چهارشنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۱

چرا برگزار شد؟ چرا اصرار به ادامه داشتند؟ چرا جلوی اتفاقات گرفته نشد؟

سه پرسش بزرگ پرسپولیس که بی‌جواب مانده

سه پرسش بزرگ پرسپولیس که بی‌جواب مانده
محمد قراگزلو
محمد قراگزلو خبرنگار

اتفاقات ورزشگاه تبریز برای همیشه در ذهن هواداران فوتبال ایران باقی خواهد ماند چرا که بعید است کسی باور کند در هزاره سوم و 22 سال بعد از سال 2000 چنین اتفاقی در یک شهر متمدن و یک ورزشگاه فوتبال رخ داده باشد.

اتفاقات ورزشگاه تبریز برای همیشه در ذهن هواداران فوتبال ایران باقی خواهد ماند چرا که بعید است کسی باور کند در هزاره سوم و 22 سال بعد از سال 2000 چنین اتفاقی در یک شهر متمدن و یک ورزشگاه فوتبال رخ داده باشد.
در 24 ساعت گذشته فیلم‌های جدید و تصاویر تازه‌ای از اتفاقات و حاشیه‌های ورزشگاه تبریز در فضای مجازی و رسانه‌ها چرخید و وایرال شد که بعضی از آنها حیرت‌آور است. مثلاً تصویر آن عکاسی که با یک کارتن مقوایی سرش را پوشانده و با سوراخ کردن بخشی از آن در شرایطی عجیب با یک کلاهخود دست‌ساز در حال عکاسی است یا آن دو عکاسی که به دیواره‌های تبلیغاتی کنار زمین طوری تکیه داده‌اند تا از گزند پرتاب‌ها در امان بمانند تأسف‌آور و حیرت‌انگیز است. از روی سکوها و آنچه در قبال یحیی و تیم پرسپولیس اتفاق افتاد هم تا دل‌تان بخواهد ویدیوهای تأسف‌برانگیز در فضای مجازی وجود دارد که مشخص می‌کند انگار قرار نبوده این مسابقه به آخر برسد و از همان ابتدای مسابقه عده زیادی از آن تماشاگران قصد برهم زدن جو بازی را داشته‌اند تا این‌طوری بازگشت چند ده هزار نفری‌شان به ورزشگاه را اعلام و اثبات کنند!
با این حال فارغ از اینکه چه رأیی توسط کمیته انضباطی صادر می‌شود و چه فرجامی در انتظار خاطیان خواهد بود هیأت فوتبال آذربایجان شرقی، شورای تأمین استان، نیروی انتظامی، سازمان لیگ، باشگاه تراکتور و هر نهادی که در برگزاری این مسابقه دخیل بوده باید برای سه پرسش اساسی که از سوی باشگاه پرسپولیس مطرح شده و البته سؤال‌های بزرگ ذهن هواداران فوتبال هم هست پاسخی قانع کننده داشته باشد.
 
1) چرا بازی برگزار شد؟
سؤال اولی که همه منتظر پاسخش هستیم اینکه برای‌مان روشن شود با آن شرایط چرا بازی برگزار شد. چرا با وجود تصویب این مسأله مهم در جلسه هماهنگی بازی که روز قبل از مسابقه برگزار شده و بازی باید با 30 درصد گنجایش ورزشگاه برگزار می‌شد آن تعداد تماشاگر به ورزشگاه آمد؟ چطور ساز و کار بلیت فروشی بهم ریخت و حضور انبوه تماشاگران در ورزشگاه کنترل نشد؟ چرا وقتی قرار بوده 19800 تماشاگر در ورزشگاه حضور داشته باشند 30 هزار بلیت فروخته شد و بیشتر از 50 هزار نفر به ورزشگاه آمدند؟ آیا همه آن 50 هزار نفر بلیت داشتند و آیا همگی دو دوز واکسن را زده بودند؟ چه کسی یا چه کسانی اجازه دادند بازی با این شرایط و در حالی که کنترل سکوها میسر نبود آغاز شود؟ آیا این دوستان فکرش را نمی‌کردند که با توجه به سوابق حواشی این مسابقه اتفاق تلخی در ورزشگاه بیفتد و بازی به هرج و مرج کشیده شود؟
 
2) چرا اصرار به ادامه داشتند؟
حیرت‌آور است که در تمام طول آن 70 دقیقه بازی و حتی یک ساعت بعد از توقف مسابقه از مسئول شهر و استان و نیروی انتظامی گرفته تا مسئولان هیأت فوتبال و باشگاه تراکتور اصرار داشتند بازی برگزار شود، آن هم در شرایطی که امنیت حداقلی در استادیوم مهیا نبود و به قول یکی از اعضای تیم پرسپولیس باور کنید اگر این تیم به یک گل دست می‌یافت عده‌ای داخل زمین ریخته و بازی را بهم می‌زدند!
واقعیت اینکه آنهایی که آمده بودند بازی را بهم بریزند منتظر ری‌اکشن عصبی امید عالیشاه نبودند. آنها یک ساعت قبل از شروع بازی و قبل از گرم کردن بازیکنان دو تیم با سنگ پرانی به دستیار یحیی گل‌محمدی کارشان را شروع کردند و در همان دقایق ابتدایی مسابقه هم نشان دادند که قرار است چگونه بازی را تماشا کنیم. با این حال عجیب آنجا بود که بازیکنان تراکتور با در نظر گرفتن اینکه اتفاقات رخ داده در کناره‌ها و گوشه‌های زمین کاملاً عادی و طبیعی است از پرسپولیسی‌ها می‌خواستند بازی را زودتر شروع کنند تا سنگ پرانی‌ها تمام شود. این ذهنیت حتی در سر گزارشگر بازی هم وجود داشت و بارها از سوی او تکرار شد. یعنی یا مسابقه نباید کرنر و ضربه ایستگاهی می‌داشت یا اگر هم داشت باید خیلی سریع  و با نهایت ترس از اینکه نکند سنگی سر بازیکن را بشکافد بازی را ادامه می‌دادند تا همین‌طور پیش برویم و مسابقه تمام شود؟
ماجرای درخواست تراکتوری‌ها برای ادامه دادن بازی بعد از یک ساعت تعطیلی مسابقه به دست داور هم از آن مسائل عجیب است که حالا تبدیل به اهرمی شده برای اینکه میزبان مدعی شود شرایط برای برگزاری بازی مهیا بوده و حتی داور هم می‌خواسته به کار ادامه بدهد اما پرسپولیس حاضر به این کار نشده و عرصه را خالی کرده است!
نمی‌دانیم منظور میزبان و طرفداران این ادعا از «امنیت» چیست اما مسابقه‌ای که در طول 70 دقیقه بارها قطع شد و دو وقفه بالای ده دقیقه‌ای داشت باید در چه شرایطی برگزار می‌شد؟ آیا وقتی آن همه درخواست ملتمسانه مهدی کیانی و ساغلام فایده نداشت و تماشاگران خاطی به بازیکن تیم خودشان هم رحم نمی‌کردند، می‌شد انتظار داشت بعد از آن یک ساعت وقفه، تحول فکری عظیمی در آنها رخ داده و از آن به بعد بی ‌سر و صدا و دست به سینه بازی را 
تماشا کنند؟
 
3) چرا با خاطیان برخورد نمی‌شد؟
یکی از مهم‌ترین و عجیب‌ترین سؤال‌هایی که در ذهن مخاطب تلویزیونی و علاقه‌مندان فوتبال شکل گرفته اینکه چرا با خاطیان برخورد نمی‌شد و پلیس تنها نظاره‌گر آن همه سنگ پرانی، فحاشی، انداختن لیزر به سر و صورت بازیکنان و حمله وحشیانه به سرمربی پرسپولیس بود؟ چرا وقتی پلیس یحیی گل‌محمدی را اسکورت می‌کرد، باز هم خاطیان به خودشان اجازه می‌دادند حمله کنند و سنگ و بطری به سوی آنها پرت می‌شد؟ چرا با وجود اعلام حامد لک به داور مسابقه در همان نیمه نخست کسی جلوی لیزر اندازان را نگرفت؟ چرا پلیس‌های ضد شورشی که دور تا دور زمین ایستاده بودند فقط نگاه می‌کردند و اجازه مداخله برای سرکوب خاطیان را نداشتند؟ مگر مدیر تیم تراکتور نگفته که این خاطیان طرفدار تراکتور نبودند و ممکن بوده پرسپولیسی باشند (!) پس چرا شناسایی نشده و دستگیر نشدند تا جو آرام شود؟
واقعیت اینکه ما به عنوان خبرنگار هر بار که به ورزشگاه می‌رویم از دو سه گیت عبور می‌کنیم و به دقت تفتیش می‌شویم، پس چطور آن همه سنگ و بطری و اشیای مختلف دم دست تماشاگران وجود داشت تا به سوی تیم رقیب نشانه بروند؟چطور این تماشاگران تفتیش نشده بودند یا چطور وقتی مشخص بود از کجا و توسط چه کسانی این اقدامات صورت می‌گیرد هیچ برخوردی با آنها نشد؟
کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.