دوشنبه ۲ خرداد ۱۴۰۱

فوتبال زنان ایران در ابتدای یک مسیر پرماجرا

دیوارهای گمنامی فرو ریخت

دیوارهای گمنامی فرو ریخت
آرمن ساروخانیان
آرمن ساروخانیان خبرنگار

ایران ورزشی: روی پل عابر پیاده کنار ورزشگاه، به میله‌ها تکیه داده بودند و زمین چمن را تماشا می‌کردند؛ یکی از بازی‌های لیگ زنان که صبح‌ها در سکوت خبری برگزار می‌شود. عموماً رهگذرانی بودند که کارشان را فراموش کرده بودند تا دقایقی با هیجان بازی همراه شوند. در این جمع چند پسر جوان بودند، یک مرد سالخورده و زن میانسالی که از خرید برمی‌گشت و کیسه‌های میوه را کنار پایش گذاشته بود. مسابقه فوتبال زنان، این پدیده ناشناخته، کنجکاوی‌شان را جلب کرده بود و به آن دل داده بودند.

فوتبال زنان سال‌هاست که پشت دیوارهای بلند برگزار می‌شود و دسترسی عموم مردم به آن در حد همان چند لحظه‌ای است که روی پل عابر ایستاده باشند یا عکس و ویدیوی کوتاهی در شبکه اجتماعی ببینند. سال‌هاست که برای تماشا یا پخش تلویزیونی این مسابقات پروتکل دقیقی وجود ندارد. صورت مسأله پاک شده، چون هیچ مسئولی دوست ندارد پا پیش بگذارد و دردسرهای این کار را به جان بخرد. پس این بازیکنان گمنام در سکوت دریبل می‌کنند، گل می‌زنند و جشن می‌گیرند.

این سکوت خبری اما قرار است با اولین صعود تیم ملی فوتبال زنان به جام ملت‌های آسیا بشکند. شاگردان ایراندوست به هند پرواز کرده‌اند و برای اولین بار قرار است با بزرگان فوتبال قاره سرشاخ شوند. فوتبال زنان ایران در سطح قاره آسیا جایگاه فوتبال مردان را ندارد. آنها قرار است اولین بار خودشان را محک بزنند و بدانند که کجا می‌ایستند.

کیفیت فوتبال زنان آسیا نسبت به مردان بالاتر است و این گروه تازه‌وارد و کم‌تجربه کار خیلی سختی دارد. چین، همگروه ایران که سابقه نایب‌قهرمانی جهان را دارد، با 8 قهرمانی در آسیا پرافتخارترین تیم این تورنمنت است. البته این تیم در آخرین دوره (سال 2018) سوم شد و در المپیک هم نتوانست از گروهش صعود کند. چین تایپه، دیگر همگروه ایران سه بار قهرمان آسیا شده که آخرین بار در سال 1981 بوده، ولی در سه دوره قبلی موفق نشده بود به این مسابقات صعود کند. سابقه دو نایب‌قهرمانی هند به دهه هشتاد میلادی برمی‌گردد، ولی این تیم پیش از این میزبانی برای چهار دوره نتوانسته بود به مرحله نهایی مسابقات برسد. با این حال تنه به تنه شدن با این تیم‌های پرتجربه و باسابقه برای تیمی که بازی‌های تدارکاتی کمی داشت و اردوی اروپایی‌اش لغو شد، مأموریت بسیار سختی است.

در مراحل بالاتر حریفان سخت‌تری حضور خواهند داشت، از جمله ژاپن که مدافع عنوان قهرمانی و مدعی اصلی تورنمنت است؛ تیمی که در یک‌چهارم نهایی المپیک توکیو مغلوب سوئد، فینالیست بازی‌ها شد. رسیدن به مرحله حذفی اما برای شاگردان ایراندوست حتی با وجود شانس صعود تیم‌های سوم هر گروه به یک مأموریت غیرممکن شباهت دارد.

در مصاحبه اخیر این مربی هم خبری از قول صعود نیست و او درباره دستاورد حضور در این تورنمنت گفته: «وقتی تیم شما جزو ۱۲ تیم برتر آسیا باشد و در معتبرترین تورنمنت بانوان قاره شرکت کند، قطعاً تأثیر مثبتی در فوتبال بانوان ایران خواهد داشت. انتظار دارم با برنامه‌ریزی مناسب، تیم‌های ملی بانوان کشورمان در رده‌های سنی دیگر ساماندهی شوند و یک برنامه پنج ساله برای رشد و توسعه فوتبال بانوان اجرا شود. در صورت تداوم حمایت‌های فدراسیون فوتبال ایران و مردم ایران، قول می‌دهم تا پنج سال آینده به جام جهانی فوتبال بانوان صعود می‌کنیم

هند برای فوتبال ایران یک نقطه شروع است که می‌تواند به سکوی پرتاب تبدیل شود. تجربه جام ملت‌های آسیا در صورتی به رشد فوتبال زنان ختم خواهد شد که بتواند اثر ماندگاری روی روند شکوفایی لیگ برتر داشته باشد. باشگاه‌های فوتبال زنان نیاز به بودجه بیشتر، مسابقات بهتر و پوشش رسانه‌ای و تبلیغاتی گسترده‌تر دارند. با ورزشکاران آماتور که تنها به خاطر علاقه قلبی ورزش می‌کنند، نمی‌توان در آسیا حرفی برای گفتن داشت. از تیم‌هایی که شبانه با اتوبوس سفر می‌کنند تا پول هتل ندهند، نمی‌توان انتظار لیگ باکیفیتی داشت. تنها با پوشش رسانه‌ای بهتر و نقدهای فنی است که بازیکنان لیگ برتر فوتبال زنان انگیزه بیشتری برای ارتقای کیفیت‌شان پیدا می‌کنند. صعود به جام جهانی، آنچه ایراندوست به‌عنوان هدف بلندمدت تیم ملی زنان ایران در نظر دارد، تنها با اتحاد ملی، همبستگی تمام ارگان‌ها و برنامه‌ریزی دقیق میسر خواهد بود. آیا فوتبال ایران به این هدف بزرگ می‌رسد؟

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.