پنج شنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۱

مماشات در مورد مربیان ناکام بهره‌ای ندارد

نیاز سپاهان به ایده‌هایی نو

نیاز سپاهان به ایده‌هایی نو
وصال روحانی
وصال روحانی

به گزارش ایران ورزشی؛ کسب چند نتیجه خوب توسط سپاهان طی هفته‌های اخیر و استمرار نزول پرسپولیس که نشانی از گذشته درخشانش ندارد، این تیم اصفهانی را بیش از پیش به کسب مقام دومی لیگ برتر فوتبال کشور نزدیک کرده ولی چه طلایی‌های اصفهان نایب قهرمان شوند و چه به رتبه معمول ماه‌های قبلی خود (مقام سومی) برگردند، باید پرسید آیا این رتبه‌ها سند توفیق آنها به حساب می‌آید یا برعکس دلیل روشنی است بر ناکامی‌شان در استفاده حداکثری از نیروها و نفرات پراستعدادشان.
در فصلی که محرم نویدکیا دو سه بار از مقام سرمربیگری سپاهان استعفا داد و فقط پس از گرفتن تضمین‌هایی در خصوص ماندنی شدن در این تیم برای فصل بعدی حاضر به بازگشت به جمع سپاهانی‌ها شد، طلایی‌ها هیچ‌گاه به استمراری در کار خویش نرسیدند که لازمه کسب جام‌های قهرمانی است.
اگر توان ذاتی و غنای کیفی و مهارت فنی شرط ارزشگداری تیم‌ها و قرار دادن آنها در پله‌های مختلف جدول و رجحان یکی بر دیگری باشد، سپاهان باید بهترین و تواناترین تیم لیگ امسال برشمرده شود زیرا نفرات شاخص و پرتوان و پرشماری را در هر یک از پست‌های یازده‌ گانه در اختیار دارد، ولی وقتی این «بهترین» در میدان عمل با فاصله‌ای زیاد از استقلال عقب افتاد و قبل از بپاخیزی اخیرش از پرسپولیس هم 9 تا 10 امتیاز کمتر داشت، فقط می‌توان به این نتیجه رسید که از این نفرات و نیروها استفاده بایسته صورت نگرفته و از بخشی از مهارت‌های آنان بهره‌گیری نشده است.
چنین فرایندی طبعاً محصول کار مربیان است و آنها هستند که با نوع و میزان بهره‌گیری‌شان از شرایط موجود نتایج خوب یا بد تیم‌ها را رقم می‌زنند و همه اینها بدین معناست که نویدکیا و دستیارانش نتوانسته‌اند به نتایجی برسند که کسب آنها در حیطه توانایی بازیکنان تیم بوده و توان بالقوه آن در اردوی سپاهان وجود داشته است.

اگر پرسپولیس نبود
نویدکیا فصل گذشته که اولین فصل سرمربیگری او در جمع سپاهانی‌ها بود، هم تداوم بیشتری در کارش داشت و هم بسیار بهتر از فصل جاری توانست از مهارت‌های ذاتی بازیگران تیم در راه کسب نتایجی هر چه بهتر سود جوید.
نتیجه آن روند دوم شدن سپاهان در فصلی بود که این تیم 65 امتیاز اندوخت و بارها رخ داده است که تیمی با این اندوخته و حتی کمتر از آن (بین 59 تا 63 امتیاز) بر بلندای لیگ ایستاده و قهرمان شده است.
اینکه چه شد سپاهان با وجود جمع‌آوری این همه امتیاز جام قهرمانی را تصاحب نکرد، به کار عالی پرسپولیس برمی‌گشت و به این نکته که این تیم در فصلی بسیار بهتر و پرثمرتر نسبت به لیگ بیست و یکم 67 پوئن به دست آورد و یک بار دیگر جام قهرمانی را بالای سر برد.

بدون حتی یک جام
شاید استدلال شود که سپاهان در صورت کسب همان مقدار امتیاز (65 پوئن) به جام قهرمانی امسال هم دست نمی‌یافت زیرا استقلال در یکی از بهترین فصول تاریخ حیاتش 64 امتیاز اندوخته و با داشتن دو بازی دیگر (که یکی از آنها سه‌شنبه شب 3 خرداد مقابل مس رفسنجان برگزار شد) امکان عبور از مرز 65 امتیاز را هم برای خود فراهم آورده است.
با این حال، تفاوت آشکار اندوخته فصل پیش سپاهان با امتیازات جمع‌آوری شده امسالش به روشنی گویای این مسأله است که نویدکیا در دومین فصل حضورش در جمع طلایی‌ها بسیار ضعیف عمل کرده و چون در این دو سال هیچ جامی را به دست نیاورده و امسال حذف شده زودهنگام جام باشگاه‌های آسیا هم بود، قاعدتاً باید کنار گذاشته شود و عنان کار به فردی تازه و مربیانی با ایده‌های متفاوت و نوین‌تر واگذار گردد.
اینکه چرا مدیران سپاهان اقدامی بجز این را در ذهن خود دارند و به ابقای نویدکیا می‌اندیشند، مسأله‌ای است که در حیطه اختیارات آنها است و باید خودشان جوابگوی آن باشند اما شکی نیست که راه ترمیم خرابی‌ها و رسیدن به بیلان‌هایی بهتر، نه مماشات و دادن شانس‌های مکرر به مربیانی ناکام بلکه استقبال از طراحانی تازه و استفاده از مربیانی بهتر است.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.