دوشنبه ۲ خرداد ۱۴۰۱

صبوری، راه ناگریز سرخ‌ها

نماندن، کلیشه پرسپولیس

نماندن، کلیشه پرسپولیس
سام ستارزاده
سام ستارزاده خبرنگار

ایران ورزشی - نام مرد شماره‌یک ساختمان شیخ‌بهایی، شاید مانند گذشته در اردوگاه سرخ‌ها جذابیتی ندارد.
حاصل تکیه زدن بعضی مدیران بر صندلی مدیریت عامل تیمی که بواسطه گلات قهرمانی لیگ و دو صعود به فینال لیگ قهرمانان در ۵ سال گذشته، بزرگ‌ترین پشتوانه درآمدزایی فوتبال کشور را داراست، جز ورشکستگی مالی و ناتوانی در پرداخت بدهی ارزی و جذب بازیکنان داخلی و خارجی طراز اول نبود.
انتظار می‌رفت استعفای سیدمجید صدری با شرمساری ناشی از حذف پرسپولیس از آسیا توأم باشد، نه ژستی حق‌طلبانه و قهرمانانه. نه در رفتن نابهنگام صدری در آستانه نقل‌وانتقالات زمستانی امیدواری برای هواداران سرخ بود و نه در آمدن رضا درویش که مدیرعاملی سایپا، نقطه درخشان کارنامه وی در دهه‌های گذشته بوده. اما مهم‌تر از این آمدن‌ها و رفتن‌ها، نماندن‌هاست.
طول عمر کوتاه مدیران لایق یا نالایق در ساختمان شیخ‌بهایی، این اجازه را به آنان می‌دهد تا تمام اشتباهات دوران خود را بر گردن مشکلات قبلی باشگاه انداخته و زمان خروج خود، به‌جای برداشتن موانع، به بار مشکلات نیز افزوده باشند.
در چنین مقطع حساسی که مدیریت باشگاه در آن واحد به برنامه کوتاه‌مدت و درازمدت نیاز دارد، کاری که از هواداران بر‌می‌آید این است که تقویت مالی و فنی تیم، تأمین پیش‌نیازهای حرفه‌ای‌سازی باشگاه و سامان‌دهی آکادمی را از مدیریت جدید مکررا مطالبه ‌کنند و صبوری لازم برای انجام وظایف را پیشه ‌کنند، بدون آن که بی‌جهت به وی محبوبیت هدیه دهند.
 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.