شنبه ۱۱ تیر ۱۴۰۱

دردناک‌تر از قهرمان نشدن و پریدن یک جام دیگر

حتی یک بازیکن پرسپولیس ناراحت نبود!

حتی یک بازیکن پرسپولیس ناراحت نبود!
محمد قراگزلو
محمد قراگزلو

به گزارش ایران ورزشی؛ برخی از پرسپولیسی‌ها می‌گویند تیم‌شان در آبادان قهرمانی را از دست داد و وقتی نتوانست در دربی آخر سال برنده از زمین بیرون بیاید این مهم قطعی شد. در ادامه راه و تمام بازی‌های سال جدید احتمالاً پرسپولیس می‌دانست که قهرمان نخواهد شد چرا که تیم انسجام لازم را نداشت و برعکس حریف هفته به هفته فارغ از اینکه خوب بازی می‌کند یا نه و البته چقدر اتفاقات مسابقات و شرایط داوری به سودش رقم می‌خورد، نه می‌بازد نه امتیاز از دست می‌دهد.
در اردوی پرسپولیس هر هفته همه منتظر این بودند که استقلال امتیاز از دست بدهد فارغ از اینکه خودشان هم باید برنده از زمین بیرون بیایند. اتفاق مهمی که انگار پتانسیل فنی‌اش موجود نبود و بدتر اینکه عزم لازم برای رسیدن به این مهم وجود نداشت و اتحادی که همه دنبالش بودند اصلاً شکل نمی‌گرفت. اتحاد و انسجام شکل نمی‌گرفت چون از چند هفته قبل بازیکنان به این باور رسیده بودند که قهرمان نمی‌شوند و باید قید جام گرفتن در این فصل را بزنند.
بازیکنان پرسپولیس بی‌خیال شدند و نتیجه‌اش این شد که بعد از تساوی در دربی، پرسپولیس از پس هوادار برنیامد، جام حذفی را براحتی از دست داد و مقابل ذوب آهن امتیاز داد و در نهایت به سپاهان باخت تا علاوه بر واگذاری جام به رقیب دیرینه در فاصله سه هفته تا پایان مسابقات حالا ماندن در جایگاه دومی را هم در خطر ببیند.
درباره از دست دادن قهرمانی هزار نکته و حرف می‌توان نوشت اما آنچه نگران‌کننده‌تر و دردناک‌تر از این مسأله قابل پیش‌بینی به نظر می‌رسد این حجم از بی‌خیالی و انفعال در قبال یک شکست دردناک مقابل یکی از رقبای چند فصل اخیر است که دل هر پرسپولیسی را می‌تواند بیازارد.
برخی بازیکنان پرسپولیس در جریان بازی با سپاهان مثل بیشتر مسابقات این فصل چیزی برای ارائه نداشتند و بدتر اینکه تلاشی برای تغییر شرایط تیم نمی‌کردند. برخی دیگر هم آنقدر بی‌خیال بودند که حتی وقتی به‌عنوان بازیکن ذخیره به میدان رفتند نشانی از اراده تغییر نتیجه و شرایط در چهره آنها دیده نمی‌شد و فوق‌العاده بی‌خیال، منفعل و ضعیف عمل کردند و در نهایت اتفاقی که نباید می‌افتاد، رخ داد و پرسپولیسی که فصل قبل فقط یک باخت داده بود سومین شکستش را نیز در فاصله سه هفته مانده به پایان فصل متحمل شد.
نکته عجیب اینکه بعد از سوت پایان داور بازی در سیرجان بازیکنان پرسپولیس انگار نه انگار که اتفاقی افتاده باشد با بازیکنان حریف و تیم داوری دست دادند و زمین را ترک کردند. حتی یک بازیکن برای لحظاتی کوتاه روی زمین دراز نکشید و هیچ بازیکنی را ندیدیم که دست‌هایش را برای لحظاتی روی سرش بگذارد و برای دقایقی به این فکر کند چطور شد که به این راحتی دست‌ها را به نشانه تسلیم بالا برد و در فاصله سه هفته مانده تا آخر فصل قافیه رقابت را باخت و جام را دودستی به حریف تقدیم کرد.
در رختکن تیم هم نشانی از ناراحتی نبود. بازیکنان مثل همیشه و روال روتین خود دوش‌شان را گرفتند، شام‌شان را خوردند و راهی فرودگاه شدند. در مسیر سیرجان به تهران با اینکه می‌شد نشانه‌هایی از ناراحتی را در چهره اعضای کادر فنی دید اما بازیکنان کک‌شان هم نگزید و هیچ کدام‌شان ناراحت نبودند. در واقع بازیکنان پرسپولیس بلافاصله بعد از خروج از رختکن هر کدام دنبال برنامه‌های زندگی خود بودند و هیچ کس به باخت و از دست دادن قهرمانی فکر نمی‌کرد کما اینکه هیچ کدام‌شان هم در صفحات شخصی خود واکنشی به این شکست و از دست دادن جام نشان ندادند و خبری از عذرخواهی نشد.
با این روال حتماً از دست دادن نایب قهرمانی و شکست‌های بعدی هم نمی‌تواند برای این بازیکنان نگران کننده باشد. آنها حتماً هیچ کدام‌شان ندیدند که سر آن 15-14 هواداری که به‌عنوان اعضای کانون هواداران به سیرجان رفتند چه آمد. به آنهایی که ساعت‌ها وقت گذاشتند تا پرچم‌های بزرگ را روی سکوها قرار دهند و در هنگام وزش بادهای بسیار شدیدی که حتی می‌توانست بازی را تعطیل کند روی پرچم‌ها نشستند و خودشان را در معرض خطر سقوط قرار دادند و البته آخر بازی از استقلالی‌های حاضر در ورزشگاه کلی متلک و حرف شنیدند و سرافکنده از زمین بیرون رفتند تا ناراحت‌ترین چهره‌های ورزشگاه سیرجان آنها باشند نه بازیکنانی که زمانی به نظر می‌رسید قهرمانی و حس برنده خواهی با خون‌شان عجین شده اما حالا نه باخت نه از دست دادن جام‌ها هیچ کدام‌شان را ناراحت که نه، حتی برای لحظاتی در فکر فرو نمی‌برد.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.