شنبه ۱۱ تیر ۱۴۰۱

نقدی بر مصاحبه پولادگر

شرایط بـرای شما بی‌نظیــر است

شرایط بـرای شما بی‌نظیــر است
آزاده پیراکوه
آزاده پیراکوه

به گزارش ایران ورزشی؛  محمدرضا پولادگر، معاون وزیر ورزش در واکنش به ماجرای رفتن ورزشکاران بخصوص اتفاقی که توسط یکتا جمالی و پریسا جهانفکریان، دختران وزنه‌برداری ایران رقم خورد، حرف‌هایی می‌زند که قابل تأمل است. او می‌گوید:«زادگاه انسان هتل نیست که‌ وقتی سرویس خوبی نمی‌دهند آن را رها کنید و به سراغ هتل دیگری بروید.» او با این جمله ورزشکارانی را که از کشور رفته‌‌اند، متهم می‌کند:«وقتی ورزشکارانی که روی آنها سرمایه‌گذاری شده، اینگونه به ریشه و زادگاه خود ظلم می‌کنند، آیا این سؤال مطرح نمی‌شود که اگر در این کشور بی‌توجهی و شرایط شکوفایی نبود، آنها در عرصه بین‌المللی چه می‌کنند؟ امروز شرایط از هر نظر مهیا است تا ورزشکاران با استعداد از فرصت‌ها استفاده کنند.»
معاون وزیر به سفرهای متعددش هم اشاره می‌کند و ادامه می‌دهد:«آیا به هر دلیلی روا است که پدر و مادر و زادگاه خود را رها کنیم. به‌دلیل اقتضای شغلی من، سال‌های سال کشورهای دیگر را دیدم و می‌دانم شرایط و امکانات در کشور ما کم‌نظیر و در برخی رشته‌ها بی‌نظیر است.»
او تأکید می‌کند که برخی ورزشکاران که در این دام افتاده‌اند، بهترین شرایط را داشته‌اند:«برخی ورزشکاران که در این دام افتادند و‌ کم‌لطفی کردند، واقعاً بهترین شرایط را داشتند که در هیچ‌کجای دنیا برای آنها مهیا نشده و‌ قابل تکرار نیست. حتی اگر ادعا می‌کنند از طرف برخی نهادها و وزارتخانه‌ها به آنها کم‌لطفی شده است، موهبت و مهری که مردم به آنها دارند، قابل تکرار نیست. ای کاش حداقل به حرمت مردم این ظلم را نمی‌کردند.»
پولادگر همچنین تأکید می‌کند یک قهرمان ملی قبل از هر چیز باید عرق ملی داشته باشد:«هر مدال با هر رنگ و اعتباری که باشد اگر همراه با ملیت و ریشه درست نباشد هیچ ارزشی ندارد و این را از بچه‌هایی که این فریب را خوردند هم شنیدم و‌ آنها می‌گفتند شادی و شعف و آبرویی که در کشور خودمان ایجاد می‌شود در هیچ کجا حاصل نمی‌شود.»
معاون ورزش قهرمانی در شرایطی با این صحبت‌ها ورزشکاران را محکوم می‌کند که نقش مدیریت‌هایی که او و همکارانش در سال‌های گذشته داشته‌اند را نادیده می‌گیرد. پولادگر بیشتر از اینکه در بررسی این قبیل اتفا‌ق‌ها، نگاه پرسشگرانه داشته باشد و به‌عنوان یک مسئول به‌دنبال علت موضوع باشد، فقط ورزشکاران را گوشه رینگ می‌برد، بدون اینکه به این موضوع توجه کند که امثال او، علی مرادی و بقیه مدیران چه کرده‌اند که حالا بیشتر ورزشکاران ترجیح می‌دهند از هر فرصتی برای رفتن استفاده کنند. حتماً حال کیمیا  را در المپیک و وقتی مقابل ناهید کیانی قرار گرفت، افرادی که در سالن بودند، از یاد نمی‌برند، اما این سؤال هم تا همیشه بی‌جواب است که چطور رئیس باتجربه فدراسیون تکواندو یک ورزشکار 20 ساله را نتوانست مدیریت کند؟ یا چرا علی مرادی که معتقد است فقط او به درد وزنه‌برداری می‌خورد و به همین خاطر با هزار و یک ماجرا حاضر به رفتن نیست، نمی‌تواند یک دختر 17 ساله را به حضور در تیم ملی کشورش مشتاق کند؟
ماجرای رفتن ورزشکاران قصه تازه‌ای نیست و حتماً باز هم تکرار می‌شود اما مسئولان به جای اینکه این اتفاق تلخ را ریشه‌یابی کنند، فقط ورزشکاران را مقصر می‌دانند. در اینکه برخی ورزشکاران بی‌انصافی می‌کنند و با وجود توجه فراوان می‌روند، شکی نیست اما این موضوع کم کاری مسئولان را توجیه نمی‌کند.
الان زمان توجیه نیست و باید بررسی کرد، به جای اینکه دنبال راه‌حلی برای نجات افرادی مثل علی مرادی گشت. کسانی که هر کدام بیش از سه دهه مدیریت کرده‌اند و وقتی می‌بینند، شکست خورده‌‌اند، حاضر نیستند جایشان را به فرد دیگری بدهند.
معاون وزیر ورزش از عرق ملی می‌گوید و شرایط بی‌نظیر؛ اما به نظر می‌رسد شرایط برای او و بقیه مدیران بی‌نظیر است، چرا که هر چقدر هم اشتباه کنند، باز پست‌های بالاتر می‌گیرند. مثل او که در چند سال آخر مدیریت‌اش تکواندوکاران زیادی از ایران رفتند، تیم ملی روز به روز ضعیف تر شد  اما به جای اینکه از او سؤالی درباره این اتفاق‌ها پرسیده شود، پست بالاتری پیشکش می‌شود. آقای پولادگر درست می‌گوید. شرایط بی‌نظیر است اما برای عده‌ای خاص!

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.