پنج شنبه ۲۰ مرداد ۱۴۰۱

آقای وزیر بدمینتون کجای ورزش است؟

آقای وزیر بدمینتون کجای ورزش است؟
مجید سلطانی
مجید سلطانی

ایران ورزشی - خیلی از ورزش ها جایگاه خود را در جامعه و وزارتخانه پیدا کرده اند اما بدمینتون روند معکوس دارد و هر روز جایگاهش متزلزتر می شود.

بسیاری از قهرمانان بدمینتون از حضور در این رشته دلسرد شده اند،کسانی که عمرخود را صرف یک رشته ورزشی کردند و در پایان چیزی دستگیرشان نشده است. بسیاری از خانواده ها با هزار امید و آرزو در این شرایط سخت اقتصادی فرزندانشان را وارد دنیای بدمینتون می کنند وخیلی زود متوجه می شوند از این ورزش به جایی نخواهند رسید.

آقای وزیر هیچ ورزشی بدون سرمایه گذاری  و توجه به جایی نخواهد رسید و بدمینتون هم از این قاعده مستثنی نیست. بسیاری بر باور غلط ژنتیک استوار هستند و عدم موفقیت ایران در برخی رشته ها مانند بدمینتون را نداشتن ژنتیک آن رشته می دانند.برخی هم بخاطر صندلی خود خیلی دلی نمی سوزانند و اطلاعات غلط به شما و مشاورانتان می دهند. اینها کسانی هستند که نه تنها دلسوز این رشته نیستند بلکه تمام هدفشان بهره گیری از سود مالی در این رشته مظلوم است.

جناب سجادی بدنه بدمینتون بسیار دلسوز است و مربیان ، بازیکنان و داوران زیادی بدون هیچ چشم داشتی در این رشته فعالیت می کنند. کسانی که حتی هزینه از جیب خود می کنند و متحمل ضرر می شوند. آنها کسانی هستند که شما در شیراز گوشه ای از زحماتشان را دیدید و زمانی که به شهرهایشان برگشتند، آنهم در آستانه سال نو به عالم و آدم مقروض بودند و حتی کارشان به خطر افتاده بود.

مسابقات برون مرزی برای بازیکنان بدمینتون مانند یک رویاست، انتخابی هایی که با شرایط دشوار برگزار می شوند و بازیکن تمام زندگی اش را می گذارد تا شاید بتواند به یک تورنمنت نیمه حرفه ای قدم بگذارد. در این راه و مسابقات فشرده انتخابی مصدومیت های وحشتناکی سهم بازیکنان می شود که اگر منصف باشیم تنها سوغاتی انتخابی همین مصدومیت است نه چیز دیگر.

آقای وزیر بسیاری از دلسوزان و قهرمانان نامی این رشته خانه نشین هستند و کسانی که از جنس این رشته نیستند بر صندلی ریاست هیئت‌ها تکیه زدند، کسانی که یا قهرمانان رشته های دیگر و در رشته های خود جایی ندارند یا کارمندان و مدیران شهرداری که بدمینتون را یک ایستگاه موقت می دانند.

از زمانی که تجهیزات بدمینتون به سختی وارد کشور می شود تهیه وسایل آن نیز به مراتب سخت تر شده است یا اگر هم پیدا شود به شدت گران‌قیمت است و در دست مافیای خاصی است. آیا انصاف است مردم و بازیکنان حرفه ای هم هزینه از جیب کنند و هم جایی برای تمرین نداشته باشند.

اینها گوشه‌ای از مشکلات جامعه بدمینتون بود مشکلاتی که اصلا به گوش شما نرسیده است. مطمئن هستم از نگاه شما و دوستان، بدمینتون یک ورزش پارکی است و هیچ نگاه قهرمانانی برای آن متصور نیستید. اما به طور تقریبی هر ماه در گوشه گوشه دنیا مسابقات بسیار مجللی برگزار می شود که قهرمانان ما جایی در آن ندارند.

لطفا یک نشست با دلسوزان بدمینتون کشور داشته باشید آنهایی که کمتر دیده می شوند. تاکنون پای صحبت بازیکنان و مربیانی که به هر دلیل تمایلی به ادامه همکاری ندارند و مهاجرت کرده اند نشسته‌اید؟ شاید تا نابودی کامل بدمینتون فرصت کمی داشته باشیم پس تا دیر نشده کاری کنید و به داد بدمینتون ایران برسید.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.