یکشنبه ۹ آذر ۱۳۹۹

نگاهی به نقل‌و‌انتقالات بدون نقش سرمربی

آنچه استقلال با خودش می‌کند: کاری شبیه تیم ساختن

آنچه استقلال با خودش می‌کند: کاری شبیه تیم ساختن
فرشاد کاس‌نژاد

تیم را یک سرمربی یا مدیرفنی بر اساس هزار و یک ملاحظه فنی و ظرافت و براساس ایده و برنامه و نقشه برای بازی می‌سازند، نه با چند تماس و قرار در لابی هتل.

در فوتبال ایران به این دلیل که باشگاه‌ها تشکیلات فنی و متخصص ندارند، به این دلیل که آینده فنی خود را نمی‌شناسند و تصویری از فردا ندارند، نباید در نقل و انتقال بازیکن فراتر از تصمیمات سرمربی، تصمیم بسازند. چون با این رفتار دچار اشتباه در انتخاب و خسارت می‌شوند.
باشگاه‌هایی که خودسرانه و پیش از انتخاب سرمربی وارد بازار نقل و انتقالات می‌شوند، به آسانی تحت تاثیر تحمیل بازیکن از سوی جریان رایج دلالی قرار می‌گیرند و حتی اگر بهترین‌های بازار نقل و انتقالات را به پیشنهاد مدیربرنامه بازیکنان استخدام کنند، باز هم فقط بازیکن خریده‌اند و تیم نساخته‌اند.
استقلال این‌روزها دچار این مسئله سرنوشت‌ساز است. باشگاهی که دو مربی نسبتا موفقش را در طول یک فصل از دست داد و رفتارهای مدیرانش منحر به فسخ قرارداد و استعفای آنها شد، حالا معلوم نیست با تصمیمات فنی چه کسانی در بازار نقل و انتقالات فعالیت می‌کند.
در شایعات و اخبار تایید شده و تایید‌نشده نقشی از امید روانخواه، آرش برهانی و خسرو حیدری دیده می‌شود اما این نقش‌ها نیز آشکار و مسئولیت‌آور برای آنها نیست و فارغ از این، بازیکنان سابق استقلال که دو نفر از آنها تجربه‌های کوچک و کم‌اهمیتی در مربیگری داشته‌اند، تخصصی در این کار ندارند که بتوانند نقل و انتقالات تیمی با میزان حساسیت‌های استقلال را پشت‌پرده و با کنترل از راه دور مدیریت کنند. نه تجربه‌ای را در این کار پشت سر گذاشته‌اند و نه قرار است در آینده مسئولیت فنی در قبال تصمیمات خود داشته باشند.
مسئولیت خریدها و تمدید قراردادها و تمدید نشدن قراردادها با مدیرعامل و هیات مدیره باشگاه استقلال است که بدون زیسته و تجربه‌ای در این کار پا در این عرصه گذاشته‌اند و عکس یادگاری با بازیکنان ثبت می‌کنند و با وعده بازگرداندن آندره‌آ استراماچونی سرپوش روی اشتباهات خود می‌گذارند.
احمد سعادتمند، مدیرعامل باشگاه استقلال که در هتل‌ها قرار مذاکره با بازیکنان می‌گذارد، اولین تجربه زندگی خود را در نقل و انتقالات از سر می‌گذارند و در این تجربه سرمربی فصل آینده استقلال غایب است و نامش علامت سوال بزرگ استقلال.
این اتفاق اولین بار نیست که برای استقلال رخ می‌دهد. پیش‌تر نیز از علی فتح‌الله‌زاده که گاه یکه‌تاز نقل و انتقالات می‌شد تا علی خطیر و پندار توفیقی که بدون سابقه و تجربه در فوتبال، در نقش مدیر ورزشی باشگاه استقلال ظاهر می‌شدند، برای استقلال تیم بسته‌اند اما هرگز در این کار صاحب‌سلیقه نبودند و درکی از تیم ساختن نداشتند.
یک مثالش را در دوران وینفرد شفر مرور کنیم. در دورانی که استقلال سرمربی داشت اما در باشگاه استقلال به هر دلیل به سرمربی قدرت تصمیم‌گیری در نقل و انتقالات نمی‌دادند. عده‌ای از بازیکنان را شفر انتخاب می‌کرد و عده‌ای دیگر را مدیران باشگاه. انگار که به یک روش معامله پنجاه پنجاه در تیم رسیده باشند. حاصل آن روش تیمی بود که به جایی نرسید و سرانجام شفر هم همین بدهی‌های به جا مانده از قرارداد او و پسرش است. مدیران آن دوران هم رفته‌اند و عجبا که هر از گاهی در نقش صاحب نظر درباره استقلال اظهارنظر می‌کنند و خود را با یکی دو فصل حضور تحمیلی در استقلال صاحب حق آب و گل در مدیریت باشگاه استقلال می‌دانند.
باشگاه استقلال با این روش و رفتارش در نقل و انتقالات تیمی را تشکیل می‌دهد که شبیه یک تیم است، چه بسا چند بازیکن خوب و چند ستاره هم دارد اما این فقط به تیم ساختن شباهت دارد و تیمی از دل این جریان ساخته نمی‌شود. تیم را یک سرمربی یا مدیرفنی بر اساس هزار و یک ملاحظه فنی و ظرافت و براساس ایده و برنامه و نقشه برای بازی می‌سازند، نه با چند تماس و قرار در لابی هتل.
کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.