سه شنبه ۵ مهر ۱۴۰۱

یک سال بدون حمیدرضا صدر

تویی عاشق‌تر از عشق

تویی عاشق‌تر از عشق

فوتبال بدون او انگار چیزی کم دارد. همان‌طور که سینما بدون او از شور تهی شده. چه آنکه او عاشقی بود که دنیای فوتبال و سینما را با عشق پیوند می‌زد. مردی که این دو پدیده عامه پسند را شاعرانه می‌دید و با یک شاعرانگی خاص روایت می‌کرد. حمیدرضا صدر یک عاشق تمام عیار بود و این عشق را در لابه‌لای توصیف از فوتبال و سینما فریاد می‌زد. مردی که آرزویش این بود که هیچگاه در میانه یک تورنمنت بزرگ با زندگی خداحافظی نکند و پایان زندگی‌اش در روزگاری باشد که یک تورنمنت فوتبالی پایان یافته و تکلیف مشخص شده. آرزویی که تنها برتافته از یک واژه است؛ عشق. برای نوشتن از حمیدرضا صدر واژه‌ها کم می‌آورند. چه آنکه او خود روایتگر و خالق واژه‌ها بود و با جادوی عشق آنها را به زندگی پیوند می‌زد. برای او فوتبال و البته سینما خود زندگی بود و آن را استعاره‌ای از زندگی می‌دانست. آنجا که شکست‌ها از راه می‌رسند و پس از آن پیروزی به شما چشمک می‌زند اما از این واقعیت تلخ گریزی نیست که شکست‌ها و ناکامی‌ها از توفیق‌ها و پیروزی‌ها بیشتر و افزونتر است. عاشقان فوتبال با حمیدرضا صدر آموختند که فوتبال را به گونه‌ای دیگر باید دید و روایت کرد. او دریچه‌ای تازه به فوتبال و البته سینما گشود؛ دریچه‌ای که حالا در غیابش بشدت خالی مانده و توی ذوق می‌زند. یک سال از پرواز ابدی حمیدرضا صدر گذشته اما عاشق‌ها هرگز نمی‌میرند. جادوی عشق جاودانه است.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.