پنج شنبه ۹ بهمن ۱۳۹۹

رادوشویچ فیکس باشد یا نفر تازه‌ای که می‌آید؟

مشکل «شماره یک» پرسپولیس

مشکل «شماره یک» پرسپولیس

 

وصال روحانی/رادوشویچ در دو فصل اخیر و بخصوص فصل 99-1398 هرگاه الزامی پیش آمد، بهترین جانشین برای بیرانوند جلوه کرد و آمار گل‌های خورده‌اش حتی از بیرانوند هم پایین‌تر بوده و هرگز اتفاق نیفتاده که او در چارچوب دروازه قرمزها بایستد و آنها متحمل شکست شوند. بها دادن به رادوشویچ از زمانی بیشتر باب شد که گابریل کالدرون هدایت پرسپولیس را در دست گرفت و او برای کم کردن فشار روحی- روانی به بیرانوند که از حضوری گسترده در دیدارهای ملی هم فرسوده می‌شد، در چندین و چند بازی و حتی در روزهایی که بیرانوند در دسترس بود، از دروازه‌بان اهل کرواسی در آخرین سنگر تیم سود جست. آمار درخشانی که رادوشویچ طی این دیدارها و همچنین در سایر مواردی که طی 4 سال گذشته برجای نهاد، بسیاری را به این باور رساند که اگر وی در تمامی روزها هم نگهبان دروازه قرمزها باشد، تفاوت چندانی نخواهد کرد و پرسپولیس تحت هر شرایطی برنده و یا حداقل صاحب نتیجه مساوی می‌شود و همان باور اینک این سؤال را به وجود آورده که اگر پرسپولیس در فصل بعدی از رادوشویچ در آرایش ثابت خود بهره گیرد و یک دروازه‌بان جدید را فقط برای احراز رتبه دوم در این پست جذب خود کند، آیا کار بدی انجام داده است؟

 
چرا خرج اضافی و بیهوده؟
رقم بالای قرارداد و دستمزد رادوشویچ هم مزید بر علت شده و چنین پرسشی را شدت بخشیده زیرا بدیهی است که وقتی دروازه‌بان جدیدی می‌گیرید و برای او هم پول کلانی می‌پردازید، پرداخت رقمی از همان دست به فردی که قرار است فقط سنگربان دوم‌تان باشد، موضوعیت و وجاهت خود را از دست می‌دهد و کل فلسفه استخدام یک دروازه‌بان تازه زیر سؤال می‌رود. به واقع نیز باید پرسید چگونه می‌توان یک سنگربان جدید را جذب کرد و به او پول قابل توجهی داد و در همان حال پول زیاد دیگری را تقدیم سنگربانی کرد که از قبل در استخدام باشگاه بوده است. در چنین صورتی شاید خیلی هم فرق نکند که کدام یک در دروازه به طور ثابت می‌ایستند و کدامین نیمکت‌نشین است زیرا همیشه این سؤال وجود دارد که باشگاه در ازای مبالغی کلان دو دروازه‌بان را جذب کرده و بخشی از سرمایه‌اش را که می‌توانست صرف استخدام بازیکنی توانا در پستی دیگر کند، مصروف جذب بازیگری کرده که مشابه و یا گران‌تر از آن را از قبل در اختیار داشته است.
 
مشکلات  جذب گزینه داخلی
پرسپولیس بدش نمی‌آمد (و هنوز هم نمی‌آید) که پیام نیازمند از سپاهان را بگیرد و او را دروازه‌بان فیکس خود کند و از رادوشویچ همچنان به عنوان سنگربان ذخیره‌اش بهره گیرد اما سپاهان که با وی برای فصل بعد هم قرارداد دارد، طبعاً حاضر به واگذاری سنگربان جوانی نیست که هم امروز را در اختیار دارد و هم آینده را و به دیدارهای ملی هم دعوت شده است. دروازه‌بانان داخلی دیگری هم می‌توانند مد نظر سرخ‌ها باشند ولی رشید مظاهری چنان توسط تراکتورسازی راضی و اقناع شده که بعید است برای دومین بار در عرض دو فصل تغییر باشگاه بدهد و پیراهن سرخ‌های تهرانی را به تن کند. جذب احتمالی حامد لک تبعات ویژه خود را دارد و محمدرضا اخباری که یکی دو فصل پیش نگاه سران سرخ‌ها را به دنبال خود می‌کشید، مدتی است که در لیگ ایران بیشتر یک نیمکت‌نشین است تا دروازه‌بانی ثابت و سرپنجه و موفق و با اینکه نمی‌توان از سایر دروازه‌بانان شاخص حاضر در فوتبال ایران بی‌تفاوت گذشت اما بعید است که آنان واجد ویژگی‌هایی باشند که سرخ‌ها در دروازه‌بان جدید مورد نظرشان جست‌وجو می‌کنند. شاید جذب یک سنگربان جدید خارجی که قرمزها معتقد باشند کلاس بالاتری از رادوشویچ دارد، در ظاهر کلید حل مشکل و پاسخ معمایی باشد که در مورد دروازه‌بان ثابت قرمزها وجود دارد ولی وقتی آنها همین حالا یک دروازه‌بان خارجی دارند که برای بهره‌گیری از او پول بالایی می‌پردازند، بعید است که حاضر باشند رقمی مشابه یا بیش از آن را صرف خرید سنگربان خارجی دیگری کنند و جذب یک دروازه‌بان تازه خارجی به بهای زیاد فقط زمانی منطقی نشان می‌دهد که پرسپولیس با رادوشویچ قطع همکاری کند که با توجه به بیلان بالای کار او در این باشگاه کاری چندان عقلایی نخواهد بود. مجموعه این مسائل است که به مسأله استخدام یک دروازه‌بان تازه برای قرمزها حالتی سرشار از ابهام و سؤال می‌بخشد و چیزی به نام معضل و مشکل «پیراهن شماره یک» را به طور تمام قد مقابل پرسپولیسی‌ها قرار می‌دهد

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.