سه شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹

نمایش مقتدرانه بایرن مونیخ در اولین بازی فصل

فصل جدید، هیولای سابق

فصل جدید، هیولای سابق

فصل جدید بوندس‌لیگا در همان‌جایی آغاز شد که فصل قبل به پایان رسیده بود. نتیجه‌ای که بایرن مونیخ برابر شالکه گرفت نشان می‌دهد که تنها تیمی که می‌تواند مانع قهرمانی مجدد بایرن در بوندس‌لیگا شود خود این تیم است.

آغاز فصل 21-2020 کاملا آشنا بود. بایرن رقیب را در هم کوبید، و در همان نیمه اول کار را تمام کرد. شالکه در دقیقه اول خوش درخشید اما در دقیقه 4 فروریخت. حتی ورزشگاه خالی از تماشاگر آنها هم آشنا بود. قرار شده تماشاگران به تعداد محدود در ورزشگاه‌ها حضور پیدا کنند، اما افزایش میزان ابتلا به ویروس کرونا در باواریا باعث شده که مقامات محلی تصمیم خود را عوض کنند و نگذارند 7500 نفری که قرار بود به ورزشگاه بروند، این کار را انجام دهند.

بایرن تنها 26 روز پس از قهرمانی در لیگ قهرمانان به میدان رفت و نشان داد که اصلا خسته نشده است. آنها سرتاسر زمین را می‌پیمودند، و بین بازیکنان شالکه عالی حرکت می‌کردند.

هانسی فلیک، مربی بایرن، پیش از بازی گفته بود: «مهم نیست که گام‌ها چقدر بزرگ باشند، بلکه مهم این است که در مسیر صحیحی باشند.» حالا می‌توان گفت که آغاز فصل جدید برای بایرن با پیروزی 8 بر صفر مقابل شالکه، گامی بسیار بزرگ در مسیر صحیح است. در واقع، تنها تفاوت‌های بایرن با فصل پیش این بود که لروی سانه حالا پیراهن قرمز را به تن کرده بود، یاشوا کیمیش پیراهن شماره 6 را پوشیده، و سرژ گنابری هم پیراهن 7 را گرفته بود. به جز این تغییرات کوچک، بایرن همان تیم ویران‌گر همیشگی بود.

حقیقتی که به شکلی آشکار نشان داده شد این است که این فصل بوندس‌لیگا هم متعلق به بایرن مونیخ خواهد بود، مگر آن که خود بایرن بلغزد. رفتن تیاگو، ستاره خط میانی این تیم، و صحبت‌های علنی اولی هوینس درباره قرارداد داوید آلابا می‌توانست تاثیر منفی روی این تیم بگذارد، اما بایرن انگار در لیگ متفاوتی بازی می‌کند.

چطور می‌توان مشکلی به نام بایرن مونیخ در بوندس‌لیگا را حل کرد؟ با ایجاد یک سوپرلیگ؟ با تقسیم کاملا متفاوت حق پخش تلویزیونی بین باشگاه‌ها؟ پاسخ نامشخص است. تا زمانی که این مشکل حل نشود، باشگاه‌های بوندس‌لیگا باید با این موضوع کنار بیایند که بهترین تیم اروپا با کیفیتی متفاوت در این لیگ حضور دارد، و 17 تیم دیگر حاضر در این رقابت‌ها هیچ بختی ندارند.

شالکه یکی از آن 17 تیم است. آنها پس از این که بحران ویروس کرونا باعث شد حتی تا نزدیکی انحلال هم پیش بروند، حالا برگشته‌اند. شالکه برابر بایرن تمام تلاش خود را کرد. هدف آنها در این فصل این است که هویت باشگاه را بازسازی کنند، اعتماد هواداران را برگردانند، و نشان دهند که از نظر ورزشی تیم توانمندی هستند. اما این مورد آخر را نمی‌شد در بازی با بایرن مونیخ اثبات کرد. آنها از این نظر نتیجه خجالت‌آوری گرفتند.

این که شالکه برابر بایرن پس از تنها سه دقیقه و نیم مقاومت تسلیم شود، حتی با استانداردهای خود این باشگاه هم ناامیدکننده بود. اما این که آنها در دقیقه اول نیمه دوم گل خوردند بدتر هم بود. زمانی که روبرت لواندوفسکی با یک ضربه رابونا به توماس مولر پاس داد و او هم گل زد، هیچ حرفی برای گفتن باقی نمانده بود. سپس جمال موسیالا 17ساله تبدیل به جوان‌ترین گل‌زن تاریخ بایرن شد.

این چهره بوندس‌لیگا در سال‌های اخیر بوده است. نتیجه بازی بایرن و شالکه چیز جدیدی را به ما بازگو نمی‌کند. بایرن مونیخ همیشه بهترین تیم آلمان بوده است. از زمانی که فلیک به این تیم پیوسته، آنها بهترین تیم اروپا هم بوده‌اند. و شالکه هم تیمی است که هنوز بسیار جای کار دارد.

بوندس‌لیگا تا چه زمانی می‌تواند این چهره را داشته باشد که لیگی است که در آن بازیکنان و مربیان جوان پرورش پیدا می‌کنند، ولی یک تیم همیشه قهرمانش می‌شود؟ نه، فوتبال قرار نبوده این‌طور باشد.

 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.