت سراغ برنامه جدیدی برود.
تغییر سیستم هر چند برای یک مدعی قهرمانی سناریوی ایده‌آلی نیست، ولی نشانه هوشمندی کادر فنی استقلال بود که به موقع نسبت به مشکل اساسی تیم واکنش نشان داد و این جسارت را داشت که ساختار تیمش را به هم بریزد. نتایج این تغییر مثبت بود و استقلال در آبادان توانست فرصت‌های زیادی خلق کند.
بر اساس آمار سایت متریکا امید گل استقلال (پارامتری برای تعیین کیفیت فرصت‌های گل)  87/1 بود که بعد از بازی هفته چهارم مقابل فجرسپاسی (96/1) بالاترین امید گل شاگردان مجیدی در لیگ بیست و یک است، ولی مهم‌تر اینکه استقلال با 1-3-2-4 روان‌تر از 2-5-3 یا 1-2-4-3 بازی می‌کند. هر چند استقلال مدت زیادی با سه مدافع بازی کرد، ولی این سیستم جدید (نه روش قدیمی آن که سال‌ها پیش در ایران رواج داشت) برای بازیکنان ایرانی تقریباً ناشناخته است، بخصوص برای تیمی که اولویتش حمله باشد.
بازیکنان استقلال در آبادان به لطف بازگشت به روشی که با آن آشناترند و البته کم شدن یک مدافع و اضافه شدن یک بازیکن تهاجمی، حضور پررنگ‌تری در حملات داشتند و 25 شوت به سمت دروازه زدند. البته ضعف دفاعی نفت آبادان هم در برتری مطلق تیم میهمان بی‌تأثیر نبود، ولی تحول استقلال کاملاً محسوس بود و مثلث‌هایی که در سمت راست و چپ ساخته می‌شد، در بازی‌های قبلی به ندرت دیده شده بود.
آنچه مجیدی در نشست خبری بعد از بازی گفت، با واقعیت بازی همخوانی دارد؛ «به اندازه ۶ بازی قبلی، در بازی برابر صنعت نفت موقعیت ایجاد کردیم و این نشان از میل به هجوم تیم استقلال در این دیدار بود.» همچنین کارشناسان داوری بخش دیگر حرف‌های سرمربی استقلال را تأیید کردند؛ «داور برای ما دو پنالتی نگرفت.» با این حال تحلیل وضعیت فعلی استقلال بدون در نظر گرفتن این جمله مجیدی کامل نمی‌شود؛ «متأسفانه از موقعیت‌های‌مان بهره‌ای نبردیم. بازیکنانم تلاش خود را کردند اما تنها ایراد ما عدم دقت در زدن ضربات بود.»
استقلال هر چند موقعیت‌های گل زیادی ساخت، ولی ضربات آخر ناامیدکننده بود و این برای مجیدی که تیمش شنبه بازی حساسی مقابل رقیب قدیمی دارد، نگران‌کننده است. استقلال در دربی نمی‌تواند به اندازه بازی صنعت نفت موقعیت بسازد و تیمی برنده خواهد شد که مهاجمانش بتوانند از معدود موقعیت‌ها استفاده کنند.
مجیدی که برای سومین مقطع در چند فصل اخیر روی نیمکت استقلال نشسته خوب می‌داند که حفظ این پست به مویی بند است و کمترین جزئیات می‌تواند سرنوشت سرمربی را تغییر بدهد. استقلال هنوز بدون باخت است و تغییر سیستم هم موفق بوده، ولی چهار تساوی متوالی به قیمت سقوط از صدر جدول به رده پنجم تمام شده و غیبت یک گلزن مطمئن علامت سؤال بزرگی درباره بخت قهرمانی این تیم به وجود می‌آورد.
از کلیشه‌های فوتبال یکی هم این است که «وقتی موقعیت ساخته می‌شود، یعنی تیم کارش را درست انجام داده»، ولی رسیدن به قهرمانی، مأموریتی که باشگاه و هواداران از مجیدی انتظار دارند، بدون یک گلزن مطمئن تقریباً غیرممکن است. حالا شاید فرهاد مجیدی از انتخاب‌های اول فصل پشیمان شود که ترجیح داد جای دیاباته و قایدی را با مهاجمان نسبتاً گمنام پر کند. او در آبادان تمام مهاجمانش را به زمین فرستاد، ولی هیچ‌کدام نتوانستند مربی‌شان را از مخمصه تساوی‌های متوالی نجات بدهند. ژستد در سومین بازی با پیراهن استقلال ناامیدکننده بود، یامگا پس از زدن سه گل در دو بازی نخست دقت ضربات آخرش را از دست داده و آزادی، قاسمی‌نژاد و مطهری که در نیمه دوم به زمین رفتند، کاملاً بی‌اثر بودند.
احتمالاً اگر به اول فصل برگردیم، سرمربی استقلال به جای این چند مهره تهاجمی نسبتاً ارزان و در دسترس، سراغ یک گلزن تمام‌ عیار می‌رفت که غصه فرصت‌های از دست رفته را نخورد. اغراق نیست اگر بگوییم شیشه عمر سرمربی استقلال به همین مهاجمان بسته است و فقط در صورت گل زدن آنها است که فرهاد می‌تواند تا پایان فصل دوام بیاورد، ولی با رویه‌ای که آنها در پیش گرفته‌اند به نظر می‌رسد که طناب دار سرمربی‌شان را می‌بافند.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.