چهارشنبه ۱۶ آذر ۱۴۰۱

از سوی فوتبال انگلیس؛

چه بلایی در انتظار ساوت‌گیت است؟

چه بلایی در انتظار ساوت‌گیت است؟

تیم ملی انگلیس بعد از تساوی برابر آلمان و انجام شش بازی بدون پیروزی در بدترین فرم ممکن راهی قطر خواهد شد.

به گزارش ایران ورزشی، جاناتان ویلسون، فوتبال‌نویس مشهور انگلیسی در مقاله‌ای که برای سایت SI نوشته، به بررسی آخرین وضعیت تیم ملی انگلیس با گرت ساوت‌گیت روی نیمکتش پرداخته که در ادامه آن را می‌خوانید؛

انگلیس در هیچ یک از پنج بازی اخیر خود پیروز نشده است و به طور ناگهانی در رکود بزرگی قرار گرفته است و با سؤالات اساسی در تعدادی از پست ها مواجه شده و آینده سرمربی گرت ساوت‌گیت تحت فشار فزاینده ای قرار دارد.
کار سرمربی انگلیس این است که تقریباً هر اتفاقی بیفتد مورد انتقاد قرار بگیرد. در شش سال گذشته، ساوت‌گیت در پنج بازی حذفی در تورنمنت‌های بزرگ پیروز شده است. در شش سال گذشته، ساوت‌گیت انگلیس را به دو نیمه نهایی رسانده است این درحالی است که در 66 سال قبل، انگلیس تنها به سه نیمه‌نهایی رسیده بود. در مقایسه با گذشته، رکورد او بسیار خوب است. او از نظر موفقیت تنها پشت سر آلف رمزی قرار دارد. با این حال موضوعی که انگلستان را احاطه کرده است در حوزه فوتبال نیز وجود دارد که به این معنی است که هیچ چیز کافی نیست.
قبل از جام جهانی 2018، انتظارات پس از نمایش های تاسف بار در جام جهانی قبلی و یورو 2016 به پایین ترین حد خود رسید، اما طولی نکشید که انگلیس دوباره خودش را نشان داد. اکنون روایتی بین منتقدان وجود دارد که ساوت‌گیت با تساوی های خود خوش شانس بوده است و انگلیس هیچ حریف قدری را در مراحل حذفی شکست نداده است. گویی کلمبیا، سوئد، آلمان، اوکراین و دانمارک هیچ قدرتی نداشتند.
این تصور وجود دارد که فوتبال او بیش از حد دفاعی است و او به نوعی به نسل بزرگی از استعدادهای هجومی خیانت می کند. اما این یک خیال باطل است. هری کین، رحیم استرلینگ، فیل فودن، میسون ماونت، جک گریلیش، بوکایو ساکا، مارکوس راشفورد و جیدون سانچو نشان‌دهنده عمق زیادی از استعداد هستند، اما اینکه بگوییم هر آرایش سه یا چهار نفر از آنها برای بازی از خط حمله ده کشور دیگر اروپا بهتر هستند، تصور پوچی است. اینها بازیکنانی شایسته هستند نه برجسته و این ایده که ساوت‌گیت به نوعی با این نسل به آن رشد مطلوب دست نیافته است، پذیرفتنی نیست.
علاوه بر این، فوتبال بین‌المللی کندتر و فشرده‌تر از فوتبال باشگاهی است. تورنمنت‌ها معمولاً توسط تیم‌های ویران‌کننده یا هیجان‌انگیز فتح نمی‌شوند، بلکه قهرمانی توسط تیم‌های سازمان‌یافته‌ای که می‌توانند حریفان را مهار کنند و سپس استعداد تهاجمی کافی برای گلزنی یا استفاده از یک خطای حریف را داشته باشند، به دست می‌آید. خود ساوتگیت از پرتغال در سال 2016 و فرانسه در سال 2018 به عنوان الگوهای خود در این زمینه صحبت کرده است.

 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.